Πάτροκλος Σκαφίδας©
Μετά το "Καπλάνι της Βιτρίνας" της Άλκης Ζέη, η Ανδρομάχη Χρυσομάλη επιστρέφει για δεύτερη συνεχή χρονιά με ένα ακόμη σπουδαίο έργο της νεοελληνικής λογοτεχνίας: "Τα ξύλινα σπαθιά" του Παντελή Καλιότσου, από τον Οκτώβριο 2025, στο Θέατρο Ήβη. Ένα έργο επίκαιρο, που μιλά στις καρδιές παιδιών και ενηλίκων.
Λίγα λόγια για το έργο
Στην αρχή, όλα μοιάζουν με παιχνίδι. Μια παρέα παιδιών, με αυτοσχέδια σύμβολα, ξύλινα σπαθιά και φαντασία. Όμως, ο πόλεμος — ακόμη και ως παιχνίδι — μαθαίνει κανόνες: πώς να διαχωρίζεις, να κυριαρχείς, να υπακούς. Όταν όμως τραυματίζεται ένας αθώος, όλα αλλάζουν.
"Τα ξύλινα σπαθιά" είναι μια αλληγορική αφήγηση για τον ψυχισμό του παιδιού που εκτίθεται σε πρότυπα βίας, αλλά και για τη μοναδική του ικανότητα να αναστοχάζεται και να μεταμορφώνεται, όταν του δίνεται χώρος και φωνή. Σε μια εποχή που η καθημερινότητα των παιδιών – στο σχολείο, στο σπίτι, στο διαδίκτυο – χαρακτηρίζεται συχνά από σιωπηλή ή εμφανή επιθετικότητα, το έργο αυτό έρχεται να θέσει κρίσιμα ερωτήματα: - Τι σημαίνει ‘παίζω’; - Τι σημαίνει ‘σέβομαι τον άλλον’; - Τι σημαίνει ‘ανήκω σε μια ομάδα’;
Ο συγγραφέας Παντελή Καλιότσος ανήκει στη γενιά της Άλκης Ζέη και έχει αφήσει ένα σημαντικό λογοτεχνικό έργο που θίγει κοινωνικά ζητήματα που αφορούν στην παιδική και εφηβική ηλικία.
Ερμηνεύουν: Μάκης Πατέλης, Θοδωρής Ρωμανίδης, Σωτήρης Σκάντζικας και ένας 10μελής θίασος ταλαντούχων ηθοποιών.
Θεατρική διασκευή/Σκηνοθεσία: Ανδρομάχη Χρυσομάλη
Σκηνικά-Κοστούμια: Αλεξάνδρα Σιάφκου-Αριστοτέλης Καρανάνος
Μουσική, Ενορχηστρώσεις: Μιχάλης Αβραμίδης
Sound Design, Στίχοι: Νατάσα Μποζίνη
Φωτισμοί: Ζωή Μολυβδά Φαμέλη
Video προβολές /3D animation: Γιάννης Ντουσιόπουλος
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Τα ξύλινα σπαθιά
Στο χωριό Μανωλίτσα, λίγο μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, όταν ακόμη οι μνήμες του είναι νωπές, ένας πονηρός έμπορος παιχνιδιών αποφασίζει να αλλάξει τη βιτρίνα του μαγαζιού του και να αντικαταστήσει τα παραδοσιακά παιχνίδια με κάθε λογής πολεμικά, γοητεύοντας όχι μόνο τα παιδιά αλλά και τον δάσκαλο, ξεσηκώνοντάς τα και παρασύροντάς τα σε ένα ξέφρενο πολεμικό παιχνίδι με μόνο σκοπό την αύξηση του κέρδους του. Οι μαθητές καταστρώνουν σχέδια στα διαλείμματα του σχολείου, για να κατατροπώσουν τον «εχθρό», χωρίζονται σε ομάδες και αρχίζει η δράση. Τι θα γίνει, όμως, όταν τα παιδιά θα έρθουν αντιμέτωπα με τις συνέπειες του «πολέμου»;
