Q&A, ρωτάτε απαντάμε

Ποιοι είναι οι ιδανικοί γευστικοί συνδυασμοί για ένα καλό ξινόμαυρο; Υπάρχει μια λίστα τουλάχιστον 10 τέτοιων καλών κρασιών;

    Η απάντηση του αθηνόραμαUmami.gr

  • Κρατώντας τον ατίθασο χαρακτήρα του ακόμα και στις σύγχρονες εξευγενισμένες του μορφές, το Ξινόμαυρο δεν δίνει κρασιά για λιπόψυχους ουρανίσκους ή για πιάτα με απαλές γεύσεις. Μ’ αυτή την τόσο ανυπότακτη προσωπικότητα, διατηρεί το πλεονέκτημα και εκφράζει μια ολοζώντανη άποψη της σύγχρονης γαστρονομίας: την επιστροφή στο αυθεντικό, το τοπικό, τις δυνατές συγκινήσεις. Δείτε τι προηγούμενο έχει δημιουργήσει αυτή η τάση σε άλλα μέρη και πόσο βοήθησε να ξαναβρεθούν στην επιφάνεια συνταγές και παραδόσεις: γεύσεις που κινδύνευαν με αφανισμό και που έκαναν τον κόσμο να παραμιλάει γι’ αυτές τους. Στην Ελλάδα, λοιπόν, που τα υπερβολικά «πολιτισμένα» (για πολλά πλούσια τοπικά φαγητά) Αγιωργίτικα, Cabernet Sauvignon, Merlot… and Co δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα, τα κρασιά από Ξινόμαυρο δείχνουν να είναι η πιο ενδεδειγμένη λύση. Αφήστε που μαζί με το πάθος του το Ξινόμαυρο (όπως πολλές μεγάλες ποικιλίες σταφυλιού) έχει κι ένα άλλο αξιοζήλευτο χάρισμα: είναι από τις πιο πολυδυναμικές ποικιλίες σταφυλιού, με αποτέλεσμα οι τύποι κρασιών που δίνει ν’ ανοίγουν σαν βεντάλια μπροστά σε μια πολύ μεγάλη γκάμα από κατηγορίες φαγητών – με τρόπο που δεν θα τα κατάφερναν ποτέ κρασιά από κάποια άλλη, πιο συμβατική ποικιλία. Πρώτο και καλύτερο παράδειγμα τα Blancs de Noirs, που δημιουργούν απρόσμενα απολαυστικούς συνδυασμούς όχι μόνο με θαλασσινά αλλά και με «γήινα» πιάτα, ή –το άλλο «αναπάντεχο»– τα ροζέ αφρώδη από το Αμύνταιο με τον διπλό ρόλο του απεριτίφ και του συνοδού π.χ., μιας τάρτας με κόκκινα φρούτα. Τα Ξινόμαυρα (Blancs de Noirs και κόκκινα) έχουν τον ιδιαίτερα τιμητικό ρόλο του στυλοβάτη της κουζίνας του Πάσχα. Η ατίθαση υφή τους, οι στιβαρές τανίνες και η οξύτητα είναι οι μόνες που μπορούν να «φέρουν σε λογαριασμό» τη λιπαρότητα και την πλούσια, κάπως ρουστίκ υφή των περισσότερων πασχαλινών φαγητών, κάνοντας τη γαστρονομική πλευρά της γιορτής να μένει αξέχαστη. Οσον αφορά στις προτάσεις μας παρακαλώ ανατρέξετε στο site στην κατηγορία κρασί, επιλέξτε την ποικιλία ξινόμαυρο και θα έχετε όλα τα ελληνικά ξινόμαυρα αξιολογημένα και βαθμολογημένα. Εκεί μπορείτε να επιλέξετε εκείνο που σας ταιριάζει.

    αθηνόραμαUmami.gr 5/1/2011

  • Απάντηση απο Σωτηρία Στράτη

  • Σου παραθέτω την τελευταία μου ανάρτηση από το αγαπημένο μου ξινόμαυρο, και ελπίζω να βοήθησα!

    Έστω και μετά τις γιορτές (τι να κάνουμε!) τα κατάφερα και την βρήκα την Ράμνιστα, την αγαπημένη. Δεν θέλω να μιλήσω για το τι σκεφτόταν ο Γιάννης Μπουτάρης (ο Θεός των κόκκινων για εμάς τους ξινόμαυρο-φάν), γιατί πραγματικά, δεν ξέρω. Ούτε θα κάνω τον κόπο να μαντέψω πως κατάφερε να αναγεννήσει μια προικισμένη περιοχή, ανασταίνοντας ταυτόχρονα μια μεγάλη ποικιλία. Και είναι μεγάλη ποικιλία το ξινόμαυρο, γιατί έχει την δυνατότητα σε κάποια χέρια, μην μπερδεύεστε, όχι σε όλα να δώσει μεγάλα κρασιά, που δεν υστερούν σε τίποτα από τα ξένα (μήπως δεν έχουμε δοκιμάσει και ακριβά ξένα που δεν αξίζουν τον κόπο ούτε μιας απλής αναφοράς;).

    Για να ξεμπερδεύουμε, λοιπόν, με τα τυπικά, που υποψιάζομαι ότι ποσώς σας ενδιαφέρουν, και να προχωρήσουμε και στην ουσία, η Ράμνιστα είναι 100 ξινόμαυρο, που καλλιεργείται σε μεγάλο υψόμετρο της αμπελουργικής ζώνης, και μετά την οινοποίηση του ωριμάζει για ένα χρόνο σε δρύινο βαρέλι και για έξι μήνες στην φιάλη όπου ξεκουράζεται στο οινοποιείο.

    Παράλληλα, είναι αναμφισβήτητα, value for money, αφού την αγόρασα μόλις 10,56 € από πολυκατάστημα που δεν φημίζεται για τις χαμηλές τιμές του. Είναι σίγουρα πολύ καλύτερο από πολλά των δεκαπέντε ευρώ και από μερικά των 20, και το ότι έχει αυτήν την τιμή υποψιάζομαι ότι οφείλεται στην γνήσια πεποίθηση κάποιου ότι το κρασί πρέπει να είναι προσιτό σε όλους. Αυτό όμως μην σας μπερδεύει και νομίζεται ότι είναι και για όλους (τους ουρανίσκους εννοώ). Αν όταν πίνετε προτιμάτε τα ημίγλυκα...καλύτερα αφήστε το για μια άλλη φορά. Και σε εσάς δεν θα αρέσει (και θα με βρίζετε που σας έβαλα σε τέτοια δοκιμασία), και το κρασί θα χαραμιστεί. Πρόκειται για ένα γεμάτο κρασί με σώμα και ευγενικές τανίνες που μας χαρίζει μια μοναδική γευστική μνήμη. Το βαθύ και ταυτόχρονα αδύναμο χρώμα του, χαρακτηριστικό της ποικιλίας, είναι ίσως οιωνός για να προετοιμαστούμε για την πολύπλευρη προσωπικότητα της. Και τα πλούσια αρώματα...αχ αυτά τα αρώματα που δεν μένουν μόνο στην μύτη αλλά κατακλύζουν και το στόμα...

    Είναι αλήθεια ότι τέτοια κρασιά φαίνεται να αποζητούν την συντροφιά του μαγειρευτού κυνηγιού, όμως εμένα με τρελαίνουν παντρεμένα με μαλακά κατσικίσια τυριά και ειδικά με κορμό chevre΄, αφού νομίζω ότι μέσα στο στόμα μου παλεύει το λίπος του τυριού με τις τανίνες του κρασιού σε μία αμφίρροπη μάχη. Ελλείψει όμως αυτού, και το brebille papillon της φωτογραφίας, μια χαρά την έκανε την δουλεία του. Πάντα τέτοια δήμαρχε!

    20/1/2011




Έχεις απάντηση σε αυτή την ερώτηση; Δώσε τη!

Για να καταχωρήσετε το μήνυμά σας είναι απαραίτητο να έχετε αποδεχτεί τους όρους χρήσης του site. Μηνύματα τα οποία έρχονται σε αντίθεση με τα παραπάνω θα αφαιρούνται από την σελίδα. Είμαστε διαθέσιμοι να απαντήσουμε σε οποιαδήποτε απορία σας ή να δώσουμε οποιαδήποτε διευκρίνηση στο [email protected].


Όνομα :
E-mail : 

Η απάντησή σας (ΟΡΟΙ-ΟΔΗΓΙΕΣ):

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης της σελίδας


Συμπληρώστε τους χαρακτήρες της εικονας στο πεδίο πριν πατήσετε 'Αποστολή'


Αποστολή


Q&A, τελευταίες απαντήσεις