Ένα από τα αποσιωπημένα κομμάτια του σύγχρονου προσφυγικού-μεταναστευτικού βιώματος αφορά την επώδυνη προσπάθεια των εξορισμένων να συνεχίσουν τις ζωές τους από εκεί που τις άφησαν. Άνθρωποι που δίνουν μάχη για την αξιοπρέπειά τους, παρόλο που αντιμετωπίζονται σαν κινούμενα προβλήματα και όχι ως ισότιμες υπάρξεις. Σε αυτήν την καφκική συνθήκη βρίσκονται οι πρωταγωνιστές της ταινίας του Μιλάντ Αλαμί, ένα ζευγάρι με παιδιά από το Ιράν, το οποίο μετακινείται από δομή σε δομή, καθώς προσπαθεί να διεκδικήσει μόνιμη κατοικία στη Σουηδία. Την ίδια ώρα, ο πατέρας (Παϊμάν Μααντί), ο οποίος αποκρύπτει την πραγματική αιτία για την οποία εγκατέλειψαν την πατρίδα τους, γίνεται μέλος ομάδας ελληνορωμαϊκής πάλης. Μια απόφαση που θα αποτελέσει την αφορμή ώστε να αποκαλυφθεί η αλήθεια.
Η ανθρώπινη προσέγγιση του Αλαμί δίνει χαρακτήρα σε ένα φιλμ με ένα πειστικό αέρα αγωνιώδους θρίλερ, το οποίο φορτίζεται από τα καταπιεσμένα απωθημένα των πολλαπλά πληγωμένων ηρώων. Σε συνδυασμό με τις επιβλητικές ερμηνείες, ειδικά του έμπειρου Μααντί, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για ένα γεμάτο σασπένς δράμα υπόκωφης έντασης, οι οποίες ωστόσο δεν εκπληρώνονται στο έπακρο. Αφενός το σενάριο χρησιμοποιεί υπερβολικά τους υπαινιγμούς για ευκόλως εννοούμενα αφηγηματικά γεγονότα, όπως το μυστικό του πατέρα. Αφετέρου οι πιο ενδιαφέρουσες πτυχές της ιστορίας (περιπλοκότητες αρρενωπότητας, γυναικεία αυτοδιάθεση) εξαντλούνται σε επιφανειακές όσο και κινηματογραφικά οικείες απεικονίσεις (η πάλη ως νομιμοποιημένο μέσο ανδρικού αγγίγματος). Τουλάχιστον, ο Αλαμί οδηγείται σε μια ταιριαστά διφορούμενη κατακλείδα, όπου υπογραμμίζεται το πόσο απλησίαστη είναι η λύτρωση για χαρακτήρες σαν και αυτούς. Εκπληρώνεται έτσι και η αναφορά της ταινίας σε ποίημα της Οντρ Λορντ, αφού κανένας δε μένει σιωπηλός, υπομένοντας την επιβολή του κάθε "Αντιπάλου" του.
Σουηδική ταινία του Μιλάντ Αλάμι με τους Μπιόρν Έλγκερτ, Παϊμάν Μααντί, Μάραλ Νασίρι
ERT2 21.30
