Κατά την προσφιλή τακτική του "F&F", ο κακός της υπόθεσης έρχεται από τα παλιά έχοντας ανεπαρκείς λόγους για να τα κάνει όλα ρημαδιό ανά την υφήλιο, ενώ η ίδια η πλοκή είναι τόσο τεμπέλικα γραμμένη και αναληθοφανής, ώστε θα μπορούσε να τελειώσει προτού καν ξεκινήσει. Φυσικά, όταν μιλάμε για το συγκεκριμένο franchise οι λέξεις ρεαλισμός και κοινή λογική περιορίζονται αποκλειστικά στις ικανότητες των εντυπωσιακών αυτοκινήτων που πρωταγωνιστούν κάθε φορά. Από την άλλη, κακά τα ψέματα, αυτό είναι και το γόητρο των συγκεκριμένων περιπετειών: να εξακριβώνεται κάθε φορά πόσο πιο ακραία μπορεί να γίνει δράση, πού μπορούν να φτάσουν τα όρια οχημάτων με ασύλληπτες δυνατότητες, χωρίς όλα αυτά να έχουν απαραίτητα ιδιαίτερο νόημα. Εδώ εύλογα, ίσως κάποιος αναρωτηθεί πόσο πολύ πια μπορεί το "F&F" να ξεπεράσει τον εαυτό του, τη στιγμή που στο αμέσως προηγούμενο σίκουελ ο Λούντακρις και ο Ταϊρίς Γκίμπσον "οδήγησαν" στο Διάστημα;
Η απάντηση είναι ότι τα καταφέρνει με το ζόρι, αφού τα stunts όσο αποθεωτικά και εάν είναι, άλλο τόσο επαναλαμβανόμενα και μονότονα μοιάζουν. Για τα ψήγματα ενδιαφέροντος ευθύνεται αφενός ο αυτοσαρκαστικά διαβολικός κακός του Μομόα, με απροσδόκητα γερές δόσεις queerbaiting στην εν γένει camp ερμηνεία του, και, αφετέρου, οι επιστροφές παλαιότερων χαρακτήρων στο προσκήνιο. Από τις ομολογουμένως απολύτως αναμενόμενες επανεμφανίσεις σώζεται μόνο εκείνη του Τζον Σίνα, με τον ηθοποιό να έχει βρει την ιδανική ισορροπία ανάμεσα στην κωμωδία και τη σκληροτράχηλη δράση (τον δασκάλεψε καλά ο Τζέιμς Γκαν στο τηλεοπτικό "Peacemaker"). Πάντως, έχουμε να ευχαριστούμε το "F&F" που τιμά ακόμα τη φράση "αυτά συμβαίνουν μόνο στο σινεμά"…
Αμερικανική ταινία του Λουί Λετεριέ, με τους Μισέλ Ροντρίγκεζ, Σαρλίζ Θερόν, Τζέισον Μομόα.
ΣΚΑΙ 21:00
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
