Σε έρευνα που διεξήχθη από την ALCO, η δημόσια τηλεόραση προωθεί περισσότερο σε σύγκριση με τα ιδιωτικά κανάλια τον πολιτισμό σύμφωνα με το 56% (το 27% που απάντησε «κανένα» ή «δεν ξέρω» μάλλον δεν έχει ανοίξει ποτέ τηλεόραση), τον αθλητισμό σύμφωνα με το 47% και τα θέματα της περιφέρειας σύμφωνα με το 41%. Αυτά τα ποσοστά προέρχονται άραγε από αόριστες εντυπώσεις ή από πραγματική τηλεθέαση; Είτε το ένα ισχύει είτε το άλλο, γιατί το πρόγραμμα της ΕΡΤ δεν τυγχάνει της αναγνώρισης που του αξίζει; Και γιατί επαναλαμβάνεται διαρκώς μέσα από τα social media η αφελής ερώτηση «Γιατί πληρώνουμε την ΕΡΤ»;
Μια απάντηση, αλλά όχι ικανοποιητική, ίσως να βρίσκεται στην αξιολόγηση της αντικειμενικότητας των δελτίων ειδήσεων της ΕΡΤ: το 45% απαντά πως δεν είναι αντικειμενικά και το 29% πως είναι. Αυτή η στάση απέναντι σε ένα σκέλος του ενημερωτικού προγράμματος (η ερώτηση αφορά τα δελτία ειδήσεων και όχι άλλου τύπου δημοσιογραφικές εκπομπές) δεν μπορεί ωστόσο να απαξιώνει συνολικά το προϊόν της ΕΡΤ. Γιατί, δηλαδή, τα ιδιωτικά κανάλια, που σύμφωνα με την ίδια έρευνα είναι λιγότερο αντικειμενικά στα δελτία ειδήσεων σε σύγκριση με τη δημόσια τηλεόραση (22% έναντι 27%), σημειώνουν τόσο υψηλές τηλεθεάσεις;
Η καχυποψία απέναντι σε μια δημόσια τηλεόραση που ανέκαθεν θεωρούνταν φιλοκυβερνητική δεν θα έπρεπε να αποθαρρύνει το κοινό από το πιο ποικιλόμορφο και κοσμοπολίτικο πρόγραμμα που έχει να επιδείξει ελεύθερης μετάδοσης κανάλι: στην ΕΡΤ ξυπνάς με ξένα γαστρονομικά ντοκιμαντέρ όπως το «Νέοι σεφ, νέοι κανόνες», κάνεις σιέστα με «Το μικρό σπίτι στο λιβάδι» και πας για ύπνο με μια ταινία τεσσάρων και πέντε αστεριών. Την ώρα που η ΕΡΤ ανοίγει παράθυρα στον κόσμο, τα υπόλοιπα κανάλια ανοίγουν παράθυρα στον ίδιο τους το μικρόκοσμο – άντε και στον Άγιο Δομίνικο… Η ΕΡΤ θα έπρεπε να κινηθεί πιο οργανωμένα για την επικοινωνία και την προώθηση του προγράμματός της. Και, σε μια προσεχή έρευνα, να θέσει το ερώτημα στο κοινό τι θα ήθελε να βλέπει στη δημόσια τηλεόραση, ώστε να ξεκαθαριστεί τελικά αν η στάση του απέναντι σ’ αυτήν είναι θέμα αντιπολίτευσης ή γούστου.
