Από τις "Άγριες μέλισσες" του 2019 μέχρι σήμερα, άνοιξε η κάνουλα των σειρών εποχής στην ελληνική τηλεόραση και όχι μόνο δεν έχει κλείσει, δεν τείνει καν να στερέψει. Και παρότι είναι απόλυτα λογικό να έχουμε όλοι κάπως κορεστεί, αλλά και προβληματιστεί για τη σημασία του εν λόγω φαινομένου αναφορικά με την έμπνευση των δημιουργών -ή την έλλειψη αυτής-, στην προκειμένη περίπτωση ίσως να είναι λιγάκι άδικο να κατατάξουμε σε αυτήν την κατηγορία το νέο στοίχημα το Ertflix που τιτλοφορείται "Θάλασσες μας χώρισαν".
Η μίνι σειρά 8 επεισοδίων που πραγματοποίησε την avant premiere της στο 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της Ιφιγένειας Τέκου, το οποίο και διασκεύασε υπό τηλεοπτικούς όρους η Σοφία Σωτηρίου. Για την ακρίβεια, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά και το σχετικό δελτίο τύπου "διαδραματίζεται ανάμεσα στη Σύμη, την Κωνσταντινούπολη και την Αλεξάνδρεια, με φόντο τις μεγάλες ιστορικές αναταραχές του 20ού αιώνα, σε μια αφήγηση που συνδυάζει το οικογενειακό δράμα με τον έρωτα, την απώλεια, τη ζήλια, τις ενοχές και την αναζήτηση της αλήθειας".
H πλοκή περιστρέφεται γύρω από την οικογένεια Γεωργά που κατοικεί το 1937 ιταλοκρατούμενη Σύμη. Ο μικρότερος γιος της οικογένειας χάνει άδικα τη ζωή του με αποτέλεσμα να αποχωρήσει από το νησί για να εγκατασταθεί στην Κωνσταντινούπολη. Ωστόσο, ούτε από εκεί δε θα λείψουν τα προβλήματα μιας και οι δύο αδελφές, η Παρασκευούλα και η Ελπίδα θα έρθουν αντιμέτωπες με έναν απαγορευμένο έρωτα που θα συνταράξει τα θεμέλια -και τη μοίρα προφανώς- ολόκληρης της οικογένειας.
Προσωπικά, θεωρώ ότι η σειρά έχει δύο μεγάλα ατού, που δε σχετίζονται με τις τοποθεσίες και που υπόσχονται εξασφαλισμένη τηλεθέαση από ένα κοινό που τις στηρίζει σταθερά σε τηλεόραση και θέατρο (Κωνσταντινούπολη/Αλεξάνδρεια). Το πρώτο είναι σίγουρα ο σκηνοθέτης της σειράς, Χρήστος Δήμας και η συναισθηματική, κινηματογραφική του ματιά. Ο ίδιος παραδέχεται πως η εν λόγω παραγωγή "εξελίχθηκε σε κάτι πολύ περισσότερο από μια επαγγελματική συνεργασία", πράγμα που τεκμηριώνεται και από το οπτικό αποτέλεσμα.
Τα γυρίσματα της σειράς είχαν ως αφετηρία το Δρομοκαΐτειο, όπου πήραν σάρκα και οστά σκηνές σε αστυνομικό τμήμα, καθώς και στο περίφημο ψυχιατρείο της Αλεξάνδρειας. Οι εσωτερικοί χώροι της Κωνσταντινούπολης με την απαιτούμενη, χαρακτηριστική πολίτικη ατμόσφαιρα "στήθηκαν" στο Μεταξουργείο, ενώ οι αντίστοιχοι της Αλεξάνδρειας, στην Κηφισιά. Αξίζει να σημειωθεί ότι βλέπουμε τους ηθοποιούς να φορούν καλοκαιρινά ρούχα, αλλά τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του χειμώνα, με ό,τι συνεπάγεται αυτό.
Παράλληλα, το συνεργείο χρειάστηκε να μεταβεί στη Σύμη, της οποίας την ομορφιά επεδίωξε να αποτυπώσει στο έπακρο. "Την ημέρα του γυρίσματος στον Πανορμίτη πήγαμε όλοι και ανάψαμε κερί, για τον Αρχάγγελο. Αισθάνομαι ευγνώμων για τους χαμογελαστούς κατοίκους της Σύμης που μας βοήθησαν να στήσουμε γάμους και κηδείες μέσα σε ζωντανές αληθινές αυλές.", επισημαίνει με ενθουσιασμό ο Χρήστος Δήμας, ο οποίος μαζί με τους συνεργάτες του αμέσως μετά ταξίδεψε ως την Κωνσταντινούπολη, όπου είχαν στη διάθεσή τους μόλις 12 ημέρες για να ολοκληρώσουν. Το Ζάππειο σχολείο, το Σισλί, το ελληνικό νεκροταφείο, οι εκκλησίες, οι αυλές, οι δρόμοι και τα πάρκα του Βοσπόρου λειτούργησαν ως φυσικά σκηνικά.
Το δεύτερο ατού της σειράς είναι οπωσδήποτε το διαλεχτό της cast. Μεταξύ άλλων, παίζουν οι Κατερίνα Λέχου, Λεωνίδας Κακούρης, Νεφέλη Κουρή, Γιάννης Κουκουράκης, Δήμητρα Ματσούκα, Χριστίνα Αλεξανιάν και Κρυσταλλία Κεφαλούδη δημιουργώντας αυτομάτως αυξημένες προσδοκίες σε όλους όσοι εκτιμούν τις στιβαρές ερμηνείες. Είτε μπει στα αγαπημένα μας είτε όχι, η ΕΡΤ δικαιούται να μιλά για μία (ακόμη) ποιοτική δουλειά. Και μπράβο της.
Να πέσει το trailer:
