Η Δίκη

Το λογοτεχνικό αριστούργημα του Φραντς Κάφκα διασκευάζεται σαν ένας μπαρόκ κινηματογραφικός εφιάλτης που αποτυπώνει όλη την υπαρξιακή απόγνωσή του. Επιπλέον, ο Γουέλς τού προσθέτει κοινωνικοπολιτικές και ψυχαναλυτικές διαστάσεις, αν και η εξπρεσιονιστική σκηνοθεσία του είναι μια αφηγηματική επιλογή εντελώς αντίθετη από το ρεαλιστικό, «ξερό» και σαφές διηγηματικό ύφος του συγγραφέα.