Νένα Γκριντζιά: το Μπελλαίικο, η Στεμνίτσα και η περιπέτεια της απο-ανάπτυξης 01/04/2015

Η ψυχή του «Μπελλαίικου» μας μιλά για την περιπέτεια του στησίματος ενός από τους πιο φιλόξενους ορεινούς ξενώνες της Ελλάδας αλλά και για τις κινήσεις ανάδειξης του ιδιαίτερου ταξιδιωτικού προφίλ της Στεμνίτσας στις οποίες πρωτοστατεί.

Πώς βρέθηκες από επιστήμονας ξενοδόχος; Πώς προέκυψε το Μπελλαίικο; Πες μας την ιστορία του και τις περιπέτειες που περάσατε για να τη στηθεί;
Ξυπνάς μια μέρα και καταλαβαίνεις ότι δεν πάει άλλο, πρέπει να αλλάξεις την καθημερινότητά σου γιατί θα τρελαθείς αν βρέξει για μια ακόμα φορά και μυρίσεις λάδι αντί για βρεγμένο χώμα... Και μετά καταλαβαίνεις ότι ναι το χωριό σου είναι ο τόπος που μπορείς να το κάνεις αυτό, που μπορείς να αλλάξεις δουλειά και να ζήσεις κοντά στη φύση γιατί το ξέρεις και σε ξέρει. Όμως δεν μπορείς να φύγεις αμέσως, έχεις υποχρεώσεις!

Και έτσι με το ένα πόδι στον Πειραιά και το άλλο στη Στεμνίτσα η ιδέα έρχεται: Το Μπελλάικο, που καταρρέει, μπορεί να ανακαινιστεί να γίνει ξενώνας. Το Μπελλαίικο, που ανήκει στην οικογένεια της μάνας μου από το 1650 και που πάντα το αγαπούσα και ήθελα να είναι δικό μου. Έτσι αποφασίσαμε οικογενειακά ότι ναι μπορούμε να το κάνουμε. Δεν ήταν εύκολο! Πολλά τα χρήματα, χωρίς επιδοτήσεις, πολλά αυτά που έπρεπε να γίνουν η γραφειοκρατία αμείλικτη και οι τότε τοπικές αρχές πολέμιες στο εγχείρημα. Όμως τα καταφέραμε και σ’ αυτό βοήθησαν αρκετοί και κυρίως ο πρώην συνέταιρός μου Ντίνος Σαρακινιώτης

Ποιο είναι το χαρακτηριστικό πιστεύεις που το έχει κάνει τόσο αγαπητό στο κοινό;
Το Μπελλαίικο είναι το σπίτι των παππούδων μου, σπίτι που ήταν πλημυρισμένο από αγάπη, με μια γιαγιά που ακατάπαυστα μαγείρευε , ύφαινε, έπλεκε, φρόντιζε τους κήπους μάζευε τα βότανα που θα χρειαζόταν για τα γιατροσόφια της! Πολλά πράγματα στο Μπελλαίικο είναι από τα χέρια της. Είναι το σπίτι που μεγαλώσαμε και που αγαπάμε και αυτό το νοιώθεις στην ατμόσφαιρα! Επίσης είναι σ’ ένα από τα ωραιότερα σημεία της Στεμνίτσας, με καταπληκτική θέα στο χωριό αλλά και με ορίζοντα. Μπορείς να δεις μέχρι τον Ταΰγετο!

Ακούμε συχνά το επιχείρημα ότι οι ξενώνες είναι ακριβοί. Πόσο εύκολο είναι να διατηρείς το value for money με τις συνθήκες που επικρατούν στα βουνά της Ελλάδας και τι κινήσεις έχετε κάνει προς αυτήν την κατεύθυνση;
Δύσκολο, γιατί τα πάντα είναι πιο ακριβά και βέβαια ο χειμώνας είναι μακρύς – κεντρική θέρμανση και τζάκια στο φουλ για σχεδόν 8 μήνες, χιόνια που μπορούν να σε αποκλείσουν αν οι τοπικές αρχές δεν κινηθούν άμεσα. Χρειάζεται συνέχεια να επανεπενδύεις, να βελτιώνεις, να διορθώνεις, να αυτενεργείς, αν αυτό που μετράει περισσότερο είναι η καλύτερη εξυπηρέτηση του φιλοξενούμενού σου.

Βλέπουμε τα τελευταία χρόνια δράσεις συντονισμού ανάμεσα στους φορείς της Στεμνίτσας για οργάνωση εκδηλώσεων, σηματοδότηση μονοπατιών κλπ. Πώς συνεργάζεστε σ’ αυτήν την κατεύθυνση και τι άλλο ετοιμάζετε;
Είμαστε τυχεροί, γιατί κάποιοι «τρελοί» συμπέσαμε και δε φοβηθήκαμε να μοιραστούμε τα οράματά μας, τα όνειρά μας, τις τρελές ιδέες μας για την καθημερινότητα μας, το χωριό μας, τη δουλειά μας. Όταν το κάνεις αυτό, πάντα βρίσκονται άνθρωποι να ακολουθήσουν, και όχι μόνο, να το πάνε πιο μπροστά. Να καταλάβουν πόσο σημαντικό είναι να είναι το χωριό μας ζωντανό, χωρίς να χάσει τον χαρακτήρα του.

Όλες οι κινήσεις μας σαν τοπική κοινωνία, είναι στην κατεύθυνση της «από-ανάπτυξης», αν μπορώ να υποκλέψω τον όρο. Στην κατεύθυνση όπου ο πρωτογενής και δευτερογενής τομέας συνδυάζονται με τον τριτογενή προβάλλοντας το μοναδικό χαρακτήρα της Στεμνίτσας: Μιας πολιτείας που άνθισε μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης, που ήταν Αργυροχρυσοχοϊικό κέντρο για αιώνες, που έχει ιδιαίτερη αρχιτεκτονική και βέβαια μακρά και σημαντική ιστορία και πλήθος παραδόσεων. Το μονοπάτι που διατρέχει τη Γορτυνία και πιστοποιείται από το European Ramblers Association (ERA), είναι η τελευταία μας εξέλιξη.

Για να γίνει πραγματικότητα αυτό συνεργάστηκαν όχι μόνο οι Στεμνιτσιώτες αλλά 16 χωριά συνολικά όπως και ο Σύλλογος Αρκάδων Ορειβατών Οικολόγων (ΣΑΟΟ). Η ύπαρξη ενός μονοπατιού σαν και αυτό επιτρέπει σε ένα πλήθος εναλλακτικών δραστηριοτήτων να γίνουν πραγματικότητα: από παρατήρηση της φύσης μέχρι συμμετοχή στα δρώμενα της αγροτικής ζωής στα αλπικά και υποαλπικά λιβάδια του Μαινάλου. Τα εγκαίνια είναι στις 31/5/2015 και ελπίζουμε να έχουμε συμμετοχές από όλο τον κόσμο.

Σε έχουμε δει να βγάζεις κλασικά το χάρτη της Πελοποννήσου και να καθοδηγείς μετά το πρωινό τους πελάτες σου. Ποιο είναι το top 5 διαδρομών στη γειτονιά της Αρκαδίας που θα πρότεινες σε κάποιον να κάνει;
Η Στεμνίτσα είναι στο κέντρο της Πελοποννήσου, όχι μόνο της Αρκαδίας. Αυτό σημαίνει ότι μπορείς να κάνεις ένα πλήθος διαδρομών μεγαλύτερων ή μικρότερων, κυκλικών ή όχι, με το αυτοκίνητο ή με τα πόδια – ανάλογα με το τι τραβά η όρεξή σου και τι χρόνο έχεις. Στα «πρέπει» είναι η περιήγηση της ίδιας της Στεμνίτσας και η επίσκεψη στο Λαογραφικό Μουσείο και τη Σχολή Αργυροχρυσοχοϊας, το ηλιοβασίλεμα από το Ηρώον ή το Αεράκι.

Το φαράγγι του Λούσιου με τα μοναστήρια και την αρχαία Γόρτυνα, τα γειτονικά χωριά, το δάσος του Μαινάλου. Μπορείς ακόμα να κάνεις ημερήσιες επισκέψεις σε αρχαιολογικούς χώρους όπως το Ιερό του Δία στο Λύκαιο Όρος, το ναό του Επικούρειου Απόλλωνα στις Βάσσες, την Αρχαία Ολυμπία, την Αρχαία Μεσσήνη ακόμα και τις Μυκήνες, επιστρέφοντας το απόγευμα στην ήσυχη και ειδυλλιακή ατμόσφαιρα Μπελλαίικου στη Στεμνίτσα.

Ποιο είναι το πιο φιλικό μονοπάτι στους αρχάριους στην περιοχή;
Όλα τα μονοπάτια είναι φιλικά, μην ξεχνάμε ότι όταν μιλάμε για μονοπάτια εννοούμε τις στράτες των προγόνων μας, τους μουλαρόδρομους που τους οδηγούσαν είτε στα χωράφια τους είτε σε τόπους προσκυνήματος είτε στα γειτονικά χωριά, άρα έπρεπε να είναι εύκολα προσβάσιμα ακόμα και από φορτωμένα ζώα.

Τι είδους κοινό αγαπά το Μπελλαίικο το χειμώνα και τι το καλοκαίρι;
Νομίζω ότι όλες τις εποχές το Μπελλαίικο αγαπιέται από εκείνους του ανθρώπους που θέλουν να γνωρίσουν την περιοχή εκ των έσω. Να δουν τη Στεμνίτσα όχι μόνο από το κεντρικό δρόμο αλλά και από ψηλά, να απολαύσουν τις ντόπιες γεύσεις στο πρωινό, να δουν την περιοχή μέσα από μάτια ενός ντόπιου.

Ποια είναι τα πιο συγκινητικά σχόλια που έχεις ακούσει/ διαβάσει;
Τα μηνύματα συμπαράστασης που μου έστειλαν άνθρωποι από όλο τον κόσμο όταν ξέσπασε η κρίση αλλά και τα μηνύματα από φιλοξενούμενους – νέους φίλους με τα νέα τους, οι ζωγραφιές που μου αφιερώνουν τα παιδιά, οι χαρές που μου κάνουν όταν ξαναβρισκόμαστε

Τι πρέπει να ζήσει κάποιος που θα βρεθεί Πάσχα στην περιοχή σας;
Να αφεθεί στην κατανυκτική ατμόσφαιρα της Μεγάλης Βδομάδας, στη χαρά της Ανάστασης και στην ανοιξιάτικη φύση. Να γευτεί χόρτα, σπαράγγια, τσουκνίδες με ξύδι τη Μεγάλη Παρασκευή, μαγειρίτσα με μυρώνια μετά την Ανάσταση, κοκορέτσι και αρνί, γαλατόπιτα ανήμερα το Πάσχα. Να τσουγκρίσει αυγά την Ανάσταση στην εκκλησία, να μιλήσει με τους ντόπιους στα καφενεία και στις ταβέρνες και να μην αρνηθεί τα κεράσματα!

Τι πρέπει να γίνει για να αναπτυχθεί περισσότερο η Στεμνίτσα και η Ορεινή Αρκαδία γενικότερα ως προορισμός; Τι θα ήθελες από την πολιτεία και τι από τους συναδέλφους σου που ασχολούνται με τον τουρισμό;
Σ’ αυτό πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί, γιατί ανάπτυξη στο στυλ Αράχοβα δεν νομίζω ότι πάει και πρέπει στον τόπο. Πρέπει ότι κάνουμε να έχει σαν γνώμονα το χαρακτήρα του τόπου, την ιστορία και την παράδοσή του. Όχι στα μεγάλα μεγέθη, ναι στο μικρό, το ποιοτικό και με χαρακτήρα. Ήδη προχωράμε προς αυτή την κατεύθυνση, με άξονες τα μονοπάτια και την Αργυροχρυσοχοΐα.

Για τα μονοπάτια ήδη έχουμε το menalontrail που πιστοποιείται αλλά τα σχέδια δεν σταματούν εκεί. Υπάρχουν πολλά μονοπάτια γύρω από τη Στεμνίτσα που σηματοδοτούμε και επιτρέπουν όμορφες κυκλικές διαδρομές στην ευρύτερη περιοχή της Στεμνίτσας και στα αλπικά λιβάδια για αρχάριους ή και πιο έμπειρους περιπατητές. Η Αργυροχρυσοχοΐα λειτουργεί όχι μόνο με το κόσμημα – αντικείμενο αλλά και με το design και τη τεχνογνωσία. Η Εαρινή σύναξη Αργυροχρυσοχόων που πραγματοποιείται τα τελευταία χρόνια σε πανελλαδικό επίπεδο είναι προς αυτή την κατεύθυνση.

Γενικότερα η περιοχή είναι ιδανική για την προώθηση του θεματικού τουρισμού, όχι μόνο του θρησκευτικού αλλά και με workshops σε θέματα που έχουν να κάνουν με τα βότανα, τα μανιτάρια, το μέλι, τη γεωλογία της περιοχής, τα κτηνοτροφικά προϊόντα και τόσα άλλα! Τι θα ήθελα από τους συναδέλφους και την πολιτεία; Στην ουσία μερικές φορές είναι αρκετό να κάνει ο καθένας αυτό που πρέπει από το πόστο του. Να βλέπει γύρω του, να πράττει όχι μόνο για το γρήγορο κέρδος αλλά για το αύριο, να μην περιμένει από τους άλλους να του υποδείξουν ή να του ζητήσουν.

Όσο για την πολιτεία πολλά μπορούν και πρέπει να γίνουν! Ενδεικτικά αναφέρω: Συντήρηση των δρόμων και των μνημείων. Σωστός σχεδιασμός για άμεση ανταπόκριση σε έκτακτες ανάγκες. Συγκεκριμένη τουριστική πολιτική που θα στέκεται βοηθός στα αναπτυξιακά σχέδια των πολιτών. Ανάπτυξη εσωτερικών συγκοινωνιών στο Δήμο Γορτυνίας. Το άνοιγμα του αεροδρομίου στην Τρίπολη για πολιτικές πτήσεις ώστε να διευκολυνθεί η πρόσβαση από την υπόλοιπη Ευρώπη αλλά και άλλες γειτονικές περιοχές όπως το Ισραήλ και για ολιγοήμερη διαμονή στην Πελοπόννησο.

Δέσποινα Ζευκιλή