Θα περίμενες ότι η μουσική παράσταση με την οποία o Μιχάλης Χατζηγιάννης επιστρέφει στην αθηναϊκή νύχτα θα ξεκινούσε με κάποια μεγάλη του επιτυχία. Κι όμως… Το πρώτο τραγούδι που ερμηνεύει ο Κύπριος τραγουδοποιός είναι το «Always on my mind», το country κομμάτι που έκανε διάσημο ο Elvis Presley. Αυτή η έναρξη δεν είναι το μόνο αναπάντεχο στοιχείο στο υβριδικό θέαμα «Στο φως», το οποίο έχει σκηνοθετήσει η Ελένη Γκασούκα. Η θεατρική συγγραφέας και σκηνοθέτις, που έχει δημιουργήσει crossover μουσικές παραστάσεις όπως οι «Ήρωες» και το «Burlesque Show» με τον Πάνο Μουζουράκη, δεν αρκείται σε μια ανθολόγηση γνωστών τραγουδιών του Χατζηγιάννη και σε «δειγματισμό» της νέας του δουλειάς με τη Λίνα Νικολακοπούλου. Προσεγγίζει με ευφυέστατη ματιά αυτό το comeback, προσφέροντας ένα χορταστικό πρόγραμμα με τα greatest hits στους φαν, ενώ παράλληλα διεισδύει σε αυτό το φαινόμενο που σημάδεψε μεγάλη περίοδο της ελληνικής pop.
Με την αρμονική συνεργασία τόσο του Χατζηγιάννη, που συμμετέχει πολύ φυσικά στην πρόζα, όσο και του Θανάση Αλευρά, ο οποίος έχει βρει τις λεπτές ισορροπίες του camp, το «Στο φως» είναι όχι μόνο ένα καλοκουρδισμένο θέαμα, αλλά κυρίως μια μουσική παράσταση που δεν παίρνει μεν τον εαυτό της στα σοβαρά, το κάνει δε εντελώς… υπόγεια. Υπάρχουν διακριτές ενότητες με τραγούδια, δηλαδή μια «χορευτική» που ξεσηκώνει με τα «Για σένα» και «Το καλοκαίρι μου» και μια ακουστική με τον Χατζηγιάννη να τραγουδάει με την κιθάρα του καθισμένος σε ένα σκαμπό στη μέση του χώρου τα «Μόνο στα όνειρα» και «Αν μου τηλεφωνούσες». Αυτές οι ενότητες εναλλάσσονται με σκετς και μιμήσεις του Αλευρά, ο οποίος εμπλέκει το κοινό σε ασκήσεις γέλιου και καλής διάθεσης, σχολιάζει το ηλεκτρονικό εισιτήριο και την πολιτική ορθότητα της ορολογίας για το σεξουαλικό προσανατολισμό ή θυμάται τις ένδοξες στιγμές της παραλιακής.
Τα διαφορετικά επίπεδα στα οποία αναπτύσσεται η μουσική παράσταση της Γκασούκα είναι εμφανή, όταν από τη μία ο Χατζηγιάννης κατεβαίνει στην πλατεία και χορεύει με μια κοπέλα από το κοινό τραγουδώντας το «Από μέσα πεθαμένος» του Αττίκ και από την άλλη όταν με τον Αλευρά εφευρίσκουν διάφορους τύπους εραστών και τους αποδίδουν ένα τραγούδι (π.χ. για τον δικαιούχο επιδόματος θέρμανσης εραστή επιλέγουν το «Δεν κάνει κρύο»). Στην οθόνη προβάλλονται ποτάμια από φλας αυτοκινήτων, αντανακλάσει φωτός στο νερό, χριστουγεννιάτικα αστέρια και εικόνες από το Διάστημα, ρίχνοντας έτσι το δικό τους φως στην πολυσήμαντη επιστροφή του Χατζηγιάννη.
