"Fake it ’till you make it" θα μπορούσε να είναι ο εναλλακτικός τίτλος της σειράς του Netflix "Inventing Anna", της πραγματικής ιστορίας της 22χρονης ρωσικής καταγωγής απατεώνισσας Άννα Σόροκιν, που γύρω στο 2013 συστηνόταν ως ζάμπλουτη Γερμανίδα κληρονόμος με το επώνυμο Ντέλβι. Μέσα σε ελάχιστα χρόνια, η Άννα έκανε τους κοσμικούς –και όχι μόνο– κύκλους της Νέας Υόρκης να φάνε το παραμύθι της με χρυσά κουτάλια. Είναι, λοιπόν, η Άννα Ντέλβι/Σόροκιν μια ικανότατη, τετραπέρατη και ατρόμητη ανερχόμενη επιχειρηματίας ή ένα φαντασμένο, θρασύτατο κορίτσι; Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση, όπως αποκάλυψε το περίφημο άρθρο του 2018 "How Anna Delvey tricked New York’s party people" της Τζέσικα Πρέσλερ στο New York Magazine, από το οποίο εμπνεύστηκε η σειρά της Σόντα Ράιμς.
Κι όμως, παρότι έχει στη διάθεσή του μια ιντριγκαδόρικη ιστορία, αλλά και μια πρωταγωνίστρια κανονικό χαμαιλέοντα (Τζούλια Γκάρνερ), το "Inventing Anna" δεν είναι τόσο δυνατό όσο θα περίμενε κανείς, κι αυτό εξαιτίας της Άννα Κλάμσκι (δημοσιογράφος Βίβιαν), οι συνεχόμενες εκφράσεις της οποίας μοιάζουν βγαλμένες από κάποιο sit com, σε έναν κακογραμμένο ρόλο που παρουσιάζει σχεδόν σαν παρωδία μια απαιτητική δημοσιογραφική έρευνα. Παράλληλα, σε σημεία η ιστορία αναλώνεται σε εικασίες και φανταστικές υποθέσεις (ένα σχεδόν ολόκληρο επεισόδιο αφιερώνεται στο πώς φαντάζεται η Βίβιαν την Άννα στην παιδική και εφηβική της ηλικία), σε πρόσωπα που δεν εξυπηρετούν κάποιο ιδιαίτερο σκοπό, ενώ υπάρχει μια έντονη φλυαρία που κάνει τα επεισόδια κουραστικά μεγάλα σε διάρκεια.
Όμως, η δύο φορές –μέχρι στιγμής– βραβευμένη με Emmy για την ερμηνεία της στο "Ozark" Τζούλια Γκάρνερ είναι σαρωτική και σηκώνει μόνη της και απολαυστικά όλη τη σειρά. Ως Άννα Σόροκιν πίσω από τα κάγκελα της φυλακής γίνεται ένα κορίτσι πραγματικός βραχνάς, τόσο για το δικηγόρο που αναλαμβάνει την υπεράσπισή της όσο και για τη δημοσιογράφο Βίβιαν (όπως αποδίδεται η Τζέσικα Πρέσλερ) που θέλει να προβάλει την ιστορία της μέσα από ένα αποκαλυπτικό άρθρο που θα την ανεβάσει στα ψηλά πατώματα της δημοσιογραφίας. Όσο η Βίβιαν προσπαθεί να καταγράψει τη ματιά της Άννα για τα γεγονότα για τα οποία κατηγορείται, ο χρόνος στα εννέα επεισόδια της σειράς γυρνά στην περίοδο "δράσης" της Άννα Ντέλβι, τότε που είχε πείσει τους πάντες ότι το μεγαλεπήβολο σχέδιό της για το "Ίδρυμα Άννα Ντέλβι", ένα ελίτ κλαμπ τέχνης, είναι ένα εγχείρημα στο οποίο αξίζει να επενδύσουν πολλά εκατομμύρια.
Η υψηλή κοινωνία της Νέας Υόρκης φαίνεται να πάσχει από FoMo, γι’ αυτό και θα κάνει τα πάντα για να βρεθεί στο πλευρό του next big thing που ακούει στο όνομα Άννα Ντέλβι – ακόμα κι αν εκείνη δεν τους έχει δώσει κάποια απτή απόδειξη για την (οικονομική) δύναμή της, απλώς επειδή δεν της ζητήθηκε ποτέ. Εδώ είσαι ό,τι δηλώσεις, οπότε πανάκριβα εστιατόρια, υπερλούξ ξενοδοχεία και ταξίδια με γιοτ και ιδιωτικά τζετ, όλα χαρίζονταν δωρεάν στη νεαρή κληρονόμο, την οποία περίμενε ένα τεράστιο καταπίστευμα όταν θα γινόταν 30 ετών, κάνοντάς τη μία από τις λιγοστές V-VIPs της γενιάς της.
Τι κι αν όλα ήταν ένα ψέμα; Η ίδια ήταν αποφασισμένη να τα καταφέρει, και μια εντυπωσιακή γκαρνταρόμπα και ένα ψαρωτικό "ξέρεις-ποια-είμαι-εγώ" βλέμμα αρκούσε για να την πιστέψουν. Πέρα από την ελίτ που έχαψε το παραμύθι της (πολλοί αρνήθηκαν να καταθέσουν στο δικαστήριο, καθώς ένιωθαν ταπεινωμένοι ως "κορόιδα"), και η ίδια πίστεψε την ιστορία που έπλασε για το alter ego της: Δεν είναι απατεώνισσα, αλλά μια διάνοια που έφτασε τόσο κοντά στο αμερικανικό όνειρο όσο λίγοι, γι’ αυτό, ακόμα και ως έγκλειστη, θεωρεί ότι αξίζει όλα τα φώτα πάνω της· κι αυτό είναι κάτι που μπορεί και να ισχύει, μόνο που η σειρά "Inventing Anna" αδυνατεί να το εκμεταλλευτεί.
