© Yiorgos Kaplanidis
Ο George είναι γύρω στα 65. Έχει μεγάλη τριχωτή κοιλιά, ένα πέος που είναι ούτε μικρό, ούτε μεγάλο και η μητέρα του τον εγκατέλειψε όταν ήταν 8 χρονών. Περισσότερα για τη ζωή του και όσα αυτή του επιφύλασσε στο φινάλε της, θα μάθετε αν βρεθείτε την Παρασκευή 27/1 στη Στέγη, όπου η Αγγελική Παπούλια θα αφηγηθεί το σαραντάλεπτο παραμύθι-θρίλερ που προέκυψε από τη συνεργασία των Ευθύμη Φιλίππου (κείμενο) και Παναγιώτη Μελίδη, γνωστού και ως Larry Gus (μουσική). Εμείς είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε την προσωπικότητα του George λίγο νωρίτερα, ακούγοντας την ιστορία του στην αγγλική της εκδοχή με τη φωνή του Μπεν Γουίσο ("Αστακός", "Το Άρωμα"), η οποία θα κυκλοφορήσει την ίδια μέρα σε βινύλιο από την αμερικανική εταιρεία FourFour Records σε παραγωγή Onassis Culture.
Ο ηθοποιός αφηγείται ήρεμα, χωρίς κρεσέντα και υπερβολές το παράξενο παραμύθι που δημιούργησε ο Ευθύμης Φιλίππου, το οποίο δεν αργεί να πάρει διαστάσεις θρίλερ όταν η τυπική και χωρίς εκπλήξεις καθημερινότητα του πρωταγωνιστή διακοπεί απότομα από μία ιατρική διάγνωση που οδηγεί στο αναπόφευκτο. Θα καταφέρει να ξεγλιστρήσει από την προδιαγεγραμμένη του μοίρα; Και τι θα τον απασχολήσει όσο θα βαδίζει όλο και πιο κοντά στον θάνατο; Για μία ακόμα φορά, οι θεματικές που απασχολούν τον Ευθύμη Φιλίππου διαμορφώνουν τη ροή της "δράσης": η οικογενειακές σχέσεις, η σεξουαλικότητα, η αίσθηση και η αισθητική του σώματος και του εαυτού ξεδιπλώνονται αργά αλλά με σαφήνεια στην σαραντάλεπτη διήγηση του Γουίσο, ο οποίος σαν άλλος παραμυθάς απλώς μεταφέρει την ιστορία. Δεν κρίνει ούτε εξηγεί περισσότερα από όσα χρειάζεται να γνωρίζουμε, κλείνει όμως το μάτι ως προς την αντικειμενικότητα όσων (έχει επιλέξει να) λέει, αφήνοντας στην κρίση μας τον βαθμό που θα τον εμπιστευτούμε.
Την εξιστόρηση του Γουίσο διακόπτουν τις κατάλληλες στιγμές τα μουσικά ιντερλούδια του Παναγιώτη Μελίδη, ο οποίος για μια ακόμα φορά δεν απογοητεύει. Συμμέτοχος στη δημιουργία του "George" σχεδόν από την αρχή, έχει ντύσει την ιστορία του με ολοκαίνουργιες μελωδίες στο εκκλησιαστικό όργανο. Μαζί τους, η 18μελής ανδρική χορωδία της Κέρκυρας ερμηνεύει απέριττα το μοναδικό τραγούδι που ακούμε σε ολόκληρο το δίσκο, το οποίο και γράφει το ολοκληρωτικό φινάλε της ιστορίας.
"Μονόλογο επιστημονικής φαντασίας με μουσικά ιντερλούδια", όπως το χαρακτηρίζει ο συγγραφέας Ευθύμης Φιλίππου, "ιστορία κατασκόπων" όπως προτιμά να το περιγράφει ο Παναγιώτης Μελίδης, ιδιότυπο podcast για πικάπ, ζοφερό παραμύθι ή spoken word ποίηση και αφήγηση μετά μουσικής: όπως κι αν την ταξινομήσετε, η ιστορία του "George" είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να σας ρουφήξει στην ίδια της παράνοια.
