Αν πιστεύεις ότι το χρώμα του τριχωτού της κεφαλής -είτε φυσικό είτε ως αποτέλεσμα ντεκαπάζ- μπορεί να επηρεάσει το IQ και δη το γυναικείο, αυτό είναι ένα κείμενο που δε χρειάζεται να κάνεις τον κόπο να διαβάσεις. Γενικώς, κάτι μας λέει ότι ούτε η ίδια η Reese Whitherspoon δεν περίμενε να γράφονται αυτές οι γραμμές 25 χρόνια μετά από την απόφασή της να πρωταγωνιστήσει στην ταινία Legally Blonde (Η Εκδίκηση της Ξανθιάς), η οποία εκ των υστέρων συνεχίστηκε με δύο sequels, ενώ 25 χρόνια μετά απέκτησε και τηλεοπτική εκδοχή, ονόματι Elle.
Κακά τα ψέματα, η Whitherspoon τότε πάλευε με θεούς και δαίμονες, τον εξής έναν: τον τίτλο της America's Sweetheart. Ναι, τη δημοτικότητα ουδείς εμίσησε, όμως ανέκαθεν ακολουθούνταν από πολλά μπαγκάζια και κυρίως από εκείνο της περιοριστικής ταμπέλας της γλυκιάς ενζενί που, σε ρεπερτόριο "ως εκεί μπορεί". Ολόκληρη Julia Roberts χρειάστηκε μία οσκαρική Erin Brockovich για να τον αποτινάξει από πάνω της, η Whitherspoon που απείχε μία δεκαετία και κάτι ψιλά από εκείνη ηλικιακά, τα ίδια είχε να αντιμετωπίσει. Και εδώ που τα λέμε, καλά τα πήγαινε αν δει κανείς τη φιλμογραφία της μέχρι τότε· ο ρόλος της Elle Woods μπορεί να απέφερε εγγυημένα έσοδα λόγω μαζικότητας και περισσότερη αναγνωρισιμότητα, ωστόσο ήταν ένα ρίσκο για εκείνη να χρειαστεί να ξαναπεί "φτου κι από την αρχή". Όχι απαραίτητα επειδή την ένοιαζε την ίδια προσωπικά, αλλά επειδή η σινε-σοβαροφάνεια του Xόλιγουντ χωρούσε πάντα σε συγκεκριμένα καλούπια.
Ευτυχώς λοιπόν, το στοίχημα της βγήκε, επεκτάθηκε σε κινηματογραφικές συνέχειες, μπόρεσε να αφήσει πίσω της τον τυφώνα Elle Woods και να φτάνει στο σήμερα, όταν καλείται να γίνει παραγωγός του τηλεοπτικού του prequel. To "Elle", όπως τιτλοφορείται η σειρά που έκανε πρεμιέρα την πρώτη Ιουλίου στο Amazon Prime, διαδραματίζεται 6 χρόνια πριν από τις ταινίες και βρίσκει την Elle της Lexi Minetree ((Law & Order: SVU and The Murdaugh Murders) μαθήτρια στο σχολείο κάπου στo Σιατλ των '90s, με ό,τι ανησυχίες και ευτράπελα συνεπάγεται ως συνθήκη. Τους γονείς της υποδύονται οι June Diane Raphael (Eva Woods) και Tom Everett Scott (Wyatt Woods), ενώ στο cast συγκαταλέγεται και ο αείμνηστος James Van Der Beek στην τελευταία τηλεοπτική του εμφάνιση προτού τον αποχαιρετίσουμε οριστικά.
Στο μεταξύ, παρότι δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα, κατά πόσο η Witherspoon πρόκειται να πραγματοποιήσει κάποια σύντομη εμφάνιση -πιθανώς σε σκηνές που αναφέρονται στο μέλλον-, η προσωπική της σφραγίδα στη σειρά είναι απολύτως ξεκάθαρη. Μάλιστα, ανέφερε τη σειρά "Wednesday" του Netflix ως πηγή έμπνευσης για την εξερεύνηση της εφηβείας της Elle.
Στο ερώτημά μας τώρα: "Χρειαζόμασταν το Elle και σύμπαν της τσιχλόφουσκάς του;" Το νόμισμα έχει δύο όψεις. Οπωσδήποτε, πρόκειται για μία σειρά που πατάει πολύ στο προερχόμενο από τη νοσταλγία των '90s συναίσθημα που δείχνει να έχει αρκετό δρόμο για να διανύσει μέχρι να ξεφουσκώσει και να σταματήσει να φέρνει κέρδη· αυτό ωστόσο, δεν αναιρεί δύο πολύ σημαντικά γεγονότα: καταρχάς, έχουμε πάρα πολλή ανάγκη από παραγωγές που μπορούν να μας κάνουν να περάσουμε καλά χωρίς να μαυρίσει η ψυχή μας με κάθε πιθανή ζοφερή δυστοπία να καραδοκεί. Κατά δεύτερον, το κινηματογραφικό Legally Blonde, αν το δει κανείς χωρίς παρωπίδες, προσπερνώντας το μαξιμαλιστικό ροζ του περιτύλιγμα περνούσε μηνύματα γυναικείας χειραφέτησης, έστω κι αν ο τρόπος του ήταν αδέξιος. Οπότε, δεν υπάρχει κανένας λόγος να χολοσκάμε, όποια κι αν είναι η γνώμη μας για τέτοιου είδους πρότζεκτ. Το τηλεκοντρόλ άλλωστε, στο χέρι μας είναι.
