Η Φλώρα Παρασκευοπούλου έκανε μία δυναμική και ανατρεπτική "παράκαμψη" στην καριέρα της: από τον χώρο της δημοσιογραφίας και της επικοινωνίας Managing Director του "Press a Porter"), με την οποία συνεχίζει να ασχολείται ενεργά, στο πλέξιμο μοναδικών γυναικείων τσαντών. Με αφορμή την πρόσφατη παρουσίαση του brand "Knott", η δημιουργός μας μίλησε για το καινούριο αυτό εγχείρημα, το οποίο με αγάπη, φροντίδα και πολλή, πολλή δουλειά, αναμένεται να κερδίσει τις καρδιές όσων αγαπούν το χειροποίητο και αυθεντικό.
Πώς αποφασίσατε να ξεκινήσετε το εγχείρημα της "Knott” και πώς προέκυψε αυτός ο τίτλος-λογοπαίγνιο;
Ανέκαθεν μου άρεσε να πλέκω. Για έναν άνθρωπο σαν εμένα, overthinker και που πάντα θέλει να απασχολείται με περισσότερα από ένα πράγματα ακόμα κι όταν παρακολουθεί Netflix, το πλέξιμο λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά. Αφοπλίζει τις σκέψεις -άντε να χάσεις το μέτρημα, να δεις πώς θα σε τιμωρήσει το πλεκτό -, άρα σε ηρεμεί. Νομίζω ότι η Knott, ως επαγγελματική ενασχόληση και όχι μόνο ως χόμπι, ξεκίνησε, όπως ξεκινούν όλες οι…κακές ιδέες: αυθόρμητα και αθώα και με τη φράση "θα πλέξω μία τσάντα να δω πώς θα βγει". Spoiler alert: βγήκε… κι έπειτα δεν ξαναβγήκα εγώ από το rabbit hole των νημάτων. Όσο για το όνομα, ήθελα κάτι που να έχει χαρακτήρα, χιούμορ και κάτι από τη δική μου δημιουργική διαταραχή. Το "Knott” είναι ένα λογοπαίγνιο ανάμεσα στο "knot” και το "not”. Ένας κόμπος αλλά και μια μικρή άρνηση να κάνουμε τα πράγματα όπως τα κάνουν όλοι. Με άλλα λόγια, παραδοσιακά, αλλά όχι γραφικά, πολυτελή, αλλά όχι επιδεικτικά. Χειροποίητα -χωρίς τα fails που θα μας έκαναν viral στο Tik Tok. Και κάπου εκεί κατάλαβα ότι το όνομα είχε βρεθεί.
Έχετε πει χαρακτηριστικά πως μέχρι σήμερα κεντούσατε ιστορίες και τώρα πλέκετε τσάντες. Πώς ήταν αυτή η μετάβαση και τι κρατάτε από εκείνη την εποχή;
Η αλήθεια είναι ότι δεν πρόκειται για μετάβαση. Το PR agency μας είναι ενεργό και εξακολουθεί να προσφέρει custom made υπηρεσίες επικοινωνίας με το ίδιο πάθος και την ίδια ευσυνειδησία που είχε από την πρώτη μέρα που λειτούργησε. H Knott είναι περισσότερο ένα εξαιρετικά περίεργο, επαγγελματικό νέο βήμα που κανένας σύμβουλος καριέρας δεν θα πρότεινε ποτέ. Στη δημοσιογραφία και στο PR μαθαίνεις να δημιουργείς και να "ντύνεις” με λέξεις ιστορίες και ιδέες. Να δίνεις χαρακτήρα, συναίσθημα και ταυτότητα σε κάτι ώστε να ξεχωρίζει. Τώρα απλώς μαζί με τις λέξεις χρησιμοποιώ και νήματα και μαζί με τα deadlines έχω και τενοντίτιδα. Από την εποχή της δημοσιογραφίας κρατάω πολλά: την αγάπη για την πρωτοτυπία του storytelling, την "κόντρα" με απίστευτα γέλια για το ποιος θα βρει τον καλύτερο τίτλο, την εμμονή -ανακρίνοντάς τη με… λούπα- στην αισθητική αρτιότητα της εικόνας, τη δύναμη του concept αλλά και την ικανότητα να λειτουργώ με τρεις ώρες ύπνο, καφέδες επιπέδου επικινδυνότητας, ομαδικές παραγγελίες με σουβλάκια και πίτσες και πλήρη ψυχραιμία μέσα στο χάος. Κάτι που, μεταξύ μας, βοηθάει πολύ όταν ξηλώνεις τσάντα πέντε ωρών επειδή "κάτι δεν σου κάθεται σωστά".
Οι τσάντες κουβαλάνε τη ζωή μας
Αν η "Knott” ήταν χαρακτήρας, ποιo θα ήταν το στόρι και η προσωπικότητά της;
Η Knott θα ήταν σίγουρα γυναίκα. Από αυτές που μπαίνουν κάπου και δεν χρειάζεται να κάνουν πολλά για να τις προσέξεις. Θα φορούσε λευκό πουκάμισο, oversized γυαλιά ηλίου, θα συνδύαζε πάνω της μοναδικά – luxury brands με κομμάτια αγορασμένα από τους Κινέζους, θα ταξίδευε πολύ, θα είχε άποψη για τα πάντα, θα είχε αγκαλιάσει με αυτοπεποίθηση τη θεωρία της "τελειότητας της ατέλειας" και θα έλεγε τη λέξη "χειροποίητο” με ελαφρύ σαρκασμό, επειδή ξέρει πόσο δύσκολο είναι πραγματικά να φτιάξεις κάτι σωστά. Και μην ξεχνιόμαστε, θα είχε κάτι από old money αισθητική, κάτι από editorial chaos και κάτι από ελληνικό καλοκαίρι στις 6 το απόγευμα, όταν έχεις αλάτι στο δέρμα, 5 frozen μαργαρίτες να έχουν ποτίσει τη διάθεση σου και να μην σε ενδιαφέρει ιδιαίτερα η γνώμη των άλλων.
Γιατί τσάντες;
Γιατί τελικά οι τσάντες λένε περισσότερα για μια γυναίκα απ’ όσα λένε πολλές φορές οι ίδιες για τον εαυτό τους. Κουβαλάνε τη ζωή μας. Κουβαλάνε και τα απολύτως απαραίτητα, κουβαλάνε και τα απολύτως άχρηστα. Αποδείξεις από το προ covid 2017, κραγιόν που δεν βρίσκουμε ποτέ. Α, και μικρές προσωπικές καταστροφές σε travel size. Επίσης, αισθητικά θεωρώ ότι η τσάντα είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον fashion αντικείμενο. Είναι χρηστική αλλά και συναισθηματική. Μπορεί να είναι sculpture, statement ή emotional support system μαζί. Και, ας είμαστε ειλικρινείς: δεν υπήρξε ποτέ γυναίκα που να είπε "νομίζω έχω αρκετές τσάντες”.
Στις τσάντες σας συνδυάζετε τη σύγχρονη φόρμα με παραδοσιακά στοιχεία και μοτίβα. Υπάρχει κάτι από την παιδική σας ηλικία που σας εμπνέει;
Μεγάλωσα βλέποντας τις γιαγιάδες μου να αντιμετωπίζουν το πλέξιμο όπως εμείς σήμερα το after office aperitivo. Να μαζεύονται με τις φιλενάδες τους, να πίνουν ελληνικό, να σχολιάζουν, να συνομιλούν με την ανοιχτή πάντα τηλεόραση και ταυτόχρονα να πλέκουν χωρίς καν να κοιτάζουν το πλεκτό τους, να δημιουργούν σχέδια, να πιάνουν πόντους και να εκτελούν τεχνικές by heart. Και μετά έζησα την υπερβολή του σεμέν με το οποίο διακοσμούσαν έως και πλυντήρια. Ίσως κατά βάθος και να δημιούργησα τις τσάντες της Knott με μια διάθεση να απενοχοποιήσω τα σεμεδάκια. Γιατί πάντα πιστεύω ότι σημασία δεν έχει μόνο το τι, αλλά και το πώς το παρουσιάζεις.
Από πού αλλού αντλείτε τις επιρροές σας;
Κυριολεκτικά, από παντού. Ακόμα κι όταν βλέπω ένα κουτάλι, αναρωτιέμαι, αυτό θα μπορούσε να γίνει τσάντα; Ευτυχώς για όλους μας δεν έχω προσπαθήσει ακόμα να μάθω αυτή την απάντηση! Κυρίως όμως με εμπνέουν οι άνθρωποι με προσωπικότητα. Οι άνθρωποι που δεν μοιάζουν με template, εκεί υπάρχει πάντα ενδιαφέρον. Σε κάθε τσάντα που έφτιαξα, κρύβεται από πίσω κι ένας δικός μου άνθρωπος. Αυτή θα ταιριάζει στη Σταυριάνα, έλεγα για τη μία, αυτή θα αρέσει στην Εύα έλεγα για την άλλη και κάπως έτσι προχωράνε οι ιδέες.
Χρησιμοποιείτε τη δημιουργία σας ως σχόλιο σε σχέση με τη μαζική παραγωγή και τη fast fashion;
Δεν ξέρω αν είναι σχόλιο. Νομίζω είναι περισσότερο μια πολύ ευγενική αλλά σταθερή άρνηση συμμετοχής στη μαζικότητα. Ζούμε σε μια εποχή όπου όλα πρέπει να γίνουν γρήγορα, φθηνά και σε τεράστιες ποσότητες. Η Knott κάνει σχεδόν το αντίθετο. Κάθε τσάντα χρειάζεται χρόνο, χέρια, υπομονή, ξήλωμα. Ξανά από την αρχή. Μικρές υπαρξιακές κρίσεις. Και ξανά πλέξιμο. Και αυτό σήμερα μοιάζει σχεδόν επαναστατικό. Δεν πιστεύω ότι ο κόσμος έχει ανάγκη άλλη μία τσάντα που φτιάχτηκε σε 14 λεπτά από μια γραμμή παραγωγής. Πιστεύω ότι έχει ανάγκη αντικείμενα με χαρακτήρα, διάρκεια, ανθρώπινο αποτύπωμα και νοιάξιμο.
Ποια θα θέλατε να κρατήσει μια "Knott”;
Αν και είμαι σίγουρη ότι όποια γυναίκα κι αν δω τυχαία στο δρόμο να κρατάει μια τσάντα Knott, θα μου προκαλέσει δάκρυα συγκίνησης, ωστόσο για προσωπικούς τε και marketing λόγους, θα πω: Η Taylor Swift! Νομίζω ότι είναι από τις λίγες γυναίκες του παγκόσμιου star system που καταλαβαίνει τη διαφορά ανάμεσα στο "ακριβό” και στο "πολύτιμο” στο "κοστίζει" και στο "αξίζει", που μπορεί να είναι η πιο πλούσια και επιδραστική γυναίκα του πλανήτη και ταυτόχρονα τόσο γήινα γυναίκα της διπλανής πόρτας. Και για να πω και μια αλήθεια ακόμα: είναι η αγαπημένη της κόρης μου!
Η πρώτη παρουσίαση στο Doors Live Art είχε χαρακτήρα δρώμενου και ο χώρος δεν ήταν τυχαίος. Πώς τον εμπνευστήκατε;
Ήθελα το launch να μοιάζει περισσότερο με εμπειρία παρά με event, με μια συνάντηση φίλων και λιγότερο με μια επίσημη εκδήλωση. Το Doors είχε ακριβώς αυτό που ήθελα: μια αίσθηση μετάβασης, κίνησης, ταξιδιού. Άλλωστε ακόμα και το όνομά του συμβολίζει περάσματα, αφίξεις, νέες αρχές. Κάπως έτσι λειτούργησε και η Knott για μένα. Σαν μια πόρτα που άνοιξε απρόσμενα και αποφάσισα αντί να τη φοβηθώ, να μπω μέσα κρατώντας -και όχι κινώντας- νήματα. Επίσης, ας είμαστε ειλικρινείς: ένα handmade luxury brand χρειαζόταν κάτι λίγο πιο ενδιαφέρον από ένα ballroom ξενοδοχείου με λευκά τραπεζομάντηλα, prosecco και ανθρώπους που λένε "να βρεθούμε” χωρίς καμία πρόθεση να βρεθούν ποτέ, το έχω βαρεθεί αυτό.
Μπορείτε ήδη να βρείτε δημιουργίες Knott σε επιλεγμένα καταστήματα στην Αθήνα και κάποια κυκλαδίτικα νησιά, ηλεκτρονικά στο Instagram (@wear_knott), ενώ σύντομα και online στο επίσημο website της www.wearknott.com
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
