"Love Actually", "Μόνος στο σπίτι", "Το ξωτικό των Χριστουγέννων"… Έχει έρθει αυτή η εποχή του χρόνου που φοράμε χουχουλιάρικες πιτζάμες, βάζουμε ένα ζεστό ρόφημα, ανάβουμε το αγαπημένο μας κερί και δημιουργούμε την πιο cozy ατμόσφαιρα για να δούμε ακριβώς τις ίδιες ταινίες που βλέπουμε τις γιορτινές ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Μοιάζει σαν ritual που ακολουθείται με θρησκευτική ευλάβεια, σαν άγραφος νόμος που βασίζεται σε κάποια κοινή αρχή ή σαν ασυναίσθητη πράξη την εκτελούμε ενστικτωδώς. Ναι, για τις κλασικότερες Χριστουγεννιάτικες ταινίες μιλάμε.
Τι κρύβεται, όμως, πίσω από την χαρά που νοιώθουμε να βλέπουμε κάθε χρόνο τέτοιες ημέρες τις ίδιες ταινίες;
Μια εσάνς νοσταλγίας
Όταν πρωτοείδαμε αυτές τις ταινίες είμασταν μικρά παιδιά, οπότε η εκ νέου θέασή τους ξυπνά ευχάριστες αναμνήσεις από την παιδική ηλικία ή τις οικογενειακές παραδόσεις. Η συναισθηματική σύνδεση με το παρελθόν αποτελεί πηγή συναισθημάτων ευτυχίας και λειτουργεί σαν καταφύγιο, μεταφέροντας μας σε πιο ανέμελες εποχές, που (ας μην κρυβόμαστε) έχουμε αφήσει προ πολλού στην ενήλικη ζωή μας.
Πιστοί στις γιορτινές παραδόσεις
Για πολλούς, η παράδοση αποτελεί ένα αναπόσπαστο στοιχείο της χριστουγεννιάτικης και πρωτοχρονιάτικης περιόδου: το φιλί ακριβώς τη στιγμή που αλλάζει ο χρόνος, τα δώρα κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο και το ποδαρικό στο σπίτι, αλλά και το να βλέπουμε τις ταινίες που έχουν άρωμα Χριστουγέννων.
Αυτά τα έθιμα μετατρέπονται αγαπημένα τελετουργικά, που καλλιεργούν ένα αίσθημα σύνδεσης με τους αγαπημένους μας ανθρώπους, είτε είναι μικροί είτε μεγάλοι. Αν και γνωρίζουμε κάθε ατάκα της ταινίας, αλλά και το πώς θα τελειώσει, η κοινή θέαση της οικογένειας ή της παρέας είναι κάτι που οι περισσότεροι επιδιώκουμε, αφού γίνεται αφορμή για γέλια και στιγμές οικειότητας.
Απόδραση από την πραγματικότητα
Η εορταστική περίοδος έχει κάτι από μαγεία, αλλά μπορεί να γίνει και εξουθενωτική. Τόσα πολλά να φέρουμε εις πέρας, τόσοι άνθρωποι να δούμε και… τόσο λίγος χρόνος για τις υποχρεώσεις! Αν και αυτές οι περισσότερες ταινίες των εορτών παρουσιάζουν μια ιδανική εκδοχή της ζωής (όπου οι συγκρούσεις πάντα επιλύονται, η αγάπη θριαμβεύει και όλοι ζουν αρμονικά), προσφέρουν απλόχερα μια προσωρινή απόδραση από το άγχος της καθημερινότητας.
Λίγη χαρά, βρε αδερφέ
Σε μια καθημερινότητα, όπου τα social media κατακλύζονται από κακές ειδήσεις, εντάσεις και ατελείωτες αντιπαραθέσεις, οι γιορτινές ιστορίες λειτουργούν σχεδόν θεραπευτικά. Οι ευχάριστες χριστουγεννιάτικες αφηγήσεις και το εορταστικό πνεύμα έρχονται να γείρουν την ζυγαριά προς την άλλη πλευρά, απελευθερώνοντας… μπόλικη ντοπαμίνη στον εγκέφαλό μας και βελτιώνοντας την κακή διάθεσή μας.
Τελικά, ίσως αυτός να είναι ο λόγος που πατάμε ξανά το play σε αυτές τις ταινίες δίχως δισταγμό και δεύτερη σκέψη. Νέες ταινίες υπάρχουν, αλλά έχουμε ανάγκη από ιστορίες που μας κάνουν να νιώθουμε ασφάλεια και χαρά, ακριβώς όπως θέλουμε να περάσουμε αυτές τις γιορτές!
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
