Ο Άγγελος Ράπτης (Γιάννης Στάνκογλου) είναι ένας πολύ επιτυχημένος και εξαιρετικά περιζήτητος γενικός χειρουργός, με κοστολόγιo ισάξιο της μεγάλης του φήμης. Σε αντίθεση με τον αδερφό του Παύλο (Γιώργος Γάλλος), που είναι επιμελητής στο νοσοκομείο στο οποίο εργάζονται, ο Άγγελος λειτουργεί εγωιστικά, αδιαφορεί για τους ασθενείς και τους αντιμετωπίζει απλώς ως περιστατικά που θα του αποφέρουν έξτρα χρήματα. Τα πάντα αλλάζουν όταν σε ένα τροχαίο χάνει τη γυναίκα του και τη μικρή τους κόρη: ο Άγγελος, αδυνατώντας να διαχειριστεί το πένθος, διαλύεται και απομονώνεται.
Ένα χρόνο αργότερα θα έρθει η στιγμή που, μετά από πολύ καιρό, θα νοιαστεί για κάποιον, όταν μια νεαρή κοπέλα, η Λουίζα, θα χρειαστεί τη βοήθειά του στον έκτακτο τοκετό της στο δρόμο. Η Λουίζα αποδεικνύεται σύζυγος του γνωστού εφοπλιστή Χάρη Ζαφείρη (Δημοσθένης Παπαδόπουλος), ο οποίος, για να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του, δέχεται να χορηγήσει το εθελοντικό πρόγραμμα "Ιατρικής Δρόμου" που θέλει να αρχίσει ο Παύλος, με την προϋπόθεση να ηγηθεί ο Άγγελος. Ο μέχρι τότε λοιπόν επηρμένος γιατρός δέχεται, αλλά όχι για τους λόγους που θα περίμενε κανείς.
Σε ένα αναμενόμενο σενάριο, το βαθύ προσωπικό τραύμα του Άγγελου θα λειτουργούσε ως "καμπανάκι" που θα του υπενθύμιζε τη σπουδαιότητα του λειτουργήματός του, του αλτρουισμού και της ανθρώπινης ζωής. Όμως, στην ιστορία που υπογράφει η Τίνα Καμπίτση, ο Άγγελος παραμένει μεν ένας τραγικός ήρωας, αλλά τα κίνητρά του για να εξασκήσει ξανά την Ιατρική είναι απολύτως προσωπικά: μια σημαντική λεπτομέρεια τού βάζει υποψίες ότι ο εφοπλιστής Ζαφείρης συνδέεται με το τροχαίο της οικογένειάς του, κι έτσι αποδέχεται την πρόταση προκειμένου να χτίσει μια στενή επαφή μαζί του και να ανακαλύψει την αλήθεια. Η ανατροπή αυτή στα κίνητρα του ήρωα δίνει τον τόνο στον "Όρκο", που ακολουθεί τα μονοπάτια ενός αστυνομικού δράματος, πέρα από αυτά του ιατρικού.
Κι ενώ όλα δείχνουν πως έχουμε μια δυνατή ιστορία, η οποία κεντρίζει εξαρχής το ενδιαφέρον, η σκηνοθεσία (στα δύο πρώτα επεισόδια τουλάχιστον) προδίδει την αφήγηση και μοιάζει ασύνδετη, καθώς τα πάντα βιάζονται, τρέχουν και δεν αφήνουν στους χαρακτήρες τον απαραίτητο χρόνο να εξελιχθούν· κι ας μιλάμε για σειρά με περισσότερα από 30 επεισόδια. Οι σκηνές έντασης (το τροχαίο, τα πλάνα όπου θρηνεί ο Άγγελος, ο τοκετός στο δρόμο, αλλά και η σκηνή του χειρουργείου) απαιτούν πολλά από τους ηθοποιούς –οι οποίοι αντεπεξέρχονται πλήρως–, όμως η απλοϊκή κινηματογράφησή τους δεν προσδίδει παραπάνω στοιχεία στην κλιμάκωσή τους. Επίσης, μικρά αλλά εξαιρετικά σημαντικά για την ιστορία στοιχεία (όπως το γεγονός που οδηγεί τον Άγγελο στο συμπέρασμα ότι ίσως το τροχαίο της οικογένειάς του να είναι εντέλει προσχεδιασμένο έγκλημα), έρχονται με ζουμ και… στο πιάτο, γεγονός που αποδυναμώνει την αίσθηση μυστηρίου στην οποία βασίζεται η ιστορία ώστε να πρωτοτυπήσει.
Ακόμα κι αν τα παραπάνω βελτιώνονται στα επόμενα επεισόδια, ή υπάρχει λόγος που προσεγγίζονται με αυτόν τον τρόπο, η βασική ένστασή μας αντλεί από ένα κρίσιμο σημείο: το τροχαίο που συμβαίνει στα πρώτα μόλις λεπτά της σειράς μάς γνωστοποιεί πως ό,τι πλάνο βλέπουμε από τις οικογενειακές στιγμές του Άγγελου με την σύζυγό του Ηρώ (Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους) και την κόρη τους Μελίνα βασίζεται αποκλειστικά σε αναμνήσεις. Θα περιμέναμε, λοιπόν, μια αρκετά πιο δημιουργική προσέγγιση από ένα απλό χρωματικό φίλτρο που διαχωρίζει το παρόν από το παρελθόν, μιας και αποτελούν σημαντικά στοιχεία τόσο για την εξέλιξη του ήρωα όσο και για την ιστορία.
Ο "Όρκος" προβάλλεται κάθε Σάββατο στις 22:00 στην ΕΡΤ1 με διπλό επεισόδιο.
