Βάτες, περμανάντ, μπλαζέ ύφος και αγαπημένα τραγούδια που σημάδεψαν τη λαϊκή διασκέδαση των '80s. Καλησπέρα και καλή βραδιά, μόλις ξεκίνησε η παράσταση "Μπουζούκια στην πίστα", που υπόσχεται για τέσσερις ολόκληρες ώρες να μας βουτήξει στην ατμόσφαιρα ενός λαϊκού "μαγαζιού" της εποχής.
Με αφορμή την έναρξη των νέων παραστάσεων από τις 7 Νοεμβρίου, συνομιλήσαμε με δύο εκ των συντελεστών της παράστασης, τη Βαγγελιώ Φασουλάκη (φωνή) και τον Γιώργη Μανωλάκη (μπουζούκι - φωνή), που μαζί με τον Θοδωρή Σούκα (φωνή) και πλαισιωμένοι από μια μεγάλη ομάδα μουσικών και τεχνικών υπόσχονται να γεμίσουν τα Σάββατα του Νοεμβρίου αγαπημένες και διαχρονικές επιτυχίες από τα παλιά.
>Στα "Μπουζούκια στην πίστα" βλέπουμε περσόνες γεμάτες υπερβολή επί σκηνής. Εσείς είστε έτσι σαν προσωπικότητες, όταν κατεβαίνετε από την πίστα;
Βαγγελιώ Φασουλάκη: Όχι, τα όνειρά μου και οι καλλιτεχνικές μου ανησυχίες είναι σουρεαλιστικές, όπως και τα αστεία που σκέφτομαι γενικά για τη ζωή, για να επιβιώσω. Παρόλα αυτά, δεν μπορώ, μέσα σε αυτή την κοινωνία που ζούμε, που είναι ήδη από μόνη της σουρεαλιστική, να έχω και παραπάνω σουρεαλισμό.
>Γιωργή εσύ πώς είσαι σαν άνθρωπος; Έχεις την υπερβολή των 80s;
Γιωργής Μανωλάκης: Έχω πολλές διαστάσεις, δεν είμαι ένα πράγμα, οπότε δεν μπορώ να σου πω. Δηλαδή σίγουρα έχω σουρεαλισμό στη ζωή μου, στα μπουζούκια και στην πίστα.
Β.Φ.: Νομίζω ότι δεν πολυδιαχωρίζεται. Δηλαδή για να επιλέγεις και να κάνεις ένα επάγγελμα που έχει όλο αυτό τον σουρεαλισμό, σίγουρα και στην καθημερινότητά σου… Δεν βγαίνω βέβαια έτσι ντυμένη έξω.
>Ο αυτοσαρκασμός και η υπερβολή, είναι τα στοιχεία που έχετε ως χαρακτήρες;
Γ.M.: Έχουμε και οι δύο. Είμαστε λίγο υπερβολικοί, εξαρτάται σε ποιο κομμάτι το εννοείς όμως.
Β.Φ.: Ναι, είναι αρκετοί άνθρωποι που όταν με γνωρίζουν, μετά μου λένε ότι "είσαι πιο άνθρωπος που πατάει στη γη, ενώ σε περιμέναμε πιο πληθωρική”.
>Σχετικά με τα "Μπουζούκια στην πίστα", ποια είναι η εμπειρία που έχετε αποκομίσει από τις προηγούμενες σεζόν;
Β.Φ.: Τα τρία τελευταία χρόνια κάνουμε αυτή την παράσταση, ξεκίνησε από το Ηράκλειο Κρήτης, επειδή εκεί είναι η βάση μας και όλοι οι μουσικοί αρχικά ήταν από εκεί. Ξεκίνησε όλο αυτό ως μια ανάγκη που είχα εγώ η ίδια για να διασκεδάσω πραγματικά, που δεν μπορούσα να με δω πραγματικά πουθενά σε αυτά τα σύγχρονα μπουζούκια. Δηλαδή είχα την ανάγκη να πάω σε ένα μπουζουξίδικο που να ξέρω όλα τα τραγούδια και να μπορώ να τα χορέψω.
Γ.Μ.: Γενικώς είχαμε την ανάγκη από παλιά. Όταν παίζαμε σε παρέες με φίλους, εκτός από τα live που κάναμε ο καθένας ξεχωριστά, πάντα παίζαμε λαϊκά τραγούδια αυτής της εποχής. Κάπως έτσι ξεκίνησε η Βαγγελιώ να λέει "γιατί δεν φτιάχνουμε μπουζούκια ‘80s, αφού τα αγαπάμε τόσο πολύ και είναι και πολύ ωραία". Έτσι ξεκίνησε η Βαγγελιώ να μας λέει την ιδέα.
Β.Φ.: Όσο για τον κόσμο, θα είχε πολύ περισσότερο νόημα η συνέντευξη να γίνει σε αυτούς, παρά σε εμάς! Ο λόγος της επιτυχίας της παράστασης είναι ότι ο κόσμος το αναφέρει ως εμπειρία.
Γ.Μ.: Είναι πολύ ιδιαίτερες οι ατάκες που λέγονται, αυτά που βλέπουμε κάτω από τα σχόλια στα video, στις αναρτήσεις μας. Στον δρόμο, στο καμαρίνι που έρχονται. Από τον καθέναν ακούς κάτι πολύ διαφορετικό: "Δεν περίμενα να περάσω έτσι", "Ήταν η καλύτερη βραδιά της ζωής μου”, "Αν ήταν έτσι σήμερα τα μπουζούκια θα πηγαίναμε όλοι”.
"Η κοινωνία μας έχει κάνει αυτό το πράγμα στις ημέρες μας, να κρύβει και να σκεπάζει οποιοδήποτε συναίσθημα και ό,τι έχει να κάνει με τη νοσταλγία, με τη διασκέδαση, με τη χαρά"
>Αυτή ήταν η επόμενη ερώτηση, βλέπετε νοσταλγία αυτής της εποχής και της διασκέδασης;
Β.Φ.: Εννοείται! Νοσταλγία και ανάγκη να ξυπνήσουν συναισθήματα και αναμνήσεις, τα οποία είναι καλά κρυμμένα. Η κοινωνία μας έχει κάνει αυτό το πράγμα στις ημέρες μας, να κρύβει και να σκεπάζει οποιοδήποτε συναίσθημα και ό,τι έχει να κάνει με τη νοσταλγία, με τη διασκέδαση, με τη χαρά. Προσπαθεί με τον τρόπο της να αναδείξει το άγχος, το στρες, τη στενοχώρια.
Γ.Μ.: Εκτός απ’ αυτό, τότε οι εποχές ήταν πολύ διαφορετικές. Οι άνθρωποι εκφράζονταν λίγο πιο ανέμελα, πιο αυθόρμητα, να το πω όσο πιο απλά μπορώ. Τώρα έχει χαθεί λίγο αυτό, η αμεσότητα του ανθρώπου του λαϊκού, που λέμε, δεν υπάρχει τόσο.
Β.Φ.: Το οποίο αντικατοπτρίζεται και στα μπουζούκια του σήμερα, στη διασκέδαση. Ο τρόπος που διασκεδάζει ο κόσμος είναι στυλιζαρισμένος. Κάθεται σε ένα συγκεκριμένο σημείο χωρίς να του αφήνεται πολύ το περιθώριο ούτε να συμμετέχει, ούτε να γλεντάει. Είναι πολύ συγκεκριμένα τα πράγματα, χωρίς να θέλουμε να μειώσουμε τα μπουζούκια φυσικά. Είναι διαφορετικά, είναι ένα άλλο είδος διασκέδασης.
Γ.Μ.: Και τα τραγούδια είναι άλλα. Τα τραγούδια της εποχής αυτής είναι εντελώς άλλης κοπής, άλλης "φτιαξιάς", άλλης συνταγής. Καταρχάς τότε ακούγονταν τα μπουζούκια. Στην παράστασή μας, ένας από τους λόγους που είπαμε ότι το κάνουμε με τη Βαγγελιώ και τον Σούκα ήταν γιατί είπαμε "παιδιά, εμείς θα παίξουμε μπουζούκια”, που σημαίνει ότι θα ακούγονται τα μπουζούκια σε πρώτο ρόλο, κάτι που στην εποχή μας δεν υπάρχει.
"Επίσης, αυτή η εποχή έχει και ένα σκοτάδι μέσα, μη λέμε ό,τι θέλουμε. Εμείς προσπαθούμε -και αυτός είναι ένας βασικός άξονας, πάνω στο πώς κινούμαστε, τι παρουσιάζουμε και πώς τοποθετούμαστε- να πάρουμε το καλό κομμάτι, τον αφρό."
>Θεωρείς κιόλας ότι είναι λίγο παρεξηγημένος κόσμος τα μπουζούκια της δεκαετίας του ‘80;
Β.Φ.: Και βέβαια! Το βλέπουμε αυτό και στον τρόπο που έχει εξελιχθεί η παράσταση. Δηλαδή τι κόσμος ερχόταν στην αρχή, ποιος κόσμος την προσέγγισε και ποιος κόσμος την προσεγγίζει τώρα. Μιλάμε ότι έρχονται στα "Μπουζούκια στην πίστα" από φουλ κουλτουριάρηδες που δεν θα πήγαιναν ποτέ στα μπουζούκια ούτε τώρα ούτε και τότε, για να τα δουν. Και όλοι οι παίκτες είναι φοβεροί, το μουσικό κομμάτι τεχνικά είναι άρτιο, η αισθητική όλη… Ευλογούμε τα γένια μας τώρα, αλλά το πιστεύουμε αυτό για την παράσταση. Έχει γίνει με πολύ σεβασμό, μελέτη.
Γ.Μ.: Και λεπτομέρεια, επειδή ακριβώς τα κομμάτια είναι πολλά. Επίσης, αυτή η εποχή έχει και ένα σκοτάδι μέσα, μη λέμε ό,τι θέλουμε. Εμείς προσπαθούμε -και αυτός είναι ένας βασικός άξονας, πάνω στο πώς κινούμαστε, τι παρουσιάζουμε και πώς τοποθετούμαστε- να πάρουμε το καλό κομμάτι, τον αφρό. Καταλαβαίνεις τι λέω; Προσπαθούμε να είναι κάπως elegante και εστιάζουμε στην αρχοντιά αυτού του πράγματος και στις όμορφες "μυρωδιές" του.
>Η παράσταση διαρκεί ένα ολόκληρο τετράωρο, μιλάμε για μια βουτιά στο παρελθόν; Τι θα δει κάποιος σε 4 ώρες παράστασης;
Β.Φ.: Είναι πολύ προσεκτικά στημένο, ώστε να φέρουμε όλα τα συναισθήματα, όλο το ύφος και την εναλλαγή, τα χρώματα και τις "μυρωδιές" της εποχής. Όχι μιμούμενοι τις καλλιτεχνικές περσόνες, αλλά ταυτόχρονα κρατώντας τον δικό τους αυθεντικό χαρακτήρα. Μακριά από τη μίμηση, παίρνοντας, όμως, στοιχεία πολύ βασικά που ξυπνούν τις μνήμες. Δηλαδή οι τέσσερις ώρες έχουν απ’ όλα τα συναισθήματα: έχουν τη χαρά, το γλέντι, την καψούρα, τη θλίψη που μπορεί να προκαλέσει ένα κομμάτι, γιατί ο στίχος ήταν πολύ βασικό κομμάτι της εποχής.
Γ.Μ.: Εκτός απ’ αυτό, πρόκειται για ένα σόου. Είναι ένα τετράωρο σόου με λαϊκά 80s κομμάτια. Δεν προλαβαίνεις να ζήσεις αυτή τη βραδιά σε 1 ή 2 ώρες. Δεν είναι ταινία. Είναι μια εμπειρία, βγαίνεις έξω και διασκεδάζεις κανονικά. Διασκεδάζεις, χαλαρώνεις, κάνει έναν κύκλο η παράσταση για να προλάβουν να εμφανιστούν όλοι οι ρόλοι, τα κουστούμια να προλάβουν να αλλαχθούν... Θέλει χρόνο. Θέλει να κάνει κύκλο όλο αυτό.
Β.Φ.: Γι' αυτό είναι πολύ σημαντικό, επειδή είναι κάτι που προκαλεί όταν βγαίνεις και λες "αναδρομή στα ‘80s". Υπάρχουν πολλοί που αναρωτιούνται πώς το πιάνουμε αυτό, πώς είναι δυνατόν να το καταφέρουμε αυτό, πιστεύουν ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση και ότι είναι μπούρδες. Πολλοί μας έχουν πει ότι έχουν έρθει μ' αυτό το σκεπτικό, αλλά δεν υπάρχει κανένας άνθρωπος που να μην έχει πει στο τέλος "παιδιά το καταφέρατε". Κανένας. Όσα αρνητικά σχόλια υπάρχουν, είναι απ' αυτούς που δεν έχουν έρθει να τη δουν. Επίσης, ήταν ένα πράγμα που συμφωνήσαμε από την αρχή, ότι δεν θέλουμε για κανένα λόγο να το κοροϊδέψουμε και να ξεφύγει.
Γ.Μ.: Καταρχάς να πούμε ότι και εγώ έχω περάσει από τα "κανονικά" μπουζούκια πιτσιρικάς για 3 χρόνια. Επίσης, ο τραγουδιστής μας ο Σούκας έχει δουλέψει πολλά χρόνια σε πίστες και λαϊκά μαγαζιά. Οπότε, άσχετα αν κάνουμε πλέον άλλα πράγματα στη ζωή μας, ως καλλιτέχνες, δεν θα μπορούσαμε ποτέ να κοροϊδέψουμε κάτι. Γι' αυτό το κάνουμε με πάρα πολύ προσοχή και προσπαθούμε τα παιξίματα, τα τραγουδίσματά μας, οι επιλογές των τραγουδιών έχουν περάσει κάτω από ένα πολύ σοβαρό φίλτρο.
Β.Φ.: Ακόμη και τα λόγια που λέμε στον κόσμο. Να πω ότι εγώ, ο Γιώργος και ο Θοδωρής Σούκας, αυτή είναι η τριπλέτα που μαζί τα φτιάξαμε, πάντα συζητάμε τα πάντα για το πρόγραμμα, για τα φορέματα, για το πού θα παίξουμε, για τα πάντα, οι τρεις μας είμαστε αυτοί που το φτιάξαμε από την αρχή και ο καθένας δίνει κάτι άλλο. Υπάρχουν ακόμη και άλλοι άνθρωποι που τη στήριξαν και τη στηρίζουν ακόμα, οι μουσικοί της παράστασης, οι τεχνικοί, η ομάδα είναι πολύ δυνατή. Ξέρεις κιόλας ότι είναι παρεξηγημένο, όπως και συ το είπες, αυτό. Δεν είμαστε ούτε με τους "σκυλάδες", ούτε με τους "έντεχνους". Είμαστε κάπως σε ένα περίεργο μονοπάτι που είναι περίεργο για όλους, που έχουμε την τάση να κατηγοριοποιούμε και να βάζουμε ταμπέλες σε όλα τα πράγματα. Τι είναι αυτό που κάνουμε; Είναι δύσκολο να πούμε και δύσκολο να το αποδεχθεί και ο άλλος.
"Εμένα μου αρέσουν οι ερμηνείες των καλλιτεχνών και ο τρόπος που σουλάτσαραν πάνω στην πίστα. Η αρχοντιά."
>Αν σας έβαζα να διαλέξετε το αγαπημένο σας στοιχείο από εκείνη την εποχή, ποιο θα ήταν; Τα λουλούδια, οι βάτες, κάτι άλλο;
Β.Φ.: Εμένα μου αρέσουν οι ερμηνείες των καλλιτεχνών και ο τρόπος που σουλάτσαραν πάνω στην πίστα. Η αρχοντιά.
Γ.Μ.: Το "μερακλίκι" που είχαν τότε.
> Υπάρχει κάποιο τραγούδι που κάθε φορά που όταν το ερμηνεύετε νιώθετε ότι γίνεται χαμός από κάτω, από τις αντιδράσεις τους;
Γ.Μ.: Όλα, στο λέμε με απόλυτη ειλικρίνεια. Δεν υπάρχουν 1-2 τραγούδια, είναι από την αρχή μέχρι το τέλος ένα παραλήρημα. Αν το δεις θα καταλάβεις.
Β.Φ.: Δεν έχει να κάνει μόνο με το τραγούδι, χρησιμοποιούμε διάφορα στοιχεία…
Γ.Μ.: Η παράσταση έχει θεατρικά στοιχεία, έχει χορευτικά στοιχεία, έχει τα κουστούμια που εναλλάσσονται. Είναι το παικτικό κομμάτι, το οποίο προσπαθούμε πάντα να το κρατάμε όσο μπορούμε σε πολύ υψηλό επίπεδο. Είναι το performing επί σκηνής.
Β.Φ.: Όχι, εγώ εδώ θα πω για ένα κομμάτι που γίνεται χαμός. Πού δεν είναι τραγούδι όμως. Είναι όταν ο μαέστρος με την μπάντα φτιάχνουν ένα κομμάτι… Σε ένα σόλο και όλοι μαζί γίνονται ένα. Είναι, όσο και να σου φαίνεται περίεργο, ένας χαμός που γίνεται, όταν παίζει η μπάντα έναν αυτοσχεδιασμό πάνω σε ένα λαϊκό τραγούδι.
Γ.Μ.: Είναι ένα σόλο μπουζούκι που κάνω μαζί με την μπάντα. Με την ενέργεια της μπάντας ο κόσμος τρελαίνεται, φωνάζουν, γίνεται χαμός.
Β.Φ.: Γιατί το λέμε αυτό; Γιατί θέλουμε να δείξουμε πόσο σημαντικό είναι και το στοιχείο της μουσικής, όχι μόνο του καλλιτέχνη ή του τραγουδιστή. Είναι πολύ σημαντικό αυτό. Μας το λέει ο κόσμος που έρχεται. Αυτό που αισθάνονται από την μπάντα είναι πολύ δυνατό, το λέω και ανατριχιάζω, ότι είναι πολύ σημαντικό, που δεν εστιάζουν τόσο πολύ στις περσόνες και στις περούκες.
Γ.Μ.: Αυτό που θέλουμε να σου πούμε για να σε ξεμπερδέψω λίγο είναι ένα συνολικό αποτέλεσμα αυτή η παράσταση. Δεν είναι οι βάτες ή τα λουλούδια ή ο μπουζουξής.
Β.Φ.: Ή όταν βγαίνει η Ρίτα. Ναι, όταν βγαίνει η Ρίτα γίνεται χαμός.
Γ.Μ.: Ναι, υπάρχουν στιγμιότυπα πολλά. Είναι η στιγμή, που βγαίνει η Ρίτα, είναι η στιγμή του σόλο, είναι η στιγμή που βγαίνει ο Θοδωρής.
Β.Φ.: Είναι ο πρόλογος...
Γ.Μ.: Υπάρχουν δεκάδες στιγμιότυπα μέσα στην παράσταση, που υπάρχει αυτό το στοιχείο του ενθουσιασμού και της έκπληξης.
>Εάν μπορούσατε να κάνετε flashback στον χρόνο και να εμφανιστείτε επί σκηνής με μια φίρμα εκείνης της εποχής, ποια θα ήταν αυτή;
Β.Φ.: Εγώ θα ήθελα να είμαι πελάτισσα, όχι στην πίστα.
>Θα το γράψω αυτό, αλλά θα μου πεις και για τη φίρμα.
Β.Φ.: Θα ήθελα να ακούσω τη Ρίτα Σακελλαρίου.
Γ.Μ.: Εγώ τον Στράτο. Αν ήθελα να συνυπάρξω στη σκηνή με έναν τραγουδιστή της εποχής και να παίξω μπουζούκι θα ήταν ο Στράτος Διονυσίου.
Β.Φ.: Έχω απωθημένο να γλεντήσω, γι αυτό διάλεξα τη Ρίτα.
>Ναι, αλλά δίπλα σε ποια θα ήθελες να ήσουν στην πίστα;
Β.Φ.: Θα πω Μαρινέλλα.
*Η παράσταση "Μπουζούκια στην πίστα" φιλοξενείται τα Σάββατα 7, 14, 21, 28 Νοεμβρίου 2026 στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο (Ώρα έναρξης: 22:30, εισιτήρια: more.com και 10 9315600 & 210 9316101-103).
*Συντελεστές παράστασης: Βαγγελιώ Φασουλάκη, φωνή, Γιώργης Μανωλάκης, μπουζούκι - φωνή, Θοδωρής Σούκας, φωνή, Παναγιώτης Καπιζιώνης, μπουζούκι, Άρης Κονιδάρης, αρμόνιο, Γιώργος Παπαδόπουλος, ηλ. κιθάρα, Στέφανος Κουρουπάκης, ηλ. μπάσο - φωνή, Κωνσταντίνος Ζέρβας, τύμπανα, σχεδιασμός φωτισμού: Γιώργος Ρώμας και ηχοληψία: Γιώργος Καρυώτης, Γιώργος Κολεβέντης.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook, Tik Tok και το Instagram.
Διαβάστε Επίσης
