Η επιστημονική φαντασία υπήρξε ανέκαθεν όχημα για ριζοσπαστικές ιδέες. Επηρεασμένοι από τα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα της εποχής τους, οι εμπνευστές του είδους έχουν κατά καιρούς οραματιστεί νέους κόσμους, αλλά και απειλητικές εκδοχές του μέλλοντος που, τελικά, μοιάζουν πολύ οικείες (από τον "Θαυμαστό Καινούριο Κόσμο" του Άλντους Χάξλεϊ έως το "Αριστερό Χέρι του Σκοταδιού" της Ούρσουλα ΛεΓκέν, οι δυστοπίες και οι ουτοπίες της επιστημονικής φαντασίας εξέφραζαν πάντα έναν φόβο ή μία ελπίδα για το εδώ και το τώρα). Στην σκοτεινή πλευρά του sci-fi, οι ταξικές ανισότητες, η εκμετάλλευση της εργασίας και η σύγκρουση του ανθρώπου με την τεχνολογία αποτελούν μερικά από τα πιο επαναλαμβανόμενα μοτίβα. Αυτά ακριβώς απασχολούν το "ερεβώδες" franchise "Alien".
Ξεκινώντας από τα 80s, το ανοίκειο Xenomorph εξέφραζε έναν πρωτογενή υπαρξιακό και σεξουαλικό φόβο: τον φόβο μιας μη επιθυμητής διείσδυσης, έναν φόβο ανεξάρτητο από το φύλο ή την ταυτότητα του θύματος. Σε αντίθεση με τους (μερικές φορές) ελκυστικούς βρικόλακες, η "κατάληψη" του ανθρώπινου σώματος από ένα Xenomorph είναι βαθιά ανατριχιαστική και ανεπιθύμητη καθ’ όλη τη διάρκειά της. Αυτή ακριβώς η απειλή της παραβίασης ήταν που σφράγισε τη συλλογική μνήμη και ξεχώρισε το "Alien" του Ρίντλεϊ Σκοτ από τα creature features που κυριάρχησαν στη δεκαετία.
Το "Alien: Earth", η νέα σειρά του FX από τον Νόα Χόλεϊ (η οποία κάνει πρεμιέρα σήμερα, 13/8, στο Disney+), συνεχίζει το franchise με σεβασμό απέναντι στην κληρονομιά των ταινιών, αλλά με εμφανή διάθεση να διευρύνει τη θεματική του. Η απειλή του εξωγήινου σώματος παραμένει το ίδιο διαβρωτική και "δυεισδυτική", προκαλώντας την ίδια σωματική και ψυχολογική αναστάτωση που, πολλοί από εμάς, νιώσαμε στην πρώτη μας επαφή με τις ταινίες. Και, ενώ ο τρόπος της επίθεσης μπορεί να αλλάξει, το συναίσθημα παραμένει ίδιο. Παράλληλα, η σειρά δεν διστάζει να επιστρέψει στις πολιτικές αιχμές που άφησε ανοιχτές το "Aliens" του Τζέιμς Κάμερον, όπου η πανίσχυρη εταιρεία Weyland-Yutani προσπαθεί να εκμεταλλευτεί το Xenomorph ως βιολογικό όπλο, αδιαφορώντας για τις συνέπειες.
Διαβάστε Επίσης
Στο "Alien: Earth" η τεχνολογία κάνει ένα ακόμη βήμα: μέσα σε ένα κλίμα συνεχούς ανταγωνισμού ανάμεσα σε εταιρείες-τιτάνες, η Prodigy καταφέρνει να αναπτύξει μία μέθοδο "μεταφοράς" της ανθρώπινης συνείδησης σε συνθετικά σώματα που δίνει την ελπίδα της αιώνιας ζωής. Και, ενώ μέχρι τότε οι "συνθετικοί" ήταν εκδοχές τεχνητής νοημοσύνης που μιμούνται την ανθρώπινη φύση, η πρωταγωνίστρια Γουέντι (Σίντεϊ Τσάντλερ) είναι διαφορετική. Είναι το πρωτότυπο υβριδικό, η συνείδηση ενός 11χρονου καρκινοπαθούς κοριτσιού εμποτισμένη σε ένα νέο, πανίσχυρο και αθάνατο σώμα, κατασκευασμένο από την εταιρεία. Τα κύτταρά της έχουν αντικατασταθεί από εξαρτήματα που αναπαράγουν τις λειτουργίες ενός ανθρώπινου σώματος, ο εγκέφαλός της έχει γίνει πια επεξεργαστής. Και ένα από τα ερωτήματα του franchise επανέρχεται επιτακτικά: τι σημαίνει, τελικά, να είσαι άνθρωπος;
Μαζί με μία ομάδα "υβριδικών" παιδιών, η Γουέντι καλείται να εξερευνήσει το διαστημόπλοιο Manigot, το οποίο συνετρίβη στη Γη και μεταφέρει ένα άγνωστο, αλλά προφανώς απειλητικό, φορτίο. Ενώ το ενδεχόμενο μίας επικίνδυνης εξωγήινης παρουσίας είναι ξεκάθαρο, το ενδιαφέρον των ανταγωνιστικών εταιρειών επικεντρώνεται στην αξία του φορτίου: αν πρόκειται για κάτι εμπορεύσιμο, για ένα όπλο που μπορεί να εκμεταλλευτεί, τότε κάθε τίμημα είναι αποδεκτό. Και έτσι, για μία ακόμη φορά το σύμπαν του "Alien", ο τρόμος δεν προέρχεται μονάχα από το τέρας, αλλά κι από τις δυνάμεις που επιχειρούν να το οικειοποιηθούν.
Το "Alien: Earth" έρχεται σε μία περίοδο όπου η επιστημονική φαντασία, σε όλες τις μορφές της, δείχνει όλο και μεγαλύτερη δυσπιστία απέναντι στο ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα. Οι σύγχρονες αφηγήσεις στρέφονται πλέον ανοιχτά σε κριτική απέναντί του, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το "Murderbot", τη σειρά βιβλίων της Μάρθα Γουελς που πρόσφατα διασκευάστηκε για το Apple TV+. Στο σύμπαν της Γουελς, όπως και σε αυτό του "Alien: Earth", οι εταιρείες έχουν αντικαταστήσει τα κράτη, λειτουργώντας με μοναδικό στόχο το κέρδος. Αντίστοιχα, το "Fallout" του Prime Video μας τοποθετεί σε μία μεταπολεμική δυστοπία, όπου η εταιρεία Vault-Tec χρησιμοποιεί την επιστήμη προκειμένου να εκμεταλλευτεί τους επιζώντες. H λογική του ανταγωνισμού παρουσιάζεται πλέον ως καταστροφική και ο υπερκαπιταλισμός δεν αποτελεί το σκηνικό, αλλά ένα από τα τέρατα, ενώ η αχόρταγη απληστία γίνεται η βασική πηγή των προβλημάτων της ανθρωπότητας.
Από τα πρώτα επεισόδια, το "Alien: Earth" δείχνει την πρόθεση να επεκτείνει το σύμπαν που κληρονόμησε, τοποθετώντας στο κέντρο τη "συνθετική" ανθρώπινη φύση, το πώς επηρεάζεται από τις αναμνήσεις και τα συναισθήματα, χωρίς να διστάζει να μας τρομάξει. Η ιστορία της Γουέντι μοιάζει πολλά υποσχόμενη. Το μόνο που μένει είναι να δούμε αν θα ολοκληρωθεί δίνοντας μία νέα πνοή στο franchise, χωρίς να υποκύψει στις ευκολίες της ανακύκλωσης και του "ξεχειλώματος".
