Είναι Σεπτέμβριος, 1981, και οι Soft Cell είναι στο νούμερο ένα. Ο δεκαοκτάχρονος Ρίτσι φεύγει για το πανεπιστήμιο. Στο Λονδίνο, ο Ρόσκοου αφήνει το πατρικό του και ο Κόλιν έρχεται από την Ουαλία. Τα τρία αγόρια μαζί με τον συμφοιτητή τους, Ας, και την καλύτερή του φίλη. Τζιλ, μετακομίζουν σε ένα διαμέρισμα που βαφτίζουν Pink Palace. Νιώθουν την ελευθερία να αρχίσουν να γίνονται αυτό που πραγματικά είναι. Αλλά μια απειλή στον ορίζοντα σημαίνει ότι η ζωή στη δεκαετία του '80 μπορεί να είναι πολύ σκληρή.
Ο κορυφαίος Βρετανός δημιουργός, Ράσελ Τ. Ντέιβις ("Doctor Who") ανατρέχει στα δύσκολα αλλά ενωτικά χρόνια της κρίσης του AIDS, μέσα από τις ζωές μιας παρέας νέων στο Λονδίνο των 80s. Έρωτες, φιλίες, πάρτυ, απώλειες έρχονται χέρι-χέρι με το χιούμορ, τον φόβο και την έκσταση, σε μια ανασύσταση της περιόδου γεμάτη ποπ αναφορές και συγκινήσεις.
Σημείωμα του δημιουργού Ράσελ Τ. Ντέιβις
Μάλλον είναι η πιο προσωπική μου δουλειά ως τώρα. Δεν το είχα συνειδητοποιήσει μέχρι που άρχισα να γράφω, σε τι βαθμό αφηγείται την ίδια μου τη ζωή. Το 1981 ήμουν 18 χρονών. Δεν χρειάστηκε καν να ψάξω για πολιτιστικές αναφορές, τραγούδια, τηλεοπτικές σειρές, μόδα, τα είχα ζήσει όλα. Ο χαρακτήρας της Τζιλ, συγκεκριμένα, είναι εμπνευσμένος από μια φίλη μου που ήταν τόσο μεγάλη έμπνευση για μένα που δεν μπόρεσα καν να αλλάξω το όνομα όταν έγραφα την τηλεοπτική της εκδοχή. Η φίλη μου η Τζιλ, μου έκανε την τιμή να υποδυθεί τη μητέρα της Τζιλ στη σειρά. Η Τζιλ ήταν πολύ μεγαλύτερη ακτιβίστρια από μένα, ασχολήθηκε περισσότερο χρόνο με το AIDS από μένα, κράτησε το χέρι εκείνων που ήταν έτοιμοι να πεθάνουν πιο πολλές φορές απ’ ό,τι εγώ. Και την αγαπώ γι’ αυτό.
Στη ζωή τρέχουμε συνέχεια προς τα εμπρός. Εκείνη την εποχή, μας φαινόταν φυσιολογικό να ζούμε με αυτή τη θανατηφόρα ασθένεια. Μα σου παίρνει 20 χρόνια να καταλάβεις ότι δεν είναι φυσιολογικό. Σήμερα τα παιδιά μεγαλώνουν την εποχή του κορονοϊού, και για εκείνα πρόκειται για κάτι φυσιολογικό, οι μάσκες και η κοινωνική αποστασιοποίηση. Και κατά κάποιο τρόπο είναι το ίδιο με το AIDS. Μεγάλωσα με αυτό και μου πήρε καιρό να δω τις διαστάσεις του. Χαίρομαι που περίμενα για να κάνω αυτή τη σειρά. Αν και νομίζω ότι με κάποιο τρόπο βρίσκεται σε κάθε τι που έχω γράψει.
Στον πυρήνα του, το It’s a Sin είναι η ιστορία μιας παρέας ανθρώπων που αφήνουν τα σπίτια τους και κάνουν ό,τι κάνουμε όλοι: βρίσκουν την οικογένειά τους. Μια οικογένεια από φίλους, και φίλους φίλων, ακόμα και μαμάδες φίλων. Αυτό το χτίζει ο καθένας μόνος του. Και έχω γράψει πολλές φορές κάτι τέτοιο, είναι στην ουσία αυτό που κάνει ο Doctor Who κάθε φορά που βγαίνει από τον τηλεφωνικό θάλαμο και γνωρίζει έναν νέο συνοδοιπόρο! Όταν γράφεις μια σειρά για τον θάνατο, ο θάνατος είναι απλώς η τελεία. Πρέπει να γράψεις και τη μακριά πρόταση που προηγείται.
