Μετά από οκτώ χρόνια απουσίας από τη δισκογραφία, η πολυδιάστατη καλλιτέχνιδα Nefeli Walking Undercover επιστρέφει με νέο δίσκο. Το άλμπουμ, με τίτλο "Στοιχεία του Άχρονου Κόσμου", συνδυάζει πειραματικά folk-pop ηχοχρώματα και δημιουργεί μια μοναδική ατμόσφαιρα. Οι συνθέσεις του περιλαμβάνουν έναν εκλεπτυσμένο συνδυασμό φωνητικών, βιολιών, πιάνο, ηλεκτρικών κιθαρών και ηλεκτρονικών στοιχείων, ενώ οι στίχοι θίγουν θέματα όπως η αίσθηση της φύσης, η κοινωνική μοναξιά, οι πιέσεις της σύγχρονης ζωής και η αναζήτηση ελευθερίας. Το τραγούδι "Όλα Τα Πράγματα” συνοδεύεται από ένα βίντεο που αποτυπώνει τις μικρές καθημερινές στιγμές της ανθρώπινης σύνδεσης. Το άλμπουμ είναι διαθέσιμο ψηφιακά από τις 14/3, με επερχόμενη κυκλοφορία σε βινύλιο.
"Οι τρόποι της αγάπης"
SIDE A
01. Ugolino – Early Hours
Ιρλανδέζικο jazz rap ξέχειλο από μελωδία και συναίσθημα για εκείνες τις ώρες που είσαι ο μόνος ξύπνιος άνθρωπος στον κόσμο
02. Frank Ocean – Pink + White
Λαχταρώντας αγάπες που δεν ζήσαμε σε ατελείωτες λεωφόρους λουσμένες στο φως
03. Κρίστη Στασινοπούλου – Εφημερίδες Χθεσινές
Τα χρώματα των αναλογικών φωτογραφιών των 90s μεταμορφωμένα σε crispy ακουστικές κιθάρες και υπνωτικά φωνητικά με ποπ ισοκρατήματα
04. Quicksand – Cosmonauts
Βαριές κιθάρες και αφίσες δωματίου με boybands για μελαγχολικά σκληρά κορίτσια
05. Dzingovic – Καθώς ο ήλιος κατεβαίνει
Η μία από τις τοπ αγαπημένες μου μπασογραμμές στον κόσμο έχει γεύση παγωτό κρέμα κάποιο ζεστό απόγευμα του μέλλοντοςπλάι στον Θερμαϊκό
06. Pinback – Loro
Πριν εμφανιστεί ο όροςintrovert υπήρχαν τα συγκροτήματα που έθαβαν στο βάθος της μουσικής τα θαμπά φωνητικά τους
07. Robert Glasper – I Stand Alone
Ο άνθρωπος που πήρε το πιάνο από τα ωδεία και τα εξευγενισμένα jazzclubs και το έβγαλε στους δρόμους με τα σπασμένα πεζοδρόμια και τη μελαγχολία της γενιάς που αρνείται να κάνει ότι της ψελλίζουν οι φωνές της ναφθαλίνης
08. Sophie Lies – Κλωστές
Αυτό που απομένει στο τέλος του Αυγούστου όταν όλοι φεύγουν για την πόλη καιτο στραφτάλισμα της θάλασσας ανήκει μόνο σε εσένα και τον μεσημεριανό αέρα
09. toe – tremolo + delay
Καφές, μάφιν, αγγλικές αθλητικές εφημερίδες και γιαπωνέζικο math rock για πρωινό πρωταθλητών στα Βαλκάνια
10. Eiko Ishibashi – Drive My Car (Misaki)
Νότες πιάνου φτιαγμένες από το μπλε και το πράσινο του γιαπωνέζικου φιλμ των 80s σε μια διαδρομή με αυτοκίνητο που δεν έχει σαφή αρχή και τέλος
SIDE B
01. Genesis – Duchess
Και είναι στα αλήθεια έρωτας αν δεν το φαντάζεσαι σαν ταινία με soundtrack τη φωνή του PhilCollins;
02. Σείριος Σαββαΐδης – Ταράχτη Καταρράκτη
Το ξύπνημα της γης και οι εκρήξεις της θνητότητας μετά από την εποχή του ήμερου ύπνου
03. Kate Bush –King Of The Mountain
Η άχρονη ταυτότητα της παραγωγής του άλμπουμ, το drumming αυτού του κομματιού και η Kate Bush που σαν χαμαιλέοντας κουμπώνει τον σουρεαλισμό της στις ιδιοτροπίες της κάθε εποχής παραμένοντας ανεπιτήδευτα ποπ
04. Lankum – Bear Creek
Όταν το folk και η πολιτιστική ταυτότητα γίνονται αφοπλιστικά cool και δωρίζουν το groove των ριζών τους σε ένα μοίρασμα με σημασία σχεδόν πολιτική
05. Pink Floyd – Fearless
70s αφηγήσεις σαν ήρεμες Κυριακές και ο λαός του Λίβερπουλ να τραγουδάει τον ύμνο της ομάδας του από τις κερκίδες σε μια στιγμή της δισκογραφίας που καθόρισε τη σχέση μου τόσο με τη μουσική όσο και με το ποδόσφαιρο και την αγάπη μου για αυτό
06. Air – Alonein Kyoto
Ο ήχος της κερασιάς όταν ανθίζει και φέρνει αχνές υποσχέσεις για υποψίες πυροτεχνήματος πίσω από ωκεανούς αυτοσυγκράτησης
07. Γιάννης Μαρκόπουλος – Η Λειτουργία του Ορφέα: Με Τον Τρόπο Της Αγάπης
Όταν ο πόνος της αγάπης γίνεται διαύγεια και ηρεμία και παίρνει τη θέση του μέσα στη ροή των πραγμάτων και μόνο δυο ξύλινα πνευστά από το παρελθόν απομένουν για να στον θυμίζουν
08. Pat Metheny – Song for the Boys
Αν η λάμπα του δρόμου είχε έξι χορδές και σου έπαιζε όλη νύχτα στο repeatτο ίδιο σκονισμένο τραγούδι μέχρι να τελειώσεις την ύλη της εξεταστικής
09. Nalyssa Green – Όλα Άμμος
Ένα από τα πιο ωραία opening tracks που έχουν υπάρξει στη δισκογραφία της γενιάς μου και κανείς δεν μπορεί να αφηγείται σαν να ρωτάει και να ρωτάει σαν να αφηγείται καλύτερα από τη Nalyssa σε αυτή την ιστορία παρατήρησης και ύπαρξης
10. Elliott – Calm Americans
Ακατέργαστα soft punk τύμπανα και βραχνές emoφωνές για τους χειμώνες και τη μέρα που μικραίνει ανάμεσα στις εκρήξεις του φωτός και της άνοιξης – και ο εορτασμός της παρουσίας τους σαν μέρος του κύκλου, με σφήνες εποχιακών λουλουδιών από τις all season λαϊκές της γειτονιάς.
H playlist της Nefeli Walking Undercover
