Τα ρεφρέν των τραγουδιών του Μάκη Δημάκη είναι μεταδοτικά: στο «Ανεβείτε» προτρέπει «Ανεβείτε όπου βρείτε / όλοι στα τραπέζια πάνω / ανεβείτε απόψε πιείτε / όλοι λίγο παραπάνω» και στο «Κανείς δεν είναι κανενός» συμπληρώνει πως «μάρτυς μου είναι ο θεός / ο άνθρωπος ο λογικός / είναι τύπος λαϊκός». Χρειάζεται περισσότερη σκέψη για να σηκωθείς στην πίστα όταν ακουστούν οι πρώτες νότες αυτών των τραγουδιών;
Η Αθήνα άργησε λίγο, αλλά ανακάλυψε τελικά αυτόν τον τραγουδιστή που έχει περάσει από την πόλη μας, όμως έκανε όνομα στη Θεσσαλονίκη και ξανακατέβηκε για να καλύψει το κενό του «διασκεδαστή», μια θέση που κατείχαν κάποτε ο Νίκος Κουρκούλης, ο Πάνος Καλίδης και ο Πάνος Κιάμος (προτού αλλάξει ελαφρώς το στιλ του προς το επικολαϊκό).
Στον «Βοτανικό», όπου βρίσκεται για δεύτερη χρονιά, οι λαμπτήρες πίσω από τους μουσικούς σχηματίζουν το όνομα του Μάκη Δημάκη και κόκκινα «κανόνια» πέφτουν στη σκηνή όπου βγαίνει με το «Ανησύχησα» – αυτό στο οποίο μας προειδοποιεί ότι «έχω κάνει αμαρτίες / απ’ αυτές που σου πληγώνουν την καρδιά και υποφέρεις». Στο δεύτερο τραγούδι, ο Μάκης έχει πετάξει το σακάκι και τα προσχήματα του πρώτου προγράμματος κι ενημερώνει πως «αυτή είναι η πίστα για εσάς» (δείχνοντας το μεγαλύτερο κομμάτι της) «και αυτή για μας» (αφήνοντας για εκείνον ένα μικρό σημείο για να στέκεται, να τραγουδάει και να βγάζει selfie με τον κόσμο). Η πολυάριθμη ορχήστρα τον συνοδεύει με πανηγυριώτικου διονυσιασμού soli στα «Harem (Αχάριστη)», «Τι... τι...» και «Σπάω πιάτα και ποτήρια».
Από την εποχή που συσσωρεύονταν τα σπασμένα πιάτα και λουλούδια στην πίστα έρχεται ο Σταμάτης Γονίδης, το πρώτο όνομα του φετινού σχήματος στον «Βοτανικό», η είσοδος του οποίου γίνεται με προβολή φωτογραφιών από το δισκογραφικό του παρελθόν, του εξωφύλλου του παιδικού βιβλίου «Ο ιπτάμενος λαγός» που έχει γράψει και αποσταγμάτων σκέψεων για τη ζωή από συνεντεύξεις του. Ντυμένος στα μαύρα δερμάτινα και με cool, ατάραχο ύφος, τραγουδάει στις 02.40 το «2.30», το «Δεν μπορεί να μη σου λείπω», το «Έχεις θέματα» και μια σειρά από ζεϊμπέκικα.
Με δυο λόγια, ο «Βοτανικός» προσφέρει έναν παλιό κι έναν νέο ήρωα του λαϊκού τραγουδιού σε ένα κοινό που μπορεί να μην έχει πια τη δυνατότητα να πετάξει λουλούδια, αλλά θα πηγαίνει στα μπουζούκια για να ξεσηκώνεται με το «Σπάω πιάτα και ποτήρια».
