Η Grace Jones δεν είναι απλώς μια ερμηνεύτρια - είναι ένα καλλιτεχνικό φαινόμενο. Από τα πρώτα της βήματα στον χώρο της μόδας μέχρι την καθιέρωσή της ως μία από τις πιο επαναστατικές μορφές της μουσικής, η Jones διαρκώς επαναπροσδιορίζει την καλλιτεχνική έκφραση. Με την επιβλητική σκηνική της παρουσία, την ατρόμητη δημιουργικότητά της και διαχρονικές επιτυχίες έχει εδραιωθεί ως μία από τις πιο συναρπαστικές καλλιτέχνιδες όλων των εποχών.
Διαβάστε Επίσης
Συνδυάζοντας την reggae, την house, την disco και το new wave, η Grace Jones δημιούργησε έναν ήχο απολύτως προσωπικό, επηρεάζοντας γενιές μουσικών και καλλιτεχνών. Οι εμφανίσεις της είναι θρυλικές - οπτικά εντυπωσιακές, μουσικά συναρπαστικές και πάντα καθηλωτικές. Αυτό το καλοκαίρι, η Grace Jones ανεβαίνει στη σκηνή του Sani Festival το Σάββατο 2 Αυγούστου για μια βραδιά γεμάτη αστείρευτη ενέργεια, καλλιτεχνικές υπερβάσεις και τη σαγηνευτική παρουσία μιας αληθινής ιέρειας της παγκόσμιας σκηνής. Για χάρη της, παραθέτουμε 10 στιγμές που καθόρισαν την καριέρα της και την έφτασαν στην κορυφή.
#1 Το άλμπουμ "Nightclubbing" (1981)
Το "Nightclubbing" είναι το πιο εμβληματικό άλμπουμ της Jones και αποτελεί σημείο καμπής στην καριέρα της. Σε παραγωγή του Chris Blackwell (Island Records) και του Sly & Robbie, το άλμπουμ συνδύασε reggae, dub, funk, new wave και art pop, ανοίγοντας νέους δρόμους για τη mainstream μουσική. Με τραγούδια όπως το "Pull Up to the Bumper" και το "I've Seen That Face Before", η Jones πέρασε από μοντέλο και disco τραγουδίστρια σε σοβαρή avant-garde καλλιτέχνιδα με τεράστια επιρροή.
#2 Το "One Man Show" (1982)
Μια multimedia performance σε σκηνοθεσία Jean-Paul Goude, το One Man Show ήταν μείγμα μουσικής, θεάτρου, χορού και μόδας. Ήταν ένα από τα πρώτα παραδείγματα όπου μια pop καλλιτέχνιδα παρουσιάστηκε σαν "εικαστικό έργο", με κουστούμια, φωτισμούς και χορογραφία που έμοιαζαν περισσότερο με μοντέρνα τέχνη παρά με live συναυλία.
#3 Ο Ρόλος της στη ταινία του James Bond "A View to a Kill" (1985)
Ως "May Day", η Grace Jones έγινε η πιο τρομακτική, αλλά και γοητευτική γυναίκα-δολοφόνος στο σύμπαν του James Bond. Η ερμηνεία της ήταν πρωτοποριακή γιατί διέλυσε τα στερεότυπα των "Bond girls".
#4 Η Συνεργασία με τον Jean-Paul Goude
Η σχέση τους ήταν επαγγελματική, προσωπική και καλλιτεχνική. Ο Goude, γνωστός για το φουτουριστικό και σουρεαλιστικό στυλ του, μεταμόρφωσε την Jones σε εικονικό ον με φωτογραφήσεις όπου διαστρέβλωνε τις αναλογίες της και Οπτικά concepts που συνέδεσαν την Jones με την αρχαία Αίγυπτο, τη φουτουριστική Αφρική και την cyber αισθητική.
#5 Το εξώφυλλο του "Island Life" (1985)
Ίσως το πιο αναγνωρίσιμο εξώφυλλο δίσκου όλων των εποχών. Η Jones ποζάρει με αδύνατο, εξωπραγματικά μακρύ κορμί σε μια αφύσικη, ακροβατική στάση. Ήταν φωτομοντάζ – το σώμα της κατασκευάστηκε από ξεχωριστές φωτογραφίες.
Αυτό ενίσχυσε την εικόνα της ως ανθρώπινο γλυπτό, σαν ένα ζωντανό έργο τέχνης πέρα από το ανθρώπινο.
#6 Οι εμφανίσεις της στο Studio 54
Η Grace Jones ήταν από τις βασίλισσες του Studio 54 – του θρυλικού club της Νέας Υόρκης. Με κοστούμια εμπνευσμένα από επιστημονική φαντασία, tribal αισθητική και drag culture, η Jones δεν ακολούθησε ένα τρεντ, δημιούργησε ένα δικό της που απευθυνόταν και στην διεθνής queer σκηνή της Νέας Υόρκης. Δημιούργησε μια δική της κουλτολυρα που συνέδεε τη μόδα και τη μουσική.
#7 Το Μεγαλειώδες Comeback στο Meltdown Festival (2012)
Η Jones εμφανίστηκε topless στη σκηνή, στα 64 της χρόνια, με body paint και έκανε hula-hoop σε ολόκληρο το Slave to the Rhythm. Ήταν μια δήλωση δύναμης, ανεξαρτησίας, και σωματικής απελευθέρωσης – το κοινό την αποθέωσε. Απέδειξε ότι το ηλικιακό στερεότυπο δεν ισχύει για θρύλους.
#8 Η Αυτοβιογραφία "I'll Never Write My Memoirs" (2015)
Ένα αιχμηρό βιβλίο, με τίτλο ειρωνικό – γιατί τελικά έγραψε τα απομνημονεύματά της.
Εκτός από τις απίθανες ιστορίες (για τον Warhol, τον Bowie, τον Dolph Lundgren κ.ά.), περιγράφει και τη ζωή της στην Τζαμάικα, τη σχέση της με τη μητέρα της, τις δυσκολίες ως μαύρη γυναίκα στη showbiz. Με χιούμορ, οργή και στοχαστικότητα, έβαλε τέλος σε κάθε παρεξήγηση γύρω από το ποια είναι.
#9 Η Επίδρασή της στη Μόδα και την LGBTQ+ Κουλτούρα
Η Jones υπήρξε μούσα των μεγαλύτερων σχεδιαστών: Jean-Paul Gaultier, Thierry Mugler, Issey Miyake, Alexander McQueen Υπήρξε όμως και fashion icon για τους μη-διάσημους – ειδικά στην drag σκηνή, όπου η αισθητική της έγινε πρότυπο. Η εικόνα της (ανδρόγυνη, υπερφυσική, άφοβη) άνοιξε τον δρόμο για καλλιτέχνες όπως η Lady Gaga, η Rihanna, η FKA Twigs.
#10 Το Άλμπουμ και Περιοδεία Hurricane (2008-2009)
Μετά από σχεδόν 20 χρόνια απουσίας από το studio, η Grace επέστρεψε με το Hurricane. Το άλμπουμ είναι ώριμο, δυναμικό, προσωπικό. Ξεχωρίζει το: "Williams’ Blood", ένα τραγούδι για τη σχέση με τη μητέρα της και την καταγωγή της. Η περιοδεία που το ακολούθησε περιλάμβανε απίθανα κοστούμια και σκηνικές παρουσίες – αποδεικνύοντας ότι η Grace Jones δεν γερνά, εξελίσσεται.
