Το ντοκιμαντέρ «Μυθικοί κινηματογράφοι» έρχεται σε πρώτη τηλεοπτική μετάδοση στην ΕΡΤ και μας ταξιδεύει σε έξι ιστορικές κινηματογραφικές αίθουσες ανά τον κόσμο.
Από την Ελλάδα, την Τσεχία και την Ολλανδία μέχρι τις ΗΠΑ, την Κούβα και τη Χιλή, έξι ιστορικές κινηματογραφικές αίθουσες παρουσιάζονται στη σειρά ντοκιμαντέρ «Μυθικοί Κινηματογράφοι» που κάνει πρεμιέρα στην ΕΡΤ1 τη Δευτέρα 9/7. Σε παραγωγή Joel Farges, κάθε ένα από τα έξι ωριαία επεισόδια είναι αφιερωμένο σε ένα ξεχωριστό σινεμά και παρουσιάζει την ιστορία του, από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα, επιχειρώντας ταυτόχρονα μια αναδρομή στο σινεμά αλλά και στην ιστορία της κάθε χώρας, έτσι όπως αυτή αντανακλάται μέσα στις ξεχωριστές αυτές κινηματογραφικές αίθουσες.
«Σινέ Θησείον – Ελλάδα» | Δευτέρα 9/7, 17.00
Ένας από τους πιο γοητευτικούς θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας, το Σινέ Θησείον, λειτουργεί από το 1935 σε έναν πράσινο κήπο κάτω από την Ακρόπολη και οι καρέκλες του μετρούν σταθερούς θεατές που έρχονται για πάνω από τριάντα χρόνια αλλά και πολλούς τουρίστες που το προτιμούν για τη μοναδική του θέα στην Ακρόπολη. Διοικείται από την ίδια οικογένεια, την οικογένεια Μανιάκη τα τελευταία τριάντα χρόνια. Σκηνοθεσία: Mαρία Ντούζα, σενάριο: Έρση Σωτηροπούλου.
«Tierra del Fuego – Χιλή» | Τρίτη 10/7, 17.00
Βρίσκεται σ’ ένα πρωτοποριακό χωριό στην Punta Arenas της Χιλής, στο πιο νότιο σημείο της Γης του Πυρός. Ο κινηματογράφος αυτός είναι έργο ενός Κροάτη και ενός Γερμανού, οι οποίοι για να προσελκύσουν τα τοπικά ακροατήρια κινηματογραφούσαν από το 1902 την καθημερινότητα, τις τελετουργίες και τις εορταστικές εκδηλώσεις των ιθαγενών Alakalufs που ζούσαν γυμνοί στον πάγο. Χωρίς να το γνωρίζουν, ήταν οι πρώτοι εθνολόγοι κινηματογραφιστές στον κόσμο, καταγράφοντας πολιτισμούς που δεν υπάρχουν πια. Σκηνοθεσία: Joël Farges, σενάριο: Luis Sepúlveda.
«The Campo Amor – Aβάνα» | Τετάρτη 11/7, 17.00
Το Campo Amor στην Αβάνα ήταν το πνευματικό τέκνο ενός τυχοδιώκτη που πήγε στην Κούβα με το όνομα Yarini και σύστησε τον εαυτό του ως Γάλλο. Φτάνοντας άφραγκος στην Κούβα, γνώρισε την Emilie Bernard, που είχε έναν οίκο ανοχής, και του ήρθε η φαεινή ιδέα της δημιουργίας ταινιών για να φέρουν πελάτες. Έγινε ο πρώτος σκηνοθέτης πορνογραφικών ταινιών και το έργο του ήταν τόσο επιτυχημένο, που άνοιξε κινηματογράφο το 1910, ο οποίος υπάρχει μέχρι σήμερα στην αρχική του κατάσταση. Σκηνοθεσία: Joël Farges, σενάριο: Léonardo Padura.
«The Byrd – ΗΠΑ» | Πέμπτη 12/7, 17.00
Το Byrd που χτίστηκε το 1929 στην περίοδο της Μεγάλης Ύφεσης στο Ρίτσμοντ (Βιρτζίνια), ήταν το έργο δύο μεγιστάνων που θέλησαν να φτιάξουν ένα μεγαλοπρεπές «καταφύγιο» του σινεμά για να διευκολύνουν τους πολύ φτωχούς ανθρώπους που δεν μπορούσαν να αγοράσουν εισιτήρια αλλού. Το μουσικό όργανο Mighty Wurlitzer συνόδευε τα γαλλικά μπαλέτα του κανκάν και παρείχε μια πνευματική και υπέροχη εισαγωγή στις προβολές των ταινιών, ενώ μέχρι και σήμερα το Byrd εξακολουθεί να είναι ο μόνος κινηματογράφος στις Ηνωμένες Πολιτείες που παρουσιάζει ταινίες από τη Γαλλία και την Κορέα με προσιτό εισιτήριο. Σκηνοθεσία: Jean Achache, σενάριο: Dean King.
«The Lucerna –Τσεχία» | Παρασκευή 13/7, 17.00
Χτισμένη με την αισθητική της εποχής στο κέντρο της νέας Πράγας στο από τον Vaclav Havel, παππού και συνώνυμου του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας, η Λουκέρνα ήταν η αποθέωση της κινηματογραφικής αίθουσας, γνωστής και ως «New Art». Ο Vaclav Havel παρήγαγε και κάποιες από τις ταινίες που προβλήθηκαν εκεί, δίνοντας βήμα στην τσεχική γλώσσα, τη γλώσσα του λαού, παρά στη γερμανική, τη γλώσσα της λογοτεχνίας. Όταν οι Ναζί εισέβαλαν στην πόλη, γιόρτασαν τη νίκη τους στη Λουκέρνα. Οι Σοβιετικοί έκαναν το ίδιο. Και κατά τη διάρκεια της Βελούδινης Επανάστασης το 1989, ο Vaclav Havel ο εγγονός, βγήκε στο μπαλκόνι της Λουκέρνα για να χαιρετήσει τα πλήθη που απελευθερώθηκαν έπειτα από 50 χρόνια καταπίεσης. Σκηνοθεσία: Petr Vaclav, σενάριο: Milos Forman.
«The Tuschinski – Ολλανδία» | Δευτέρα 16/7, 17.00
Ένας από τους πιο όμορφους και μεγαλοπρεπείς κινηματογράφους στον κόσμο φιλοξενείται στο Άμστερνταμ, με την εντυπωσιακή του πρόσοψη να θυμίζει πολυτελές ξενοδοχείο και το εσωτερικό του, με τα έργα ζωγραφικής Art Deco, τα μπρούντζινα φωτιστικά και τα κατακόκκινα χαλιά να παραπέμπουν σε πολυτελές ανάκτορο. Δανείζεται το όνομά του από τον ιδρυτή του Αβραάμ Τουτσίνσκι, ο οποίος ερχόμενος στην πόλη από μια φτωχή γειτονιά κοντά στο Λοτζ, έχτισε μια αυτοκρατορία, λίγο πριν γίνει θύμα της ναζιστικής βαρβαρότητας. Σκηνοθεσία-σενάριο: Jérôme Diamant-Berger.
