Οι Σπέτσες βρίσκονται στο Αιγαίο ή στο Ιόνιο πέλαγος; Αν και το γραφικό νησί του Αργοσαρωνικού στο οποίο εξελίσσεται η καινούρια ταινία του Ράιαν Τζόνσον δεν αναφέρεται με το όνομά του, η θέση του εγείρει κρίσιμες γεωγραφικές διαφορές ανάμεσα στον Μάιλς Μπρον (Έντουαρντ Νόρτον) και τον Μπενουά Μπλανκ (Ντάνιελ Κρεγκ). Τον δεύτερο τον γνωρίσαμε στο "Στα Μαχαίρια" ως διάσημο ντετέκτιβ, ενώ ο πρώτος είναι ένας sui generis, εκκεντρικός και ιδιοφυής δισεκατομμυριούχος, ο οποίος έχει καλέσει, όπως κάθε χρόνο, τους πέντε καλούς φίλους του για ένα πολυτελές weekend γεμάτο εκπλήξεις: την κυβερνήτη του Κονέτικατ (Κάθριν Χαν), ένα διακεκριμένο επιστήμονα (Λέσλι Ότομ Τζούνιορ), μια κοκορόμυαλη fashionista (Κέιτ Χάντσον), έναν τραμπικών απόψεων σταρ του YouTube (Ντέιβ Μπαουτίστα) και την πρώην συνέταιρο του Κασάντρα Μπραντ (Ζανέλ Μονέ). Η τελευταία, μονίμως θυμωμένη και απόμακρη, βρίσκεται στα δικαστήρια με τον Μπρον, ο οποίος την έχει πετάξει έξω από τις επιχειρήσεις του(ς), εντυπωσιάζοντας όλους με την απόφασή της να δεχτεί τελικά την πρόσκληση.
Αυτή τη φορά οι μίνι διακοπές της παρέας έχουν τίτλο "Βρείτε το δολοφόνο μου" και φιλοξενούνται στο ιδιόκτητο ελληνικό νησί του Μπρον, ο οποίος στο κέντρο της τεράστιας έπαυλής του έχει αναγείρει ένα διάφανο θόλο - το Glass Onion (Γυάλινο Κρεμμύδι). Στη χαρούμενη αυτή συγκέντρωση θα παραβρεθούν επίσης η νεαρή συνοδός τού Youtuber (Μάντλιν Κλάιν), η βοηθός της influencer (Τζέσικα Χένγουικ) και ο Μπενουά Μπλανκ, τον οποίο ο Μπρον δεν προσκάλεσε. Εκείνος, παρ’ όλα αυτά, έχει λάβει την πρωτότυπη και αυθεντική πρόσκληση, οπότε παραμένει στο νησί για να απολαύσει το Σαββατοκύριακο και το παιχνίδι – "φονικό" γρίφο που έχει ετοιμάσει για όλους τους φιλοξενούμενούς του ο Μπρον.
Το σετάρισμα για ένα ακόμα παρωδιακό whodunit έχει στηθεί με διασκεδαστική λεπτομέρεια από τον Ράιαν Τζόνσον ("Έγκλημα στο Κολέγιο", "Looper", "Star Wars: Οι Τελευταίοι Jedi"), ο οποίος επιστρέφει στη δοκιμασμένη συνταγή τού "Στα Μαχαίρια" γνωρίζοντας πολύ καλά πως περπατάει σε τεντωμένο σκοινί. Γιατί από τη μια μεριά πρέπει (και θέλει) να παραμείνει πιστός στην ανατρεπτική συνταγή του - οι αδελφοί Κοέν συναντούν το "Πρόσκληση σε Γεύμα Από Έναν Υποψήφιο Δολοφόνο" - κι από την άλλη επιθυμεί να την εξελίσσει, αιφνιδιάζοντας το θεατή με κάτι περισσότερο από μια ευφυή σπαζοκεφαλιά. Υπολογίζοντας λοιπόν πως η αίσθηση της πρωτοτυπίας έχει χαθεί, το "Glass Onion" καταφέρνει να στήσει ένα ακόμα απολαυστικό εν τέλει παιχνίδι γάτας και ποντικιού αλά Άγκαθα Κρίστι, προσαρμόζοντας το manual και τους χαρακτήρες του στη σύγχρονη πραγματικότητα. Έτσι, από τη μία έχουμε ένα super hi-tech περιβάλλον (βέβηλα "φυτεμένο" στο κέντρο ενός ιστορικού φυσικού ντεκόρ) και από την άλλη τους αντιπροσώπους μιας επιπόλαιης, επιφανειακής και βλακώδους ελίτ που "μας κυβερνά" - από τον Έλον Μασκ ως τους κάθε λογής opinion leaders.
Είναι η ίδια κριτική την οποία είχε εξαπολύσει ο Ράιαν Τζόνσον στην μεγαλοαστική, νεόπλουτη Αμερική με το "Στα Μαχαίρια", όπως παρόμοια είναι και η επιδέξια σεναριακή τεχνική με την οποία στήνει ξανά μια ίντριγκα γεμάτη τόσο με παλιομοδίτικες όσο και με μεταμοντέρνες ανατροπές. Το κωμικό θρίλερ του δεν μπορεί να αποφύγει όλες τις αφηγηματικές ευκολίες του είδους ή το διδακτισμό της "εκδίκησης του καλού", διατηρεί όμως μέχρι τέλους την κομψότητα του στιλ και το βιτριολικό χιούμορ του, κάτι που το έφτασε ως τις best of λίστες της χρονιάς πολλών Ενώσεων Κριτικών στις ΗΠΑ, αλλά και τις υποψηφιότητες των Χρυσών Σφαιρών (καλύτερης ταινίας κωμωδίας / μιούζικαλ, α΄ αντρικού ρόλου για τον Ντάνιελ Κρεγκ).
