Ο Σωκράτης Μάλαμας μας γλεντάει στην «Ακτή Πειραιώς»

Με το κρασί στο αίμα είναι το πιο σωστό – και πρέπον – ξεκίνημα για μια παράσταση, συναυλία, ρεσιτάλ, κοντσέρτο κ.λπ. του Σωκράτη Μάλαμα που, εκ πείρας, ξέρεις πως θα κρατήσει στον χρόνο – για τις επόμενες (περίπου) πέντε ώρες – και θα σφραγίσει με τον τρόπο του τις αναμνήσεις για καιρό. [Ο Θανάσης – εντελώς φυσικά – έχει τη θέση του με τα τραγούδια του μέσα στο σύνολο, ξεκινώντας με το «Σκέψη μου ξημερωμένη»]. Έτσι, το πεδίο ορίζεται και το γλέντι ξεκινάει…

Φωτο: Feel Famous

Γιατί με τον Σωκράτη είναι πάντα γλέντι – για τις αισθήσεις, πραγματικό! Χωρίς να χωράει περαιτέρω εξηγήσεις και αναλύσεις. Εδώ και χρόνια – δεκαετίες – ο Μάλαμας έχει τον δικό του τρόπο να «μεταφράζει» την ροκ τραγουδοποιία χωρίς να χρειάζεται να το δείχνει ή να το παίζει. Αρκεί ο τρόπος που κάθεται και τραγουδάει, ο τρόπος που πιάνει και παίζει την κιθάρα του. Αυτός ο τρόπος που εδώ και χρόνια τρελαίνει το πιστό του πολυάριθμο κοινό – και κυρίως το θήλυ! Μια βόλτα στα βαθιά μπορεί και να αρκεί για να μπεις στον κόσμο του…

Φωτο: Feel Famous

Μια ζωή ο Σωκράτης Μάλαμας λειτουργεί σαν urban griot περιγράφοντας ιστορίες και βιώματα που όλοι νιώθουμε σαν δικά μας. Τα παιδιά μεσ’ στην πλατεία παραμένουν ίδια όσο κι αν όλα αλλάζουν – και εδώ έχουμε την χαρά να τα απολαμβάνουμε σε μια καθαρή, άκαπνη πια, ατμόσφαιρα! Αυτό είναι κάτι σημαντικό για ένα νυχτερινό venue και για τις επόμενες τέσσερις ώρες – το επισημαίνει σαφώς (και το επικροτεί!) και ο ίδιος ο Σωκράτης.

Φωτο: Feel Famous

Ο Φώτης Σιώτας παρεμβαίνει με τις δικές του μουσικές και τραγούδια σε καίριες στιγμές. Σπουδαίος καλλιτέχνης και πραγματικό στήριγμα σε πάρα πολλές περιπτώσεις… Όλη η παρέα όμως πετάει: Ιουλία Καραπατάκη (τραγούδι), Δημήτρης Λάππας (κιθάρες, τζουράς, μπουζούκι), Νίκος Μαγνήσαλης (ντραμς), Γιάννης Παπατριανταφύλλου (μπάσο), ο Φώτης που είπαμε (βιολί, βιόλα, τραγούδι), Κυριάκος Ταπάκης (λαούτο, μπουζούκι), Νίκος Παραουλάκης (νέι), Νεκτάριος Παπαγεωργίου (κλαρίνο, φωνή), Ελένη Αβραμιώτη (βιολί, φωνή). Λέγε με Ισμαήλ, και Ιωνά, και Οδυσσέα…

Φωτο: Feel Famous

Οι ώρες κυλούν, όμως ο χρόνος μέσα στην «Ακτή Πειραιώς» φαίνεται να έχει σταματήσει εκεί που διαλέγει ο Σωκράτης να μας πάει με τα τραγούδια του. Ο περιγραφικός όρος «ιδιοσυγκρασιακός» καλλιτέχνης με έχει, κατά καιρούς, βολέψει – όμως η αλήθεια είναι πως εδώ έχουμε έναν καθαρά λαϊκό τραγουδιστή / τραγουδοποιό που λειτουργεί με τους δικούς του όρους. Το δείχνει εδώ και καιρό «δισκογραφικά» (διαδικτυακά) με τα «σκέτα» του το αποδεικνύει κάθε φορά και on stage καθώς το γλέντι πάει όλο και πιο ψηλά… Ένα ανθολόγιο συναισθημάτων που λειτουργεί προσθετικά με κάθε τραγούδι που, αντί να σου προσθέτει βάρος, σε κάνει να νιώθεις ελαφρύτερος… [Μια πιτσιρίκα πάει να λουφάρει τσιγάρο στην τουαλέτα. «Έχουν βάλει ανιχνευτή καπνού», της λέω. Χαμογελάει και συνεχίζει…]
Ο Σωκράτης συνεχίζει να κορυφώνει με την «Πριγκιπέσσα» του, το «Άσε τα ψέμματα» και άλλα κλασικά (του). Δεν περιγράφω άλλο.