Μπράιαν Κοξ και Έμιλι Μπλαντ
Ο Μπράιαν Κοξ δεν έχει δει τα περισσότερα από τα επεισόδια του "Succession” – προτιμάει να τα "δημιουργεί" παρά να τα "παρακολουθεί". Ο εμβληματικός πατέρας της βραβευμένης σειράς, αν όχι ολόκληρης της σύγχρονης τηλεόρασης, ανοίχτηκε στην αγαπημένη Βρετανίδα του Χόλυγουντ, Έμιλι Μπλαντ, που πρωταγωνίστησε στη μίνι σειρά εποχής "The English". Μιλώντας για τον ρόλο του, αναφέρθηκε στον θυμό του Λόγκαν ως ένα συναίσθημα που είναι οικείο και στον ίδιο, καταλήγοντας στο συμπέρασμα πως ο χαρακτήρας του είναι ένας παρεξηγημένος άνθρωπος, που έχει μεν θυμό μέσα του, αλλά και πολύ φόβο. Το θέμα της πατρότητας είναι επίσης κάτι που απασχόλησε τον Κοξ, ο οποίος εξ αρχής έθεσε στον δημιουργό Τζέσι Άρμστρονγκ το ερώτημα που προσπαθούσαμε όλοι να απαντήσουμε βλέποντας το "Succession”: "Αγαπάει ο Λόγκαν τα παιδιά του;". Η απάντηση που του είχε δώσει ο Άρμστρονγκ ήταν "φυσικά". Όμως καθ’ όλη τη διάρκεια της σειράς ο Λόγκαν προσπαθεί να μάθει πώς να τα αγαπάει καθώς όλοι τους μεγαλώνουν και απογοητεύουν ο ένας τον άλλον, κάτι με το οποίο ο Κοξ, ως πατέρας, ταυτίστηκε.
Δείτε ολόκληρη την συνέντευξη τους εδώ:
Τζένιφερ Κούλιτζ και Τζέρεμι Άλεν Γουάιτ
Ένα δίδυμο με απίστευτη off-screen χημεία, που μας κάνει να αναρωτιόμαστε, γιατί δεν έχουν ακόμα συν-πρωταγωνιστίσει η Τζένιφερ Κούλιτζ και ο Τζέρεμι Άλεν Γουάιτ; Οι πρωταγωνιστές του "The White Lotus” και "The Bear” κατευθύνουν τη συζήτηση όχι τόσο προς τους αξιομνημόνευτους ρόλους τους, αλλά με αφορμή αυτούς, μοιράζονται τις φοβίες και τις ανασφάλειες τους ως ηθοποιοί, και ως άνθρωποι. Η Κούλιτζ έκανε έναν σύντομο απολογισμό της καριέρας της και εξομολογήθηκε πως δεν εκμεταλλεύτηκε τη δημοσιότητα που κέρδισε τη δεκαετία του ’90. Αντ’ αυτού, επικεντρώθηκε στην ερωτική της ζωή – κάτι το οποίο μετάνιωσε – με αποτέλεσμα να διακατέχεται χρόνια μετά από ανασφάλειες σχετικά με τις υποκριτικές της ικανότητες (οι οποίες αναδείχθηκαν και διακρίθηκαν μέσω του "The White Lotus”). Ο Τζέρεμι Άλεν Γουάιτ συμμερίστηκε αυτό το αίσθημα, λέγοντας πως, φεύγοντας από ένα γύρισμα, δεν μπορεί ποτέ να νιώσει σίγουρος ότι έκανε σωστά αυτό που έπρεπε να κάνει. Εξέφρασε πως έχει τρομερή ανάγκη από την επιβεβαίωση του σκηνοθέτη και πως με το "The Bear” αισθάνεται πρώτη φορά πως κάπου ανήκει και εξελίσσεται ως ηθοποιός, 15 χρόνια μετά το ξεκίνημα της καριέρας του.
Δείτε ολόκληρη την συνέντευξη τους εδώ:
Κλερ Ντέινς και Κίραν Κάλκιν
Δεν είναι η πρώτη που φορά που η Κλερ Ντέινς και ο Κίραν Κάλκιν γνωρίζονται. Για την ακρίβεια, οι δυο τους είχαν πρωταγωνιστήσει στην ταινία "Igby Goes Down" το 2002. Και η οικειότητα μεταξύ τους είναι εμφανής. Πριν τον καθοριστικό ρόλο του Ρόμαν στο "Succession", ο Κάλκιν είχε πρωταγωνιστήσει σε μία σειρά ταινιών όταν ήταν ακόμα παιδί και κατά τη γνώμη του, χωρίς υποκριτικό ταλέντο. Χρόνια μετά, σε έναν σπουδαίο ρόλο, συζητά για το πώς έμαθε να εμπιστεύεται το ένστικτο του και τους συνεργάτες του. Συγκεκριμένα ανέφερε πως μπροστά στον σπουδαίο Μπράιαν Κοξ, ο Ρόμαν αισθανόταν σαν ένα 7χρονο αγοράκι, και πως αυτό το αίσθημα αποτέλεσε το κίνητρο για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε τον ρόλο του. Η Κλερ Ντέινς από την άλλη, έχει ένα εντυπωσιακό ιστορικό στην τηλεόραση (βλέπε "Homeland”), όμως το "Fleishman Is In Trouble” ήταν ένα ξεχωριστό πρότζεκτ για εκείνη, μία ιστορία που την άγγιξε βαθιά προσωπικά. Αρκεί να πούμε, πως για την αξέχαστη σκηνή ξεσπάσματός της ως Ρέιτσελ Φλάισμαν, κατά την οποία ουρλιάζει με όλη της τη δύναμη – σε μία προσπάθεια να αδειάζει από το βάρος των τραυμάτων της - χρειάστηκε ένα μόνο take. Και αρκούσε.
Δείτε ολόκληρη την συνέντευξη τους εδώ:
Πέδρο Πασκάλ και Στίβεν Γιούν
Παραδομένοι στο συναίσθημα τους και άρα απόλυτα γοητευτικοί, ο Πέδρο Πασκάλ και ο Στίβεν Γιούν μιλούν για την εμπειρία τους ως πρωταγωνιστές του "The Last of Us" και "Beef". Και τους δύο χαρακτήρες ορίζει μία ευαλωτότητα την οποία οι δύο ηθοποιοί δείχνουν να έχουν πλήρως συναισθανθεί. Αφού εξέφρασαν τον αμοιβαίο τους θαυμασμό για την λεπτότητα και με την οποία χειρίστηκαν τους ρόλους τους, ο Γιούν υπογράμμισε την επίμονη προσπάθεια του να μην εγκαταλείψει τον χαρακτήρα του. Για εκείνον, είναι σημαντικό να καταφέρει να υπάρξει εντός της πραγματικότητας του χαρακτήρα του, ρωτώντας συνεχώς τον εαυτό του: "Εγώ που είμαι; Που είναι το δικό μου κομμάτι που κατανοεί βαθιά αυτό το άτομο;". Ο Πασκάλ αναφέρθηκε στο προνόμιο που παρουσιάζεται σε έναν ηθοποιό να νιώσει, να συγκρατηθεί ή να εκφραστεί ελεύθερα, αλλά και στη μοναχικότητα που μπορεί να έγκειται σε αυτήν τη διαδικασία. Συγκεκριμένα, μοιράστηκε πως μεγαλώνοντας έχε πολλές φορές αισθανθεί πως δεν είναι στον ρόλο, αλλά ούτε ξέρει πώς να μπει στον ρόλο ή τι είναι αυτό που πρέπει να κάνει για να το καταφέρει. Και οι δύο πρωταγωνιστές, κατέληξαν πως σε τέτοιες στιγμές άγχους και παράλυσης, το μόνο που έχει να κάνει ο οποιοσδήποτε είναι να πάρει ανάσες, να μην εγκαταλείψει, να δώσει χώρο στο συναίσθημα του και να είναι απλά παρόν.
Δείτε ολόκληρη την συνέντευξη τους εδώ:
