Παράλληλα με την ερμηνευτική του καριέρα, ο Τζορτζ Κλούνεϊ έχει μια εξίσου ενδιαφέρουσα ως σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός, με τέσσερις συνολικά οσκαρικές υποψηφιότητες και ένα βραβείο καλύτερης ταινίας για το «Argo». Με λιγοστές αστοχίες («Leatherheads», «Μνημείων Άνδρες»), αποδεικνύεται πάντα ικανότατος όταν έχει στα χέρια του ενδιαφέρον πρώτο υλικό («Εξομολογήσεις Ενός Επικίνδυνου Μυαλού», «Καληνύχτα, και Καλή Τύχη», «Αι Ειδοί του Μαρτίου», «Suburbicon»).
Χωρίς τη δική του σεναριακή συνεισφορά αυτή τη φορά, μεταφέρει στην οθόνη δια χειρός Μαρκ Σμιθ («Η Επιστροφή», «Overlord») το περιορισμένων δυνατοτήτων πρώτο μυθιστόρημα της Λίλι Μπρουκς – Ντάλτον «Good morning, midnight», αναλαμβάνοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Όγκαστιν Λόφτχαουζ. Ενός επιστήμονα που αφιέρωσε την καριέρα του στην αναζήτηση κατοικήσιμων πλανητών για το ανθρώπινο είδος, ώστε εκείνο να μπορέσει να ξεφύγει κάποια στιγμή από τα γήινα δεσμά. Και να που τώρα, τριάντα χρόνια μετά το χωρισμό του από την Τζιν, τη μόνη γυναίκα που αγάπησε, βλέπει κάθε ζωή στον πλανήτη του να αφανίζεται από μια μυστηριώδη ακτινοβολία. Άρρωστος από καρκίνο, αποφασίζει να μείνει μόνος σε ένα απομονωμένο εργαστήριο στο Βόρειο Πόλο, επιχειρώντας να επικοινωνήσει με διαστημικές αποστολές που επιστρέφουν στη Γη για να τις προειδοποιήσει. Διαπιστώνει πως μόνο εκείνη του Aether, η οποία γυρίζει πίσω από ένα κατοικήσιμο δορυφόρο του Δία, είναι προσβάσιμη, αλλά για να συνεννοηθεί μαζί της πρέπει να βρει μια δυνατότερη κεραία. Κι ενώ το πλήρωμα του διαστημοπλοίου προσπαθεί να καταλάβει γιατί δεν μπορεί να μιλήσει με κάποιον στη Γη, ο Όγκαστιν ξεκινά μαζί με ένα μικρό κοριτσάκι, το οποίο δεν μιλάει και ως δια μαγείας βρέθηκε στο εργαστήριο, να διασχίσουν τους πάγους και να φτάσουν σ’ ένα γειτονικό πειραματικό σταθμό με δυνατότερη αντένα.
Ένας άνθρωπος και ένας πλανήτης που πεθαίνουν από τη μια, μια ολιγομελής ομάδα και ένα μακρινό αστέρι που συντηρούν την ελπίδα (η αστροναύτης Σάλι είναι έγκυος) από την άλλη. Μια σκληρή δοκιμασία και για τους «δυο» - η πορεία μέσα στα χιόνια, η βροχή μετεωριτών που πλήττει το Aether. Μια σκληρή απόφαση σε σχέση με το μέλλον του την οποία αναγκάζεται να πάρει ο καθένας ξεχωριστά απ’ όλους τους ήρωες της ταινίας κι ένας απολογισμός ζωής για τον Όγκαστιν, ο οποίος στοχάζεται πάνω στις επώδυνες προτεραιότητές του. Όλα μαζί θα μπορούσαν να αποτελούν έναν ενδιαφέροντα κινηματογραφικό συνδυασμό αν οι Σμιθ και Κλούνεϊ είχαν επιλέξει ένα σαφές διηγηματικό ύφος για την ταινία τους. Ανθρώπινο δράμα, οικολογική παραβολή ή sci-fi περιπέτεια; Ο «Ουρανός του Μεσονυχτίου» δεν έχει αποφασίσει που ακριβώς να ρίξει το βάρος του, τσαλαβουτώντας σε θεματικές, ιδέες και αλληγορίες οι οποίες δεν ολοκληρώνονται, βασισμένες σε διάφανα κλισέ (οι αποκαλύψεις για το ποιος - και «τι» - είναι ποιος) και τετριμμένα διλήμματα. Ακόμα κι οι πρωταγωνιστικοί χαρακτήρες αποδεικνύονται εκνευριστικά σχηματικοί, καταδικάζοντας τον απόλυτα αμήχανο Κλούνεϊ στο να υπογράψει την πλέον αναιμική κι αδιάφορη ταινία της σκηνοθετικής καριέρας του.
Βαθμολογία:
Σκηνοθεσία: Τζορτζ Κλούνεϊ. Πρωταγωνιστούν: Τζορτζ Κλούνεϊ, Φελίσιτι Τζόουνς, Ντέιβιντ Ογιέλοου, Καοϊλίν Σπρίνγκολ, Κάιλ Τσάντλερ, Ντέμιαν Μπισίρ. ΗΠΑ. 2020. Διάρκεια: 122΄. Προβολή: NETFLIX.
