©Janet Sinica
Με αφορμή την παρουσίαση του νέου έργου του Γιώργου Απέργη, στο πλαίσιο ενός τριήμερου αφιερώματος (9-11/10) του Μεγάρου Μουσικής στο σπουδαίο συνθέτη, ο Ολλανδός τρομπετίστας Μάρκο Μπλάου μίλησε στο "α" και τον Ευτύχη Δ. Χωριατάκη.
Είναι αυτή η πρώτη σας εμφάνιση στην Ελλάδα;
Όχι, είχα ξαναέλθει το 2017 μαζί με το Ensemble Musikfabrik στην Ωνάσειο Στέγη για μία συναυλία-αφιέρωμα στον αβανγκαρντίστα συνθέτη Χάρρυ Παρτς.
Θεωρείστε ένας από τους κορυφαίους ερμηνευτές έργων του μοντερνισμού για τρομπέτα. Το καινούργιο έργο του Γιώργου Απέργη, ενός σημαντικού ανανεωτή της σύγχρονης μουσικής, που θα ερμηνεύσετε στο Μέγαρο, έχει γραφτεί για εσάς;
Ναι, το "Trompe-Oreille" ("Ακουστική Οφθαλμαπάτη") είναι προϊόν μιας μακράς ζύμωσης. Είχαμε συναντηθεί με τον Γιώργο προ δεκαετίας στο Μόναχο, όπου δίναμε διαφορετικές συναυλίες. Τον παρότρυνα τότε να γράψει ένα κομμάτι για (δίχωνη) τρομπέτα, αναρωτώμενος αν μπορεί να αναζητηθεί μια διαφορετική εκφραστική παλέτα για ένα "στρατιωτικό" μουσικό όργανο με τόσο αναγνωρίσιμη ηχητική χροιά. Η πρό(σ)κληση έγινε αποδεκτή, βρισκόμασταν έκτοτε συχνά σε επαφή και πλέον το 23λεπτης διάρκειας έργο για τρομπέτα και ηλεκτρονικά είναι έτοιμο, μολονότι διαισθάνομαι ότι δεν αποκλείεται μια νέα επεξεργασία του!
Από την εμπειρία και την προσωπική σας σχέση με μεγάλους συνθέτες του μοντερνισμού, τι πιστεύετε ότι διαφοροποιεί τη γραφή του Απέργη;
Θα έλεγα η "φωνητική" διάσταση της μουσικής του γλώσσας, κάτι που αντανακλάται στην ισότιμη πρόσληψή της από ερμηνευτές και κοινό.
Μιλώντας για το κοινό, και στις τρεις συναυλίες του αφιερώματος θα υπάρξει παρουσία ακροατών επί σκηνής! Πού αποσκοπεί μια τέτοια επιλογή;
Η εμπειρία αυτή μού είναι οικεία από συναυλίες σε πολύ μεγάλες αίθουσες, όπου επιθυμώ μικρές αποστάσεις μεταξύ ερμηνευτών και κοινού. Θεωρώ πολύ σημαντικό να αντιληφθούν από κοντά οι ακροατές ότι η τρομπέτα, παρότι φημίζεται για τον επιθετικό/αιχμηρό ήχο της, δεν ταυτίζεται αποκλειστικά με αυτόν.
Τι άλλο θα παρουσιάσετε στην Αθήνα;
Ένα σύντομο αυτοσχεδιασμό για αρχέγονο πήλινο κέρας (ώστε να δείξω την εξέλιξη του οργάνου) και 2 κομμάτια για δίχωνη τρομπέτα σύγχρονων συνθετών. Μία εξ αυτών (η Ρύκοβα) θα βρίσκεται στην αίθουσα.
Φημίζεστε ακόμη για τη συστηματική σας προσπάθεια διερεύνησης των τεχνικών δυνατοτήτων της τρομπέτας και ανάπτυξης του ρεπερτορίου γι’αυτήν. Με αφορμή την παρουσίαση ενός νέου έργου, πόσο αισιόδοξος είστε για το μέλλον του οργάνου;
Ξέρετε, αυτή είναι η δουλειά μου εδώ και 30 χρόνια! Έχω συμβάλλει στο να γραφτούν δεκάδες νέα έργα όχι μόνο για σόλο τρομπέτα αλλά και για ένα σύνολό μου 8 τρομπετών. Πιστεύω ότι υπάρχουν πολλά περιθώρια διερεύνησης των ηχητικών της αποχρώσεων, αλλά παραμένει πρόβλημα η μουσική σημειογραφία, δηλ. ο τρόπος καταγραφής τους σε μία παρτιτούρα. Δεδομένης πάντως της αυξανόμενης εξοικείωσης των μουσικών με τις τεχνικές δυνατότητες του οργάνου, θεωρώ ότι είμαστε ακόμη στην αρχή…
Μιλήστε μας λίγο για το πολύ σημαντικό "Global Breath Project". Συνεχίζεται ακόμη;
Φυσικά. Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον να μελετάς τη χρήση της τρομπέτας και αντίστοιχων οργάνων, όχι μόνο από τεχνικής πλευράς αλλά και στην καθημερινότητα, σε διαφορετικές γωνιές του πλανήτη. Επικεντρώνουμε αυτή τη στιγμή σε Αφρική, Νότιο Αμερική και Βόρεια Ευρώπη και σχεδιάζουμε να φέρουμε σε επαφή ερμηνευτές από διαφορετικές χώρες τους.
Ασχολείστε πάντοτε ενεργά με τη διδασκαλία;
Δεν έχω πια ένα σταθερό εκπαιδευτικό πόστο, αλλά εξακολουθώ να δίνω summer courses ή master classes και να προσφέρω τις γνώσεις μου σε όποιον τις αποζητά.
Πώς βλέπετε το επίπεδο των τρομπετιστών της νεότερης γενιάς;
Είναι εξαιρετικά υψηλό. Αν κάτι με προβληματίζει, πάντως, είναι η προσφερόμενη εκπαίδευση στη Δύση, που εστιάζει στα κοντσέρτα για τρομπέτα και ορχήστρα, δηλαδή σ' ένα "συντηρητικό" ρεπερτόριο που δεν εξελίσσει το όργανο και τη γνώση γι' αυτό. Αν θέλουμε να συντηρούμε τις μουσικές μας παραδόσεις πρέπει να τις αναπτύσσουμε διαρκώς!
