Διογένης Studio

Power point!

Πέγκυ Ζήνα, Νίνο και Κώστας Καραφώτης κάνουν ένα πολύ κεφάτο πρόγραμμα, το οποίο απογειώνουν αισθητικά ο Κωνσταντίνος Ρήγος (χορογραφία-σκηνοθεσία) και ο Μανώλης Παντελιδάκης (σκηνικά). Από τις ωραιότερες φετινές παραγωγές.

Ο Κωνσταντίνος Ρήγος υπογράφει το concept που αφορά το πρώτο μέρος του προγράμματος και πραγματικά η διαφορετική ποιότητα είναι εμφανής. Όχι «μπαλέτα» λοιπόν, αλλά ωραία σκηνοθετημένες φάσεις σε κάποια κομμάτια. Διά χειρός Μανώλη Παντελιδάκη, το πίσω μέρος του stage είναι λευκή οθόνη ώστε να «παίζει» με προβολές και χρώματα, στα πλαϊνά μεγάλοι λευκοί κύκλοι εισέρχονται κάποιες στιγμές «καδράροντας» μέρη της ορχήστρας (ντυμένοι όλοι στα λευκά), μεγάλα ριντό από λευκό νήμα συχνά χωρίζουν με θεατρικό τρόπο μέρη της σκηνής, ενώ ολόγυρα στους τοίχους της σάλας υπάρχουν λουλουδόσχημα βιτρό. Τα πλατό του stage επίσης κινούνται συχνά, δημιουργώντας πολυεπίπεδες εικόνες, όπως η σκάλα απ' την οποία κατεβαίνει κεντρικά στην εντράδα της η Ζήνα. Γενικά υπάρχει φως, χρώμα και αίσθηση άσπρου και ασημί, όπως και στο δίσκο.

Δύο είναι οι κύριες «εικόνες» που σου μένουν: η Ζήνα τραγουδά ένα νέο της κομμάτι ξαπλωμένη στην οροφή ενός τεράστιου ενυδρείου όπου μέσα «κολυμπούν» πούπουλα-ψαράκια αλλά και ένας άντρας - το ότι είναι απλώς ημίγυμνος, με παντελόνι δηλαδή, είναι για μένα αυτό το κάτι που κάνει τη διαφορά, το καλό γούστο. Επίσης πολύ καλή χορευτική στιγμή είναι όταν, ενώ τραγουδά το επίσης νέο της «Σημάδι», τη συνοδεύουν «men in black» με street break dancing.

Να σημειώσουμε και τα στιγμιότυπα: 1) με σόλο κλαρίνο ενώ προβάλλεται traveling σε θάλασσα, 2) σόλο με βιολί σε παραλλαγή του παλιού κομματιού των City «Am Fenster». Ακόμα και οι σαπουνόφουσκες σε φάση γλεντιού («Έχω πετάξει μαζί σου») έχουν good timing.

Γιάννα Τερζή, Ανέτ Αρτάνι, Βικτώρια Χαλκίτη («Τέλεια! Just keep on sayin'») και Σοφία Στρατή κάνουν ένα καλόγουστο warming up που κλείνει all together με τα «Φιλαράκια». Πρώτος αναλαμβάνει ο Κώστας Καραφώτης, ο οποίος μαζί με δικά του λέει σύγχρονο ρεπερτόριο που «τρέχει» αλλά και flash back όπως «Πες μου πού πουλάν καρδιές» ή «έντεχνη» ανάσα με «Η μικρή πατρίδα».

Σειρά του Νίνο, που ξεκινά με τα «Φοβάμαι» και «Ακόμα σε ζητώ», λέει Ρουβά, Βανδή (η «Αυλή του παραδείσου» ακούγεται πολλές φορές στο πρόγραμμα), αλλά και Πυξ Λαξ, Ξύλινα Σπαθιά («Ο βασιλιάς της σκόνης»). Μαζί με τον Καραφώτη θα πουν «Για να σ' εκδικηθώ», «Ρίτα Ριτάκι», «Μα δεν θα δακρύσω πια για σένα». Σόλο θα συνεχίσει με Βέρτη, Μαζωνάκη, Γονίδη και θα κλείσει ξανά με το «Φοβάμαι» του.

Ώρα για Πέγκυ Ζήνα, μεταμορφώσεις της σκηνής (κινούνται επίπεδα, αλλάζουν φώτα κ.λπ.) και στιγμή για το «Νόημα» του Γιώργου Θεοφάνους, που αρέσει βέβαια πολύ. Τελειώνει το υποβλητικό στιγμιότυπο, η Πέγκυ καλησπερίζει κεφάτη, κάνει ποτ πουρί από επιτυχίες της, λέει τα καινούργια της, όπου ξεχωρίζει το αλέγρο «χιώτικο» (τύπου Μανώλη Χιώτη δηλαδή) «Για δυο μάτια». Στη συνέχεια διευρύνει το ρεπερτόριο σε όλη την γκάμα συνάδελφων, αντρών και γυναικών, ενώ εναλλάσσονται και οι εικόνες που αναφέραμε στην αρχή. Μετά και το σόλο βιολί, η Πέγκυ, πάντα κεφάτη κι ακούραστη, περνάει το σύνθημα «ελάτε να χορέψουμε!» και η πίστα γεμίζει σε χρόνο dt. Σε κάποια φάση θα κάνει και το γύρο τής σάλας τραγουδώντας και πετώντας λουλούδια στα τραπέζια. Ζεϊμπέκικη ανάσα στο χορό: «Σ' αναζητώ στη Σαλονίκη». Και κλείνει αυτή την πολύωρη εμφάνισή της με το «Νόημα».

Νέος γύρος χορού με Νίνο, που τον έχουμε συνηθίσει πια να λέει βαριά λαϊκά, αλλά δεν ξεχνάει και το «Σ' αρέσει να 'σαι σέξι» - σημειώνω το «Ανήκω σε μένα» ως σουίνγκ. Και πάλι ο Καραφώτης με καλά παλιά λαϊκά, ύστερα η Ζήνα με ατέλειωτο λαϊκό ρεπερτόριο, κάπου ανάμεσα και η Γιάννα Τερζή και η βραδιά έχει ακόμα!

Εν τέλει: ένα πρόγραμμα άκρως διασκεδαστικό, αλλά και ως θέαμα ιδιαίτερα φροντισμένο.

Διογένης Studio, Λ. Συγγρού 259, Ν. Σμύρνη, 2109425754. Είσοδος με ποτό στο μπαρ € 15, φιάλη ουίσκι € 160 & 175 κομπλέ, κρασί ανά δύο άτομα € 80 κομπλέ. Από Τετ. έως Κυρ.