Έναν μήνα πριν ανοίξει τους προβολείς του, το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Σύρου (3-6/9) συνεργάζεται με τη δημόσια τηλεόραση και παρουσιάζει τις προτάσεις του στο πρόγραμμα «Μόνιτορ». Τις αυγουστιάτικες Πέμπτες, μισή ώρα πριν τα μεσάνυχτα, η ΕΡΤ2 προβάλει οκτώ δυσεύρετες πειραματικές ταινίες και ντοκιμαντέρ που ακολουθούν το θέμα του φεστιβάλ «Εκτός εποχής», μερικές, μάλιστα σε ελληνική πρεμιέρα.
Το έργο της Εύας Στεφανή «Μόνο Άνδρες», το οποίο παρουσιάστηκε στην 58η Μπιενάλε Τέχνης της Βενετίας, ανασύρει φαινομενικά ευτελείς ιστορίες ανθρώπων, μετέωρες στο σύνορο του ρεαλισμού και του παραδόξου. Το Μόνιτορ #1 (6/8) επιλέγει αυτή την ταινία για να συστήσει το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Σύρου στο τηλεοπτικό κοινό, καθώς και την «Απάτη» του Ντιν Φλάισερ Καμπ, ένα ψηφιδωτό από υποτυπώδη vlogs που ανέβηκαν αρχικά στο YouTube και προσφέρουν μια εκ των έσω ματιά στην αμερικανική οικογένεια.
Την σκυτάλη παίρνουν ταινίες που δεν έχουν προβληθεί ξανά σε κάποια διοργάνωση του φεστιβάλ και, για κάποιες από αυτές, η συγκεκριμένη προβολή στην ΕΡΤ2 θα αποτελεί την ελληνική τους πρεμιέρα. Στο Μόνιτορ #2 (13/8) ο Πίτερ Μέτλερ με το ψυχοτροπικό «Τζόγος, Θεοί και LSD», εξορμά σε ένα διαισθητικό οδοιπορικό, με αφετηρία μια σκηνή από τα παιδικά του χρόνια και προσανατολισμό την υπερβατικότητα. Τα «Ημερολόγια Ξενοδοχείου» του Τζον Σμιθ, είναι μικρού μήκους βίντεο γυρισμένα σε δωμάτια ξενοδοχείων έξι διαφορετικών χωρών, στη σκιά του πολέμου κατά της τρομοκρατίας. Το «Επεισόδιο B & B» θα προβληθεί στο Μόνιτορ #3 (20/8), μαζί με το «Σουλάτσο» του Άντριου Κέτινγκ, ένα γραφικό, εθνογραφικό ταξίδι κατά μήκος της ακτογραμμής της Γηραιάς Αλβιώνας, τυπικό δείγμα δείγμα σινεμά της ψυχογεωγραφίας, που δεν επαναπαύεται σε τεχνικά κλισέ. Τέλος, το Μόνιτορ #4 (27/8) δίνει ένα χορταστικό φινάλε με τρεις ταινίες: το κινηματογραφικό μυριόραμα «Ταξίδι στο Βουνό» (Ζίγκφριντ Φρούχαουφ), τα γκρο πλαν στα πρόσωπα των εργατών του «Εργοστασίου Ψεύτικων Φρούτων» (Τσικ Στραντ), καθώς και ο ποπ λίβελος στην καπιταλιστική τυποποίηση με τίτλο «Το Μεγάλο Αλλόκοτο» (Τζόντι Μακ).
