Μοrrissey: «Όταν μιλάς ευθέως, κάνεις εχθρούς»

Έρχεται ξανά στην Αθήνα και, εκτός από την παραδοσιακά δημοφιλή παρουσία μέσα από τα τραγούδια του –τα άφθαρτα στο χρόνο και στη… φθορά–, έχει έναν καινούργιο δίσκο και αρκετά νέα δεδομένα για τον εαυτό του και την τέχνη του. Λίγο πριν από την εμφάνισή του στο Τάε Κβον Ντο (5/12), ο Morrissey απάντησε ευγενικά στις ερωτήσεις μας.

Μέσα από τα γεγονότα, τις φήμες, τις υπερβολές και τα μετρήσιμα (δισκογραφικά, γραπτά κ.λπ.) δεδομένα της καλλιτεχνικής πορείας του Morrissey από την εποχή των Smiths μέχρι τις μέρες μας, αυτό που μένει δεν είναι παρά η αξία της τέχνης του και μια ιδιαίτερη ζεστασιά που αφήνουν η φωνή και η παρουσία του. Ο καινούργιος του δίσκος, το «World peace is none of your business», ο οποίος κυκλοφόρησε το καλοκαίρι που πέρασε, είναι τόσο καλός όσο και όλοι οι άλλοι που έβγαλε από το 1988, με το «Viva hate», μέχρι τώρα ο προκλητικά «humansexual» και δημιουργικός αυτός καλλιτέχνης. Τα τελευταία χρόνια συνεχή προβλήματα της υγείας του δεν βγάζουν τον Moz από την πορεία του. Η τουρνέ για την προώθηση του καινούργιου του δίσκου προχωρά κανονικά...

Μια αυτοβιογραφία, αρκετοί ­δίσκοι με μεγάλες επιτυχίες, ­μερικά remastered albums, μια δήλωσή σας ότι σχεδιάζετε να αποσυρθείτε και μετά ένας καινούργιος δίσκος και μια σειρά συναυλιών... Φαίνεται πως τη δουλειά σας εξακολουθείτε να την κάνετε με αμείωτη δημιουργικότητα.
Όταν αραδιάζει κάποιος μια λίστα όπως κάνετε εσείς τώρα, μπορεί το όλο πράγμα να μοιάζει με πραγματική φρενίτιδα. Όμως μπορώ να σας βεβαιώσω πως οτιδήποτε κάνω είναι αποτέλεσμα σκληρού αγώνα και όχι του γεγονότος ότι η ζωή μου είναι γεμάτη και λαμπερή. Όλα αυτά γίνονται τόσο καλά, διότι τελικά κάποιος­ ­δίνει το καλύτερο των δυνάμεών­ του σε οποιαδήποτε μουσική ή ­τέχνη παράγει.

Από τη δεκαετία του ’80 οι θαυμαστές σας σας έχουν δείξει την αφοσίωση και το θαυμασμό τους σε υπέρμετρο βαθμό. Ποιο νομίζετε πως είναι το χρέος σας απέναντί τους;
Το χρέος μου είναι τεράστιο, διότι είμαι ζωντανός μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν τα τραγούδια μου – και είναι πολύ επικίνδυνο να είσαι τόσο εξομολογητικός στο γράψιμο όσο εγώ, μια κι έτσι προκαλείς οξεία κριτική. Το κοινό είναι που δίνει στον τραγουδιστή αυτοπεποίθηση και συνεπώς αυτοεκτίμηση και δύναμη...

Κατά τη διάρκεια των τριών δεκαετιών της δημόσιας παρουσίας σας έχετε υπάρξει πολύ ειλικρινής και ντόμπρος. Έχετε πληρώσει κάποιο αντίτιμο γι’ αυτήν τη σταθερότητα της στάσης σας;
Ναι, γιατί αν μιλάς ευθέως για κάτι, αμέσως κάνεις τη ζωή πιο δύσκολη για κάποιον άλλον. Εγώ έχω κάνει πολλούς εχθρούς, αλλά δεν με ενοχλεί καθόλου, διότι πρόκειται ούτως ή άλλως για ανθρώπους που ποτέ δεν θα ήθελα να έχω φίλους. Οι περισσότεροι γνωρίζουν πολύ καλά πόσο διεφθαρμένοι είναι οι ηγέτες μας – όμως προτιμούν να το πει κάποιος άλλος και όχι οι ίδιοι.
Αν υποθέσουμε ότι δεν ήσασταν τραγουδιστής ή στιχουργός, πού νομίζετε πως θα διοχετεύατε τη δημιουργικότητά σας;
Δεν είσαι εσύ που αποφασίζεις να έχεις δημιουργικό νου, απλώς ανακαλύπτεις ότι τον έχεις! Εγώ ακόμη πιστεύω πως το τραγούδι­ σχετίζεται περισσότερο με την πραγματική ζωή των ανθρώπων παρά με μια ταινία ή ένα βιβλίο ή ένα άγαλμα ή ένα σκυλάκι! Όλοι θέλουν να τραγουδήσουν ιδιωτικά ή δημόσια! Πρόκειται για μια απίστευτη νοητική εξάσκηση. Χωρίς αυτή δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου ζωντανό, και ούτε θα ήθελα να είμαι!

Πριν από μία δεκαετία, όταν ζούσατε στη Ρώμη, είχατε μια συνεργασία με τον Ennio Morricone στον εξαιρετικό δίσκο­ σας «Ringleader of the Tormentors». Ακούστηκε τότε­ ότι θα ακολουθούσε ένα ολόκληρο άλμπουμ. Τι έγινε με αυτό; Θα ήταν θαυμάσιο να έχουμε­ έναν ολόκληρο δίσκο με την υπογραφή Morrisey και Morricone...
Ο Morricone είναι προφανώς μια μουσική αυθεντία με ιδιαίτερο κύρος. Με εξέπληξε τότε το γεγονός ότι συμφώνησε αμέσως να φέρει την ορχήστρα του στο στούντιο και να συμμετάσχει. Αυτό δεν είχε σχέση με τον Tony Visconti, που ήταν ο παραγωγός του άλμπουμ – ούτε τον ενδιέφερε κάτι τέτοιο. Με τον Ennio, όπως και με όλους τους ανθρώπους αυτής της κλάσης, το γεγονός είναι ότι ξέρουν πώς να σε βρουν όταν σε θέλουν.
Ποιες είναι οι λεπτομέρειες του προγράμματος που έχετε ­σχεδιάσει για τη συναυλία της Αθήνας;
Σχεδιάζω να εκτοξευτώ φλεγόμενος από την κάννη ενός κανονιού! Αν αυτό δεν είναι εφικτό, θα σταθώ στη σκηνή και θα τραγουδήσω. Χωρίς εξωτικές χορεύτριες και περιστρεφόμενα σκηνικά. Μια απλή ανθρώπινη φωνή, που στις μέρες μας είναι κάτι... ασυνήθιστο.