Η Σοφία Καμαγιάννη γράφει για το "Ερωτευμένο σύννεφο" της καρδιάς της

H επιτυχημένη όπερα για παιδιά και νέους "Το ερωτευμένο σύννεφο" της Σοφίας Καμαγιάννη σε λιμπρέτο της Ελένης Ζαφειρίου και σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου επιστρέφει στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ στο ΚΠΙΣΝ για έξι sold out παραστάσεις. Το έργο που βασίζεται στο παραμύθι του Τούρκου ποιητή Ναζίμ Χικμέτ αποτελεί μια ανυπόκριτα ρομαντική αλληγορία του αγώνα για τα ιδανικά και τις αξίες, που συγκινεί ακόμη και στις μέρες μας εξαιτίας της ειλικρίνειας και της ευαισθησίας με τις οποίες εξυμνεί πανανθρώπινες αξίες όπως η ελευθερία, η αλληλεγγύη, η φιλία, ο αγώνας για την κοινωνική δικαιοσύνη, η αυτοθυσία και η βαθιά αγάπη για τη ζωή, καταδικάζοντας παράλληλα τη βία του πολέμου, της εκμετάλλευσης και της απληστίας.

Η συνθέτρια Σοφία Καμαγιάννη γράφει στο "α" για τον λυρικό, ποιητικό κόσμο του "Ερωτευμένου σύννεφου" και τη μεγάλη πρόκληση της χορωδίας Rosarte.

"Η όπερα είναι ένα πολύ σύνθετο και γοητευτικό είδος, και για μένα ήταν ένα σκαλοπάτι που αρχικά αντιμετώπισα με δέος – αργότερα μου απελευθέρωσε δυνάμεις"

"Η όπερα "Το ερωτευμένο σύννεφο" ξεκίνησε πριν κάποια χρόνια ως ένα όνειρο, από αυτά που νιώθεις την εσωτερική ορμή  ότι θέλεις οπωσδήποτε να πραγματοποιήσεις, χωρίς να σκέφτεσαι τις δυσκολίες, που σίγουρα θα είναι πολλές μέχρι να πάρει σάρκα και οστά. Η εμπειρία μου πριν από αυτό το εγχείρημα ήταν σε πολύτεχνα (πιο πειραματικά) και σε μουσικοθεατρικά έργα. Η όπερα είναι ένα πολύ σύνθετο και γοητευτικό είδος, και για μένα ήταν ένα σκαλοπάτι που αρχικά αντιμετώπισα με δέος – αργότερα μου απελευθέρωσε δυνάμεις.

Επιλέγοντας το υπέροχο παραμύθι του Ναζίμ Χικμέτ, το γεμάτο τρυφερότητα και ευαισθησία, έθεσα ως εσωτερική πρόκληση την επιλογή της παιδικής-νεανικής χορωδίας Rosarte, στην οποία και είναι αφιερωμένο το έργο, να έχει κεντρικό ρόλο. (Το ποιος θα ήταν τελικά ο ρόλος βγήκε μέσα από την λιμπρετική επεξεργασία της Ελένης Ζαφειρίου, στη συνεργασία που είχαμε). Αυτό μου έχτισε στη διαδικασία πολλές αναζητήσεις και αγωνίες όσον αφορά στη μουσική δραματουργία, από την άλλη με απάλλαξε από την έγνοια ότι πρέπει να μοιάζουμε με κάτι που είθισται. Ίσως πίσω από αυτό να κρύβεται και ένα "βάρος" που κουβαλά αυτό το είδος, το οποίο από την καλλιτεχνική του πλευρά είναι δίκαιο, αλλά από την κοινωνική του έχει αρκετά ξεπεραστεί. Πλέον υπάρχουν πολλές νέες προτάσεις για την όπερα και μετά ευρύτερα για το μουσικό θέατρο. Ένα ευχάριστο άνοιγμα, χωρίς στερεότυπα, το οποίο φέρνει και νεότερο κοινό στα θέατρα , και για τα καινούρια έργα, αλλά και για τα κλασσικά. Αυτή η σύνθεση των τεχνών, με αφετηρία το πώς η μουσική συνδέεται με τον λόγο, νομίζω έχει μεγάλη δύναμη. 

Νιώθω μεγάλη ευγνωμοσύνη  για την παράστασή μας, διότι έχει χτιστεί με πολλή αγάπη, αφοσίωση, σκληρή δουλειά και έμπνευση από όλες τις συντελέστριες και όλες-ους τους συμμετέχοντες, ερμηνευτές και μουσικούς. Μια μικρογραφία της δύναμης της συλλογικότητας που περιγράφει και το έργο. Φυσικά τα υπέροχα παιδιά και οι νέοι-ες της χορωδίας που πρωταγωνιστούν αξίζουν ένα ξεχωριστό μπράβο για ό,τι έχουν καταφέρει μουσικά και σκηνικά (συμπεριλαμβανομένων και όσων ήταν στην πρώτη παρουσίαση). Σε μια περίοδο διάχυτης απογοήτευσης, μέσα σε ένα πολύ σκληρό κοινωνικό πλαίσιο, ελπίζουμε να τονώσουμε την πίστη των θεατών μας, να συντονιστούν στις υψηλές δονήσεις των αξιών και συμβολισμών του έργου και να  συν-κινηθούν μαζί μας.

Με  το"ερωτευμένο σύννεφο" της καρδιάς μας".