Στην τηλεόραση, οι σειρές horror είναι μετρημένες και αυτό είναι καλό, γιατί καταφέρνουν να διατηρούν τον τρόμο, το μυστήριο αλλά και την ψυχολογική ένταση που στις περισσότερες σειρές έχουν αντικατασταθεί από επαναλαμβανόμενα σενάρια και τυπικά μοτίβα που προσπαθούν να προκαλέσουν το ενδιαφέρον. Από την άλλη, πάντοτε επικρατεί η άποψη πως όσο περισσότερο "τραβάει" μια σειρά, τόσο χειρότερο γίνεται το σενάριό της. Και τους δύο αυτούς κανόνες έρχεται να καταρρίψει το From.
Ξεκινώντας την τέταρτη σεζόν που στριμάρει στην Cosmote TV, νιώθεις πως βρίσκεσαι ακόμα στην πρώτη. Και αυτό γιατί μαζί με τους κατοίκους της πόλης που έχουν παγιδευτεί εκεί και προσπαθούν να λύσουν το μυστήριο γύρω από την παραμονή τους στο ίδιο σημείο - ενώ παράλληλα έχουν να παλέψουν με ζόμπι που δεν είναι ακριβώς ζόμπι - το σενάριο καταφέρνει να δημιουργεί έκπληξη και αγωνία. Όσες απαντήσεις και αν δοθούν γύρω από την παγίδευσή τους, άλλα τόσα νέα στοιχεία περιπλέκουν την υπόθεση και καθιστούν τη φυγή τους αδύνατη.
Από την προβολή του πρώτου επεισοδίου, η έκφραση "Η γνώση έρχεται με κόστος" αποδεικνύεται, καθώς όπως φάνηκε τίποτα δεν μπορεί να χαριστεί στους χιλιοταλαιπωρημένους πρωταγωνιστές. Θυμίζουμε πως ακόμα και όσοι πίστευαν πως μπορούν να σπάσουν τον κύκλο και να ξεφύγουν από αυτήν την καταραμένη πόλη - φάντασμα, τελικά επέστρεψαν εκεί, δημιουργώντας ακόμα περισσότερες απορίες για το τι μπορεί να συμβαίνει σε αυτόν τον κόσμο. Εδώ όμως, μια πληροφορία που μπορεί να αποτελέσει λύση του προβλήματος, τους στοιχίζει και μάλιστα πολύ.
Παρακολουθώντας τα επεισόδια, κάθε μικρή λεπτομέρεια ενώνεται με ένα αόρατο νήμα που μόνο οι θεατές μπορούν να κατανοήσουν - και αυτό όχι πάντα - γεγονός που ανεβάζει την ένταση σε υψηλότερο βαθμό, καθώς οι πρωταγωνιστές αγνοούν σημαντικές πληροφορίες που θα τους οδηγούσαν σε ένα πιθανό (λέω πιθανό γιατί τίποτα δεν έχει εξηγηθεί ακόμα ικανοποιητικά) συμπέρασμα. Σκηνές που έχουν συμβεί σε προηγούμενους κύκλους, έρχονται να εξηγηθούν στον τέταρτο, χωρίς να επαναλαμβάνονται, ενώ καμιά φορά ακολουθούν και διαφορετικό χαρακτήρα. Επικρατεί ένα χάος που όπως όλα δείχνουν, δύσκολα ξεμπερδεύεται.
Και αυτή ακριβώς είναι η μαγεία του From. Σε 4 κύκλους έχει καταφέρει να διατηρήσει ακόμα το μυστήριο αλλά και το κοινό του, χωρίς να έχει γίνει κουραστικό ή βαρετό, χωρίς να έχει μιμηθεί τίποτα από άλλες σειρές που έχουμε δει και θα μπορούσαμε να την ταυτίσουμε. Παραμένει πρωτότυπη και μοναδική σε αυτό που κάνει, κατατάσσοντάς την δικαίως στις καλύτερες σειρές horror της τελευταίας δεκαετίας. Και κάτι μου λέει πως μέχρι και το τελευταίο επεισόδιο, το μπλέξιμο θα είναι πολύ περισσότερο.
Διαβάστε Επίσης
