Όσο κι αν κάποιες χώρες (π.χ. Ουγγαρία και Αυστρία) έστειλαν τραγουδιστές για οφθαλμόλουτρο· όσο κι αν η Ρωσία προσπάθησε να εντυπωσιάσει με ένα update της περσινής νικητήριας συμμετοχής (του σκηνικού της σκέλους, γιατί το τραγούδι του Δημήτρη Κοντόπουλου ήταν update... του επίσης δικού του «Σπάσε το χρόνο»)· τέλος, όσο κι αν το καινούργιο βαθμολογικό σύστημα μπέρδεψε τα πράγματα, η Ουκρανή Jamala κέρδισε στην 61η Eurovision με αυτό το μοιρολόι, που μοιάζει με φτωχό συγγενή του Burial (αναγνωρίζουμε πάντως ότι οι συνθέτες είχαν ψαγμένες επιρροές):
Η νίκη του «1944», που αναφέρεται στη βίαιη απέλαση και μετεγκατάσταση των Τατάρων της Κριμαίας από τον Στάλιν το 1944 με την κατηγορία ότι είχαν συνεργαστεί με τους Ναζί (οι κατηγορίες αποσύρθηκαν το 1967), δημιούργησε πολλά προβλήματα: σοβαρές απορίες για τη διαχείριση του θέματος από τα ημιμαθή πρόσωπα της πρωινής και της μεσημεριανής ζώνης, οργισμένες αντιδράσεις της ρωσικής πλευράς (που σκέφτεται να μποϊκοτάρει το διαγωνισμό του χρόνου αν δεν ακυρωθεί το αποτέλεσμα) και ακόμη πιο οργισμένες αντιδράσεις από ελληνικά ΜΜΕ, blogs και χρήστες των social media, που είδαν ξεκάθαρα αντισοβιετική και αντικομμουνιστική προπαγάνδα, αγνοώντας εντελώς τον απολύτως camp, εφήμερο και απρόβλεπτο χαρακτήρα της Eurovision.
Μέχρι να ανακοινωθεί το αποτέλεσμα, όλοι οι παραπάνω θεωρούσαν τη Eurovision ένα «πανηγυράκι» κι έτσι εμείς μπορέσαμε να κράξουμε, αμέριμνοι από συνωμοσιολογίες, τραγούδια όπως αυτά με το παρόμοιο στάιλινγκ:
Ή να τρέφουμε ελπίδες ότι μπορεί να πρυτάνευε το καλό γούστο και να κέρδιζε κάποιο από αυτά τα δύο:
Ή, έστω, η Dami Im, που εισέπραξε υπερβολικό κομπλιμέντο από τον Γιώργο Καπουτζίδη (πώς το κατάλαβε ότι είναι «από τις σπάνιες περιπτώσεις καλλιτεχνών που δεν συνειδητοποιούν το μέγεθος του ταλέντου τους»;) κάνοντας απλώς καλά τη δουλειά της, δηλαδή να υποστηρίξει μια μέτρια μπαλάντα που τα δίνει όλα στο ρεφρέν:
Με την Αυστραλία να φτάνει κοντά στη νίκη, με την Αμερική, όπου μεταδόθηκε για πρώτη φορά ο διαγωνισμός από το LGBT συνδρομητικό κανάλι Logo, να προσπαθεί να καταλάβει τι είναι όλο αυτό το κιτς και, κυρίως, τι δουλειά έχει ο Justin Τimberlake σε αυτό, η Eurovision έκανε πολλά βήματα χθες προς την καθιέρωσή της ως ένα από τα μεγαλύτερα ετήσια τηλεοπτικά events. Στο Twitter σημειώθηκε νέο ρεκόρ, με 72.915 tweets να ανεβαίνουν ανά λεπτό αμέσως μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος (έναντι 48.461 πέρυσι) – συνολικά ανέβηκαν 7 εκατομμύρια tweets κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού.
Δύο ήταν τα μεγάλα highlights της τεχνικά άρτιας και διόλου σοβαροφανούς διοργάνωσης στη Στοκχόλμη: το ένα ήταν το ύστατο αφιερωματικό τραγούδι-συνταγή νίκης που ερμήνευσαν οι παρουσιαστές Petra Mede και Måns Zelmerlöw ανακαλώντας από τους Lordi μέχρι τον Alexander Rybak, καθώς και το σύντομο βίντεο με τους Ian McKellen και Derek Jacobi, πρωταγωνιστές της σειράς «Vicious», μία από τις πολλές αναφορές στον γκέι χαρακτήρα και το κοινό της Eurovision.
