Apple TV
Πίσω στο 2012 όταν και κυκλοφόρησε το μετέπειτα bestseller αστυνομικό μυθιστόρημα του Lars Kepler, The Sandman, οι New York Times έσπευσαν να συσχετίσουν το σκανδιναβικό νουάρ με πρωταγωνιστή τον κατά συρροή δολοφόνο Jurek Walter, με τον διαβολικό Hannibal Lecter. Πράγματι, διαβάζοντας το βιβλίο είναι σχεδόν αδύνατο να μην πάει το μυαλό μας σε εκείνον· πρόκειται για δύο έγκλειστους serial killers που ασκούν τέτοια ισχυρή ψυχολογική επιρροή στους άλλους που αυτομάτως ανατριχιάζουν- κι εμείς μαζί τους. Στη δεδομένη επιτυχία και των δύο, "πατά" η νέα σειρά των τους John Hlavin και Rowan Joffé στο Apple TV ονόματι Nocturne, που μετά το Widow's Bay, ψάχνει την επόμενή της παραγωγή που θα προκαλέσει αίσθηση.
Η ιστορία μας διαδραματίζεται στη Στοκχόλμη και ακολουθεί τον Jonah Lynn (Liev Schreiber), έναν συνταξιούχο ντετέκτιβ του τμήματος ανθρωποκτονιών που μετακόμισε στην Πενσιλβάνια για να ανασυνταχθεί και να ηρεμήσει μετά την απώλεια της συντρόφου και του παιδιού του. Η περίοδος χάρητος όμως δεν κρατά πολύ: ο Michael Frost (Landon Valentin), ένα μικρό αγόρι που θεωρούνταν νεκρό, επανεμφανίζεται ξαφνικά, βυθίζοντας την αστυνομία του Fairhaven στο χάος. Μαζί με την πράκτορα του FBI Saga Bauer (Zazie Beetz), που είναι σαν κόρη του, ο Jonah ξεκινά να ανακαλύψει τι συνέβη στον Michael και αν η εξαφανισμένη αδελφή του, η Felicia (Abigail Dognahy), είναι ακόμη ζωντανή. Στο μεταξύ, ο Jurek Walter (Stephen Graham) τρομοκρατεί προσωπικό και ασθενείς στην ειδική πτέρυγα του Riverside. Όπως και στο μυθιστόρημα, η επιρροή του Jurek πηγάζει από τον υπνωτιστικό τρόπο με τον οποίο (μιλά ή δε μιλά) στους ανθρώπους.
Το Nocturne αποτελεί πρότυπο, αλλά όχι πρωτότυπο δείγμα βραδύκαυστης αφήγησης. Αυτή η φόρμα, στην οποία μία σύνθετη έρευνα απλώνεται σε μία ή περισσότερες σεζόν ξαναεμφανίστηκε στην αμερικανική τηλεόραση μέσω του σκανδιναβικού νουάρ του AMC, The Killing, της σειράς-φαινόμενο δηλαδή του 2011, ενώ πολλοί θα δώσουν επίσης τα εύσημα στο διαχρονικό πια Twin Peaks που υπήρξε πολύ μπροστά από την εποχή του. Σε ευρύτερο πλαίσιο εξάλλου, τον ίδιο αργό ρυθμό τηρούν μερικές από τις επιτυχημένες σειρές μυστηρίου των τελευταίων 15 ετών (π.χ. True Detective, Mare of Easttown, Fargo).
Διαβάστε Επίσης
Σαφέστατα, δεν είναι πυρηνική φυσική ο παραλληλισμός που επιχειρείται να γίνει. Στο Nocturne, ο διάβολος είναι, φυσικά, ο Jurek. Όπως ο Mads Mikkelsen επανεφηύρε τον Hannibal Lecter ως έναν εκλεπτυσμένο, εξαιρετικά ευφυή κανίβαλο, έτσι και ο Graham κάνει το ίδιο με τον Jurek, κάνοντάς τον να μοιάζει με δίδυμο αδελφό του Lecter. Ο Jurek είναι πιο μικρόσωμος και πιο μυώδης, ώστε να ταιριάζει στη σωματοδομή του Graham, αλλά ούτε που έχει σημασία, αφού με κάθε του νεύμα ή γέλιο παγώνει το αίμα όλων γύρω του. Ωστόσο, όσο συναρπαστικές κι αν είναι συνολικά οι ερμηνείες του cast, ίσως το ελάττωμα της σειράς να έγκειται στο ότι θυμίζει τόσο έντονα κάτι που έχουμε ξαναδεί και που έχει ήδη αφήσει το δικό του, απόλυτο στίγμα.
Από την άλλη πάλι, κανείς δε μπορεί να πει ότι δε φέρνει εις πέρας αυτό που εξαρχής υπόσχεται να κάνει: αναδεικνύει τα προσόντα των συντελεστών του, (δια)τηρεί το σασπένς που χτίζει από το πρώτο κιόλας λεπτό και κινείται σε ένα πραγματικά ποιοτικό αφηγηματικά πλαίσιο. Το Apple TV μας έχει κακομάθει με τις επιλογές που κάνει, και, ακόμα κι αν δε μπει στη λίστα των πιο αγαπημένων μας σειρών, παρακολουθώντας το, σίγουρα δε θα αισθανθούμε ότι χάσαμε τον χρόνο μας.
Θυμίσου το trailer:
