Ο Πάνος Καλίδης, ο Χρήστος Μενιδιάτης και η Στέλλα Καλλή δείχνουν πώς στήνεται σε χρόνο dt, και με τα πιο απλά υλικά, ένα γλέντι (κι ένα βουνό λουλούδια!).
Τη βραδιά που πήγα στο μαγαζί της Ιεράς Οδού τραπέζι δεν είδα να εκτοξεύεται, όπως είχα διαβάσει σε άλλο ρεπορτάζ, τα λουλούδια όμως έπεφταν βροχή από νωρίς, για να πλημμυρίσουν αργότερα την πίστα και να καλύψουν τα πόδια του Πάνου Καλίδη.
Χωρίς τρανταχτή δισκογραφική δουλειά ή εκείνο το περίφημο… ποπ πακέτο που αναζητούσαν οι κριτικές επιτροπές στα τηλεοπτικά talent shows, αποπροσανατολίζοντάς τελικά το κοινό, ο Καλίδης είναι ένα πραγματικό φαινόμενο. Και κάνει, με δυνατή χείρα βοηθείας από τη Στέλλα Καλλή και τον Χρήστο Μενιδιάτη, τη μηχανή του «Vox» να κινείται ασταμάτητα τρεις ημέρες την εβδομάδα. Αν ήθελα να δείξω σε κάποιον πώς ορίζονται (και πώς αντέχουν ή ανθίστανται) τα «μπουζούκια» και ο «λουλουδοπόλεμος», εδώ θα τον έφερνα – και θα μετρούσα πόσο λίγη ώρα θα του έπαιρνε να «λυθεί» και να παρασυρθεί από το τραγούδι και το χορό.
Το πρόγραμμα είναι στημένο σε μια λογική back to basics: προβολείς και πολύφωτα πάνελ δημιουργούν εναλλασσόμενα γεωμετρικά σχήματα και χρωματισμούς, με τους τραγουδιστές σε πρώτο πλάνο να μην αφήνουν ούτε δευτερόλεπτο νεκρού χρόνου. Σημειώστε το αυτό, γιατί πολλοί παλεύουν να μη γίνεται κοιλιά στο πρόγραμμα, αλλά λίγοι το καταφέρνουν. Κι είναι τελικά τόσο απλό! Η Στέλλα Καλλή, περισσότερο σίγουρη και σταθερή από την περσινή της εμφάνιση στον ίδιο χώρο, παίζει άνετα σε πολλά ταμπλό τραγουδώντας Βανδή, Βίσση και Γαρμπή, αφού πρώτα μας ρίξει ένα… άκυρο – με την καλή έννοια, φυσικά, του δικού της single που έχει ακουστεί πολύ. Αν και low profile στον τρόπο που εκτίθεται στη δημοσιότητα, ο Χρήστος Μενιδιάτης ξέρει πώς να ανεβάζει τους τόνους, πάντα στη σωστή ένταση, όταν βρίσκεται στην πίστα. Όσο πρέπει εξωστρεφής κι επικοινωνιακός, τη μία λέει σαν crooner το «Μείνε» του Ρέμου, ενώ στη συνέχεια εξαπολύει τα δικά του ερωτεύσιμα κι ερωτικά hits, όπως «Τις Κυριακές», το «Πάνω απ’ όλα» και το «Τώρα σε ψάχνω παντού» (ένα τραγούδι που «το αγαπάει πολύ», όπως μας λέει), ανακατεύοντάς τα με μπόλικο Βέρτη και Μαζωνάκη. Γ
ια τον Πάνο Καλίδη θα αρκούσε και μόνο η λέξη «φαινόμενο» που προανέφερα. Έχει κι εκείνος βέβαια μια «Τρελή ιδέα» (ίσως το πιο αδύναμο κομμάτι από τα καινούργια που έγραψε ο Φοίβος για τους τρεις του σχήματος), αλλά η σχέση του με τον κόσμο σαρώνει κάθε ένσταση και αντίσταση. Εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν καθαρόαιμο διασκεδαστή, μία από αυτές τις σπάνιες περιπτώσεις που υφίστανται όχι για να αλληλοτροφοδοτούνται με τα media αλλά για να επικοινωνούν με τον κόσμο που διασκεδάζει στα μαγαζιά τους. Μην περιμένετε εκπλήξεις: όλα τα τραγούδια τα ακούτε συχνά, αλλά με τη φόρα του Καλίδη και στην ξεφαντωτική ατμόσφαιρα του «Vox» ακούγονται διαφορετικά και ξεσηκώνουν.
Ιερά Οδός 16, 2103411000.
