Με τον καλύτερο τρόπο ολοκληρώθηκε το εξαιρετικά ενδιαφέρον αφιέρωμα του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ) στην φετινή 100ή επέτειο από τη γέννηση της Μαρίας Κάλλας. Στις 14 Οκτωβρίου προσφέρθηκε στο κατάμεστο "Ολύμπια" Δημοτικό Μουσικό Θέατρο Αθηνών, σε συναυλιακή μορφή, η όπερα "Πουριτανοί" του Μπελλίνι, την οποία είχαμε να ακούσουμε πολλά χρόνια στην Αθήνα (από τις παραστάσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο Μέγαρο Μουσικής τον Απρίλη του 2009).
Καθώς το τελευταίο (1835) αριστούργημα του Ιταλού συνθέτη συνιστά υπόδειγμα φωνητικής υπέρβασης και δεξιοτεχνικού μεγαλείου για ένα …κουαρτέτο μονωδών, η επιτυχία της βραδιάς οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στην πολύ καλή διανομή που εξασφάλισε ο Γάλλος καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου Ολιβιέ Ντεκότ.
Τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Ελβίρας, που σημάδεψε η Κάλλας, ενσάρκωσε η Χριστίνα Πουλίτση. Σ’αυτήν την πρώτη αναμέτρηση με έναν πολύ απαιτητικό ρόλο, η Ελληνίδα υψίφωνος επιβεβαίωσε τις γνωστές αρετές επαγγελματισμού και σοβαρότητας. Τραγούδησε με άψογη ορθοτονία, τεχνική άνεση (κολορατούρες, διακυμάνσεις δυναμικής) και επαρκή γνώση των κωδίκων και της αισθητικής του ρομαντικού μπελ-κάντο, ενώ ενστάλαξε σωστές δόσεις θεατρικότητας, δείχνοντας κατανόηση και του δραματικού υποβάθρου της μουσικής. Πάντως, το μεταλλικό ηχόχρωμα και η απουσία πιο περίτεχνων φωνητικών εκλεπτύνσεων δεν ανέδειξαν στην εντέλεια (πχ. στη σκηνή της τρέλας) την ευαισθησία και τον ελεγειακό τόνο που τόσο ταιριάζουν με την συγκινητική κεντρική ηρωίδα.
Πλάι της πιο ολοκληρωμένα μουσικοδραματικά πορτρέτα χάρισαν δύο εκλεκτοί τραγουδιστές. Έξοχος στυλίστας, ο διάσημος Αμερικανός τενόρος Τζων Όσμπορν ενσάρκωσε ιδανικά τον συμπρωταγωνιστικό ρόλο του Αρτούρο (που έχει συχνά ερμηνεύσει επί σκηνής) με το μαλακό, σπάνιας γλυκύτητας τίμπρο και το απαράμιλλης δεξιοτεχνίας -ακόμη και στις σοβρακούτες!- και προσεγμένης φραστικής τραγούδι του. Εξίσου εντυπωσίασε στον - λιγότερο ακανθώδη δεξιοτεχνικά- ρόλο του σερ Τζόρτζιο ο Αργεντινός βαθύφωνος Ναουέλ ντι Πιέρρο με τραγούδι υποδειγματικής γραμμής, legato και ευγένειας.
Θερμότατης υποδοχής έτυχε και ο ορμητικός σερ Ρικκάρντο Φορθ του ευειδούς νεαρού Ουκρανού βαρύτονου Γιούρι Σαμοΐλοφ. Παρά, όμως, τη μοναδικής ομορφιάς και προφανών ευκολιών φωνή, η ορθοτονία δεν υπήρξε ανεπίληπτη, ενώ ενόχλησε και η όλη σκηνική παρουσία και εν γένει σωματική στάση, που έδειξε να παραπέμπει σε άλλου είδους μουσικό είδος! Πολλές υποσχέσεις για το μέλλον άφησε ο καλοτραγουδισμένος σερ Μπρούνο Ρόμπερτσον του νεαρού λυρικού τενόρου από την Μαδαγασκάρη Σάχυ Ρατιά. Αξιοπρεπώς ερμήνευσαν τους μικρότερους ρόλους των Λόρδου Γκουαλτιέρο Βάλτον και Βασίλισσας Ενρικέτας ο μπασοβαρύτονος Γιώργος Παπαδημητρίου και η μεσόφωνος Μάρθα Σωτηρίου.
Αν κάπου ικανοποίησε λιγότερο η παράσταση ήταν στο επίπεδο της μουσικής διεύθυνσης του Αλφόνς Σεμέν, όχι πάντοτε συμβατής με την προεξαρχόντως "φωνητική" διάσταση του ρομαντικού μπελ-κάντο, όπου η ορχηστρική συνοδεία καλείται συχνά να "υποταχθεί" στους τραγουδιστές. Ακολουθώντας μια σύγχρονη τάση, ο 37χρονος Γάλλος αρχιμουσικός υιοθέτησε εξαιρετικά σβέλτα τέμπι, τα οποία επέτρεπαν μεν ενίοτε μια πιο σφριγηλή και εκφραστικά άμεση αφήγηση αλλά όχι πάντοτε την αβίαστη εκτύλιξη της μελωδικής γραμμής από φωνές και έγχορδα, με άμεση συνέπεια την ατελή ανάδειξη της ιδιαίτερης ποιητικής και του συναισθήματος της ρομαντικής παρτιτούρας.
Τις ερμηνευτικές του επιλογές ακολούθησε δίχως πρόβλημα η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, που χάρισε καλλιεπές παίξιμο (ιδίως τα πνευστά – έξοχα σόλι κόρνου και τρομπέτας από Σίσκο και Μπαλαμό!), ο αντίκτυπος του οποίου, όμως, αμβλύνθηκε από την άχαρη ακουστική του θεάτρου. Επίσης προβλημάτισε ξανά η θολής άρθρωσης και αβαρούς δραματικής έκφρασης συμμετοχή της Χορωδίας του Δήμου Αθηναίων, που τραγούδησε -καλά- με διακριτική φωνητική ενίσχυση, ούσα τοποθετημένη στο βάθος της σκηνής, πίσω από την ορχήστρα.
Σε κάθε περίπτωση, απολύτως δικαιολογημένη πρόβαλε η ενθουσιώδης υποδοχή του ακροατηρίου, πολλώ δε μάλλον που το ρομαντικό μπελ-κάντο υπηρετείται στα "Ολύμπια" όχι μόνο με μεγαλύτερη συνέπεια από την Λυρική αλλά και με αδιαμφισβήτητο know-how έστω και για …εφ’άπαξ συναυλιακές παρουσιάσεις!
Λεζάντα πρώτης φωτογραφίας: Στιγμιότυπο από την συναυλιακή εκτέλεση της όπερας του Μπελλίνι "Οι Πουριτανοί" (θέατρο "Ολύμπια", 14/10): εκατέρωθεν του αρχιμουσικού Αλφόνς Σεμέν (κέντρο) διακρίνονται -από αριστερά προς τα δεξιά- η υψίφωνος Χριστίνα Πουλίτση, ο τενόρος Τζων Όσμπορν, ο βαθύφωνος Ναουέλ ντι Πιέρρο και ο βαρύτονος Γιούρι Σαμοΐλοφ © Studio Kominis
Διαβάστε Επίσης
