Κάθε καλοκαίρι, χιλιάδες άνθρωποι αφήνουν πίσω τους την πόλη και παίρνουν τον δρόμο για κάποιο χωριό, κάποια πλατεία ή ένα ξωκλήσι στην άκρη του χάρτη. Τα πανηγύρια είναι βαθιά ριζωμένα στις αναμνήσεις μας: οικογενειακά τραπέζια, αγαπημένα πρόσωπα, μουσικές που ξέρουμε από παιδιά και καλοκαιρινές νύχτες που μοιάζουν να μην τελειώνουν ποτέ.
Γι’ αυτό και δεν μας πειράζει να διασχίσουμε βουνά, επαρχιακούς δρόμους και μικρά χωριά για να βρεθούμε εκεί. Μπορεί να μην ξέρουμε ακριβώς τι ώρα θα ξεκινήσει το γλέντι, πότε θα έρθει το φαγητό ή αν θα βρούμε αμέσως θέση να καθίσουμε. Ξέρουμε όμως ότι κάπου ανάμεσα στους χορούς, τα τραγούδια και τις παρέες θα περάσουμε καλά.
Ίσως γιατί το πανηγύρι παραμένει ένα από τα τελευταία μέρη όπου η ζωή δεν λειτουργεί με κρατήσεις, εφαρμογές και επιβεβαιωτικά email. Δεν υπόσχεται τίποτα και τελικά σου δίνει τα πάντα: ένα τραγούδι που ξέρεις από παιδί, μια γιαγιά που χορεύει καλύτερα από όλους, έναν άγνωστο που σε τραβάει στον κύκλο και την αίσθηση ότι για λίγες ώρες ο χρόνος έχει αποφασίσει να χαλαρώσει κι αυτός.
Υπάρχει βέβαια και η λιγότερο ποιητική πλευρά. Εκείνη με τις δικές της μικρές προκλήσεις. Λίγη κούραση από τον χορό, μερικά επίμονα κουνούπια, μια μπαταρία που αδειάζει πιο γρήγορα απ’ όσο θα ήθελες ή τα πόδια που διαμαρτύρονται μετά από ώρες ορθοστασίας. Με άλλα λόγια, αν σκοπεύεις να επιβιώσεις μέχρι το τελευταίο τσάμικο και το πρώτο φως της ημέρας, χρειάζεσαι ένα στοιχειώδες σχέδιο δράσης.
Μαντήλι. Το πιο υποτιμημένο αξεσουάρ του ελληνικού πολιτισμού. Με αυτό θα σύρεις τον χορό. Με αυτό θα σκουπίσεις τον ιδρώτα. Με αυτό θα δέσεις τα μαλλιά όταν αρχίσουν οι στροφές. Αν το πανηγύρι είχε εθνικό εργαλείο επιβίωσης, θα ήταν το μαντήλι.
Αντικουνουπικό. Οι παλιοί είχαν την ανοσία των βουνών. Εσύ ως παιδί της πόλης με ευαίσθητο δέρμα ξέρεις από την καλή και την ανάποδη τα κουνούπια- τίγρεις. Αυτά δεν σέβονται ούτε την παράδοση ούτε το λαϊκό πολιτισμό. Ψεκάσου εγκαίρως και συνέχισε απρόσκοπτα το γλέντι δείχνοντας στα έντομα ποιος είναι το αφεντικό.
Power bank. Όχι για να ανεβάζεις stories όλο το βράδυ. Αν όλοι ξέρουμε ότι θα το κάνεις. Αλλά γιατί κάποια στιγμή στις τέσσερις το πρωί θα πρέπει να βρεις πού έχει παρκάρει η παρέα, ποιος έφυγε, ποιος έμεινε και ποιος χορεύει ακόμα ζεϊμπέκικο μπροστά στην ορχήστρα και κατά που πέφτει ο δρόμος της επιστροφής. Το power bank σώζει φιλίες.
Ωτοασπίδες. Δεν κρίνουμε. Έχει και το κέφι τις αντοχές του. Όταν το κλαρίνο βρίσκεται μισό μέτρο από το αυτί σου και ο τραγουδιστής αποφασίζει να δώσει τον καλύτερό του εαυτό στις πέντε το πρωί, θα καταλάβεις γιατί στις προτείναμε. Τις βγάζεις όταν μπαίνεις στον χορό. Τις ξαναφοράς όταν κάθεσαι δίπλα στα ηχεία ρίχνοντας το μαλλί από πάνω και κουνώντας ρυθμικά το κεφάλι για αντιπερισπασμό.
Άνετα παπούτσια για χορό. Ακόμη κι αν λες ότι θα καθίσεις ήσυχα στο τραπέζι, οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος σου. Κάποια στιγμή θα μπεις στον κύκλο και δύσκολα θα βγεις γρήγορα. Διάλεξε παπούτσια που θα σε στηρίξουν μέχρι το τελευταίο τραγούδι και, για παν ενδεχόμενο, κράτησε μαζί σου κι ένα επίθεμα αν σε χτυπήσουν.
Και κάπου εδώ έρχεται η πιο σημαντική προμήθεια της βραδιάς. Μια παγωμένη ΑΜΣΤΕΛ. Επειδή βρισκόταν εκεί πολύ πριν ανακαλύψουμε τη λέξη "experience". Πάνω στα πλαστικά τραπέζια των χωριών. Δίπλα στα σουβλάκια. Ανάμεσα σε τρεις γενιές που χορεύουν τον ίδιο σκοπό. Η ΑΜΣΤΕΛ δεν έμαθε τώρα τα πανηγύρια. Είναι για τα πανηγύρια. Και το λέει με περηφάνια.
Αν ψάχνεις τον επόμενο προορισμό σου, ρίξε μια ματιά στο amstelmusic.gr. Εκεί θα βρεις συγκεντρωμένα πανηγύρια από όλη την Ελλάδα, από ορεινά χωριά μέχρι ιστορικές πλατείες, για να οργανώσεις την επόμενη εξόρμηση με την παρέα. Και αφού η μουσική δεν σταματά ποτέ, θα βρεις και διαγωνισμούς για μεγάλα φεστιβάλ του καλοκαιριού. ΑΜΣΤΕΛ. Γιατί έτσι μας αρέσει.
