Τα τραγούδια του Διονύση Σαββόπουλου, του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, του Γιάννη Ζουγανέλη και του Σάκη Μπουλά δίνουν το έναυσμα για μια παράσταση που μας γεμίζει με τη χαρά ενός παιχνιδιού.
Οι «Γενναίοι της νύχτας» είναι ο υπότιτλος ενός πολυμορφικού προγράμματος που άπτεται μιας πολύπλευρης ψυχαγωγίας, η οποία βασίζεται σε μνήμες παιδικές και παλιές, άφθαρτες φιλίες, παιχνίδια χειροποίητα και αγαπημένα, αλλά και στην αίσθηση ότι ο χρόνος που περνά δεν μας φθείρει ανεπανόρθωτα. Είναι μια παρέα έτοιμη –για όλα–, με διάθεση κάθε φορά να μας εκπλήσσει. Ο Διονύσης Σαββόπουλος, φύσει και θέσει, έχει τη γενική εποπτεία, όμως αυτό που προβάλλεται τελικά είναι η ιδιαιτερότητα της καλλιτεχνικής φύσης του καθενός. Υπάρχει η πρόθεση –και η διάθεση– να κυριαρχήσουν το χιούμορ και η πλάκα, αλλά εδώ πρόκειται για έναν θίασο σπουδαίων τραγουδοποιών και μουσικών και αυτό τελικά προέχει. Μέσα από τα «τηλεοπτικά» διαφημιστικά και τις ασκήσεις karaoke στην αρχή του προγράμματος προβάλλουν η ευαισθησία και η ποιότητα που δεν διακρίνουν μόνο τους πρωταγωνιστές, αλλά διαχέονται σε όλη την ομάδα. Το Έτος Καβάφη είναι πρόφαση –αλλά και άξονας– για να κυλήσει η πλοκή, να ξεδιπλωθούν οι μνήμες, να μας αγγίξουν (για πολλοστή φορά) τα τραγούδια. Ο Σαββόπουλος, ο Μαχαιρίτσας, ο Ζουγανέλης –και ο Μπουλάς, που συμμετείχε στην πρώτη φάση– φτιάχνουν μια παρέα η οποία, παρά τις ιδιαιτερότητές του καθενός, έχει πιο πολλά κοινά και τα μοιράζεται. Ίσως οι σόλο performances θα μπορούσαν να είναι πιο συμμετοχικές. Ίσως ο Γιάννης Ζουγανέλης θα έπρεπε να αφήσει πιο πολύ τη μουσική του μαεστρία και την ευαισθησία του να ξεπεράσουν την πλάκα. Όμως αυτά είναι λεπτομέρειες μέσα σε ένα πρόγραμμα μεστό και απολαυστικό σχεδόν εκ φύσεως, ψυχαγωγικό και ταυτόχρονα συγκινητικό, με αναγωγές στο παρελθόν αλλά και αντίκρισμα στο παρόν. Κυρίως στο παρόν, καθώς κάτι καινούργιο έχει να δώσει κάθε φορά. Οι Opera Chaotique και οι Encardia μπαίνουν στο πρόγραμμα εναλλάξ.
