Νατάσα Θεοδωρίδου, Μελίνα Ασλανίδου και Γιώργος Παπαδόπουλος συνυπάρχουν σε ένα μουσικό πρόγραμμα με απρόσκοπτο ρυθμό.
Το στοίχημα στα μουσικά σχήματα είναι όχι να εξασφαλιστεί η συμμετοχή αναγνωρίσιμων κι επίκαιρων ονομάτων (η συνεργασία είναι ο κανόνας πια), αλλά να δημιουργηθεί ένα θέαμα εύρυθμο και αρμονικό, όσο κι αν οι τραγουδιστές που συμμετέχουν καταλαμβάνουν διαφορετικό μεταξύ τους χώρο στην ελληνική δισκογραφία ως προς την εμπειρία και το μέγεθος του έργου ή ακόμη και τη δημοφιλία τους. Συχνά απογοητευόμαστε από πολυδιαφημισμένες συνεργασίες, διότι παρουσιάζονται με απλή παράθεση πάνω στη σκηνή αντί για δημιουργική μείξη, κάνοντάς σε να αναρωτιέσαι αν οι συνεργαζόμενοι βρέθηκαν ποτέ σε πρόβες μαζί!
Παρόλο που πήγαμε στην πρεμιέρα (αυτή η μέρα μπορεί να είναι περιζήτητη από τους fans, που ανυπομονούν να ξαναβρεθούν με τους αγαπημένους τους καλλιτέχνες, αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί μια μεγάλη πρόβα in vivo), αισθανθήκαμε ότι στην «Ιερά Οδό» υπήρχε μια ροή φυσική και ανεπιτήδευτη ως αποτέλεσμα καλής προεργασίας – κι επειδή πολλά κρίνονται από την αρχή, το σκηνοθετημένο από τον Παντελή Καναράκη εναρκτήριο μέρος, ένας ενδυματολογικά περιποιημένος και αλέγρος «γύρος του κόσμου σε 80 νότες», με διεθνή κι ελληνικά τραγούδια, αποδεικνύεται η πιο ευχάριστη και ψυχαγωγική εισαγωγή απ’ ό,τι ένα συνηθισμένο ζέσταμα από τους νεαρούς τραγουδιστές.
Υποδεχόμενη το κοινό φορώντας φούξια κοστούμι, η Νατάσα Θεοδωρίδου λέει τα «Ως εδώ», «Τις δύσκολες στιγμές» και «Δεν σε νοιάζει για μας», για να δώσει τη σκυτάλη στον Γιώργο Παπαδόπουλο (λατρέψαμε το μπλε-μοβ σακάκι του), ο οποίος παρουσιάζει κυρίως τη δική του δουλειά («Δεν το αντέχω», «Σπασ’τα», «Πανηγυρίζω», «Όλοι μου λένε», «Όλα στο κόκκινο» με μια ενορχηστρωτική τσαχπινιά πάνω σε θέμα τραγουδιού του Michael Jackson) με σφήνες από Νίνο και Πάνο Κιάμο.
Ακολουθεί ένα ντουέτο με τη Μελίνα Ασλανίδου («Τετάρτη βράδυ») κι εκείνη συνεχίζει τη βραδιά απλώνοντας περίτεχνα τη μουσική βεντάλια με τα δικά της «Νερό και χώμα» (σε παραδοσιακό χρώμα), «Προσωπική επιλογή» (με σόλο από κλαρίνο), «Μες στο σπίτι δεν μένει κανείς» καθώς και το «Θα εκραγώ» του Αντώνη Βαρδή, το «Φεύγω» της Χαρούλας Αλεξίου και τον «Θυμό» της Πάολας.
Άλλο ένα ντουέτο («Θα ’θελα να ήσουνα εδώ» του Αντώνη Βαρδή) και ακολουθεί η Θεοδωρίδου, που επιβεβαιώνει τη φωνητική της ικμάδα με δικές της μεγάλες επιτυχίες (στο «Άστα όλα κι έλα» απευθύνεται στον Γιώργο Σαμπάνη στα πρώτα τραπέζια και του λέει: «Τι μου ’γραψες, αγόρι μου, πριν από δυο χρόνια!») αλλά και της Βίκυς Μοσχολιού. Χωρίς κοιλιές και με μια ορχήστρα που συνοδεύει με γενναιόδωρο παίξιμο τους τραγουδιστές, φτάνουμε σε ένα απολαυστικό και δυναμικό κοινό μέρος, με τους τρεις τραγουδιστές να... ρίχνουν στο κορμί μας σπίρτο...
