Τα τελευταία χρόνια, η Κομισιόν συνηθίζει να δημοσιεύει -μεταξύ άλλων- μία ετήσια έκθεση που αφορά την ποιότητα ζωής στις ευρωπαϊκές πόλεις. Το ίδιο έκανε και τώρα, με τα όσα αναφέρονται στο ριπόρτ να μην είναι ακριβώς ελπιδοφόρα για την Αθήνα.
Βασικά, η ελληνική πρωτεύουσα αποτελεί μία από τις χειρότερες πόλεις της Γηραιάς Ηπείρου για να ζει κανείς, όπως προκύπτει από τα συμπεράσματα κατοίκων -που απάντησαν σε πολλά και διαφορετικά σχετικά με την ποιότητα ζωής ερωτήματα- ανάμεσα σε 83 αστικές πινέζες στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών, το Ηνωμένο Βασίλειο, τα Δυτικά Βαλκάνια και την Τουρκία.
Λίγο (καλό) καιρό, λίγη θάλασσα και τα αρχαία μας. Μετά, όμως;
Δεν είμαι τύπος που γενικά βλέπει το ποτήρι μισοάδειο. Αλλά θα σου κάνω μία ερώτηση, ειδικά αν ανήκεις στην κατηγορία των ανθρώπων που θεωρούν την Αθήνα μία από τις πιο όμορφες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες: Θα εξακολουθούσες να πιστεύεις το ίδιο αν 300/365 ημέρες του χρόνου είχε καιρό βόρειας Ευρώπης; Ρητορική η προσέγγιση. Ευτυχώς, ο ήλιος είναι εδώ. Το ίδιο και τα αρχαία, μερικές όμορφες γειτονιές (στις οποίες η πλειοψηφία ημών δε θα μείνει ποτέ) και η θάλασσα. 'Η τουλάχιστον, κάποια σημεία με θάλασσα, σε μικρή μάλιστα απόσταση από την καρδιά της πόλης. Συν μερικά ακόμη assets που μπορεί να είναι διαφορετικά για τον καθένα, με τον συναισθηματικό παράγοντα να τα φιλτράρει.
Στον αντίποδα, περισσότερα 'θεματάκια', που καταγράφονται μάλιστα και στο προαναφερθέν ραπόρτο. Η Αθήνα λοιπόν βρίσκεται στα top-10 των χειρότερων πόλεων σε θέματα όπως την ικανοποίηση για τους κοινόχρηστους χώρους και τους χώρους πρασίνου, τα επίπεδα της ηχορύπανσης, την ποιότητα του αέρα και την καθαριότητα, την πρόσβαση στην παροχή υπηρεσιών υγείας, την ικανοποίηση που έχει κάποιος από τη θέση εργασίας του και το κατά πόσο βρίσκεις εύκολα μια καλή δουλειά, τη ζωή των οικογενειών με μικρά παιδιά.
Παράλληλα και συμπληρωματικά, όλα τα παραπάνω έρχονται να μπουν δίπλα σε μία επίσης πρόσφατη έρευνα που διεξήγαγε η βρετανική εταιρεία Moneybarn μεταξύ 51 ευρωπαϊκών πόλεων και αφορά τα προβλήματα κυκλοφοριακής συμφόρησης. Σε αυτή, η ελληνική πρωτεύουσα φιγουράρει στο top-5 του ευρωπαϊκού μποτιλιαρίσματος, με τον μέσο commuter εδώ να σπαταλά 61 ώρες/έτος στην κίνηση και να εκπέμπει 195 κιλά επιπλέον διοξειδίου του άνθρακα σε ρύπους. Γνωρίζοντας την κατάσταση στη λειτουργία των ΜΜΜ, δεν προκαλεί σε κανέναν εντύπωση. Διόλου τυχαία όλα, για μια πόλη που -ας είμαστε ειλικρινείς- δε μοιάζει ποτέ να εντάχθηκε σε ένα οργανωμένο πλαίσιο σοβαρού σχεδιασμού, υπό οποιαδήποτε έννοια.
Διαβάστε Επίσης
Πάω λοιπόν στην ερώτηση του ενός εκατομμυρίου (συν ένα συμπληρωματικό ερώτημα) ή τουλάχιστον σε εκείνη που θα έπρεπε να απασχολήσει όλους τους άμεσα εμπλεκόμενους, λαμβάνοντας υπόψιν παράγοντες όπως η κλιματική κρίση, η στέγαση, η προσβασιμότητα, η αειφορία από κάθε σκοπιά κ.α.: Είναι η Αθήνα μια βιώσιμη πόλη; Εάν όχι, μπορεί να γίνει;
Μια πόλη που δε σέβεται τους κατοίκους της και κάτοικοι που δε σέβονται την ίδια, δύσκολα μπορεί να έχει ελπιδοφόρο μέλλον. Εκτός αν αυτό είναι κάτι που αφορά μόνο και αποκλειστικά τους -κανονικούς ή αμφιβόλου προελεύσεως- επενδυτές και όλους όσοι αρκούνται να κινούνται μόνο στο σύμπαν του "τουριστικού προορισμού και τους 12 μήνες του χρόνου".
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook και το Instagram.
