Μικροαπατεώνες

Αυτή η επιστροφή του Γούντι Άλεν στην καθαρή κωμωδία έχει πλάκα, κι ας αποτελεί ένα «μικρό» έργο στη φιλμογραφία του κυρίως γιατί μοιάζει να μην έχει στόχο. Στην αρχή νομίζεις ότι βλέπεις ένα ριμέικ τού «Ο Κλέψας του Κλέψαντος», ενώ στη συνέχεια η ταινία αλλάζει ολότελα στιλ και γίνεται μια σάτιρα της νεοϋρκέζικης υψηλής κοινωνίας αλά μολιερικός «Αρχοντοχωριάτης».