Ο Κορκολής τα κάνει «Σκόνη και θρύψαλα»!

Μερικά πράγματα είναι αναμφισβήτητα και αυταπόδεικτα. Ένα από αυτά είναι ότι η δημιουργική πολυπραγμοσύνη του Στέφανου Κορκολή συσχετίζεται έτσι με την δεξιοτεχνία του που, κάθε φορά που πάμε στα live του, μας αποκαλύπτει όλο και πιο πολύ τον πλούτο του συναισθηματικού και καλλιτεχνικού του κόσμου. Είναι και η συνεργάτες του: η όλο και πιο ώριμη ερμηνευτικά Σοφία Μανουσάκη, ο κιθαρίστας Κωστής Πυρένης, ο σαξοφωνίστας Βασίλης Δεφίγγος και η (νέα) ντράμερ Ρόλη Γιαμοπούλου. Μαζί δίνουν σχήμα στο νέο του πρόγραμμα, που παρουσιάζεται τις Παρασκευές 8, 15, 22 και 29 Νοεμβρίου στη «Σφίγγα».

Ο τίτλος του προγράμματος είναι «Μουσικές ιστορίες» και έχει να κάνει με τα τραγούδια που έχει αγαπήσει ο Στέφανος σε όλη την πορεία του. Τραγούδια άλλων σε αρμονική συνύπαρξη με δικά του (σύγχρονα ή μιας άλλης εποχής). Και μιλάμε κυριολεκτικά για ιστορίες καθώς το κάθε τραγούδι που ακούγεται στις τρεις ώρες αυτού του πλούσιου προγράμματος έχει τη θέση του στον χρόνο και το μέγεθός να αψηφά αυτό τον χρόνο.

«Μουσικές ιστορίες», λοιπόν, προσωπικές για τον Στέφανο Κορκολή αλλά και για μεγάλο μέρος του κοινού, που ξεκινούν από την ευστροφία της μουσικής του Σοπέν και μπορεί να φθάνουν σε προχωρημένες πιανιστικές αντιλήψεις έχοντας όμως μια ισχυρότατη ρυθμομελωδική συνθετική βάση σε δικά του κομμάτια όπως «Ξαφνικά», «Δεν είσαι εδώ», «Σκόνη και θρύψαλα», «Ο Άγγελός μου», «Παράξενη αγάπη», «Κάθε φορά που με κοιτάζεις», «Δεν μπορούμε», «Σ’ έχω ερωτευτεί», «Πέντε άνεμοι» και άλλα πολλά, γραμμένα για άλλους αλλά και για τον ίδιο – με ειδική «ένθεση» για τον Δημήτρη Μητροπάνο (στην περίπτωση του οποίου τραγούδια όπως το «Θες» παίρνουν μέρος από τη ζωή που θα ζούσε ο ίδιος). «Σβήσε το φεγγάρι», λοιπόν, και «Κάποιες φορές» η μουσική μας πάει από τους Kansas στον Σταμάτη Κραουνάκη, στον Μάνο Λοΐζο, στον Μίμη Πλέσσα, στον Μάνο Χατζιδάκι, στον Μίκη Θεοδωράκη, στον Σταύρο Ξαρχάκο και, φυσικά, στον Γιάννη Σπανό, που μόλις μας είχε αφήσει.

Όλα με τον ιδιαίτερο τρόπο του Στέφανου Κορκολή και των φίλων του, με τη σπουδαία φωνή της Σοφίας Μανουσάκη και, βέβαια, με την δική μας διάθεση που από την πρώτη νότα της βραδιάς, κυριολεκτικά, εκτοξεύεται.