Tο Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας, σε συνεργασία με τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας, διοργανώνει έναν ιστορικό περίπατο στο κέντρο της Αθήνας. Την Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου (εκκίνηση 11:00 και έως τη 13:00) θα συναντηθούμε στα γραφεία του Ελληνικού Τμήματος στην οδό Σίνα 30 και θα ξεκινήσουμε μαζί να περπατάμε προς σημεία - σταθμούς για την ιστορία της Διεθνούς Αμνηστίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα.
Στον πρώτο μας ιστορικό περίπατο (διαδρομή: 3,5 χλμ.) θα μάθουμε για την ίδρυση του τμήματος, θα περπατήσουμε σε τοποθεσίες που έχουμε καταγράψει περιστατικά αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας, θα μιλήσουμε για τα βασανιστήρια, τις προσφυγικές και μεταναστευτικές κοινότητες αλλά και για τους αγώνες των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων.
Σημεία περιπάτου
Εκκίνηση: Σίνα 30, Αθήνα
Θεματική: Τα Ιδρυτικά βήματα της Διεθνούς Αμνηστίας στην Ελλάδα
Τον Ιούνιο του 1975, καθώς ολοκληρώνονταν ο πρώτος χρόνος της Μεταπολίτευσης, με νωπή ακόμα τη διαμορφωτική και ενοποιητική εμπειρία του αντιδικτατορικού αγώνα, άνθρωποι με διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες και διαδρομές, συγκρότησαν το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας. Με αυτό τον τρόπο έθεσαν εμφατικά την ανάγκη θεσμικής θωράκισης και συλλογικής υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελευθερίας του λόγου. Η βιωμένη εμπειρία της δικτατορίας και της αντίστασης υπήρξε αναμφίβολα καθοριστικής σημασίας. Στην πρώτη αυτή στάση του περιπάτου θα παρουσιαστούν το γενεσιουργό περιβάλλον, τα πρόσωπα και οι πρωτοπόρες ιδέες γύρω από την ίδρυση του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας.
Οδός Μεσολογγίου, Εξάρχεια
Θεματική: Αστυνομική βία και αυθαιρεσία
Ο δεύτερος σταθμός στην καρδιά της Αθήνας είναι αφιερωμένος στη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου το 2008, αλλά και στον τραυματισμό του δημοσιογράφου Μανώλη Κυπραίου το 2011. Υποθέσεις για τις οποίες το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας δραστηριοποιήθηκε επανειλημμένα, αναδεικνύοντας τις σκοτεινές πτυχές της αστυνομικής βίας και καταστολής. Με στόχο την κρατική λογοδοσία και τη θεσμική μεταρρύθμιση, προχώρησε σε πλήθος καταγγελιών, δημόσιων παρεμβάσεων και εκδηλώσεων σχετικά με τις συνθήκες σύλληψης και κράτησης, προτάσσοντας την ανάγκη τήρησης των ατομικών δικαιωμάτων και της διαφάνειας στη δράση της αστυνομίας.
Πλατεία Βικτωρίας, Αθήνα
Θεματική: Προσφυγικές και μεταναστευτικές κοινότητες στο δημόσιο χώρο: Υποδοχή και αποκλεισμός
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 με την έκρηξη των μεταναστευτικών μετακινήσεων από τη γειτονική Αλβανία έως και την προσφυγική κρίση της προηγούμενης δεκαετίας, με αποκορύφωμα το καλοκαίρι του 2015, το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας αγωνίστηκε διαχρονικά για τα δικαιώματα των προσφυγικών και μεταναστευτικών πληθυσμών. Άλλοτε υιοθετώντας πρόσφυγες σε ατομικό επίπεδο, μεριμνώντας για την προστασία των στοιχειωδών τους δικαιωμάτων κι άλλοτε συνεργαζόμενο με άλλους διεθνείς οργανισμούς, όπως η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, το Ελληνικό Τμήμα μέσα από τις δράσεις του αναδεικνύει διαχρονικά την ανάγκη για άρση των αποκλεισμών και την καταπολέμηση της ρητορικής μίσους ενάντια στις μεταναστευτικές και προσφυγικές κοινότητες.
Οδός Μπουμπουλίνας 18, Αθήνα
Θεματική: Τόποι βασανισμού και ο αγώνας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα
Η σπουδαιότερη νίκη της αντιδικτατορικής αντίστασης, κατά τα πρώτα έτη της χούντας, υπήρξε ο εξαναγκασμός της ελληνικής κυβέρνησης σε αποχώρηση από το Συμβούλιο της Ευρώπης το 1969. Η συγκεκριμένη ιστορία έχει μείνει γνωστή ως η "Ελληνική Υπόθεση" (The Greek Case). Η αποπομπή της δικτατορίας από τον κορυφαίο αυτό θεσμό της μεταπολεμικής Ευρώπης υπήρξε το αποκορύφωμα μιας σειράς ενεργειών για τη διεθνοποίηση των βασανιστηρίων και την απομόνωση της χούντας. Η Διεθνής Αμνηστία συνέβαλλε καθοριστικά στην "Ελληνική Υπόθεση". Έτσι, η πρώτη δεκαετία του Ελληνικού Τμήματος της Δ.Α. (1975-1985) κινήθηκε στον απόηχο του αντιδικτατορικού αγώνα, με συνέπεια τα βασανιστήρια και ο αγώνας για την κατάργησή τους να βρίσκονται στην προμετωπίδα των δράσεών του.
Γλάδστωνος, Αθήνα
Θεματική: Έμφυλες ταυτότητες, ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα, αστυνομική και κοινωνική βία
Η δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου (Zackie Oh), ακτιβιστή για τα ΛΟΑΤΚΙ+ και τα οροθετικά άτομα, ανέδειξε τα ισχυρά αντανακλαστικά του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας απέναντι στη βία και τις έμφυλες διακρίσεις. Έχοντας συστηματική δράση ήδη από τη δεκαετία του ’90, το Ελληνικό Τμήμα υπερασπίστηκε τα δικαιώματα των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, πετυχαίνοντας σημαντικές παρεμβάσεις για το σύμφωνο συμβίωσης, την τροποποίηση του ποινικού κώδικα για τον βιασμό και την ανάδειξη του ζητήματος των γυναικοκτονιών. Υπενθυμίζοντας έτσι την διαχρονική ανάγκη του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κι ελευθεριών και το όραμα για μια κοινωνία χωρίς περιθωριοποιημένους ανθρώπους.
Διαβάστε Επίσης
