Lager, Pilsner και Weiss: οι ξανθιές του καλοκαιριού

Οι μπίρες που ανεβάζουν summer στροφές

Χρυσούλα Κυριακοπούλου 02/06/2017

Κάνουμε μια δροσερή βουτιά στις τρεις βασικές ξανθιές μπίρες, που φλερτάρουν απολαυστικά με το καλοκαίρι. Τις γνωρίζουμε καλύτερα και κλείνουμε τα ραντεβού με τα γευστικά τους ταίρια…

Η μεγάλη ροπή προς τις μπίρες είναι γεγονός. Σε αυτό το πλαίσιο, τα τελευταία χρόνια σημειώνεται μια πραγματική άνθηση στις ελληνικές μικροζυθοποιίες, οι οποίες ξεφυτρώνουν σε κάθε γωνιά της χώρας. Ταυτόχρονα,  πληθαίνουν οι εισαγωγές, οι ετικέτες και οι κατηγορίες που μπορεί κάποιος να εντοπίσει. Ειδικά αυτή την ζεστή περιόδο, η ζήτηση τους ανεβαίνει ακόμα περισσότερο, με focus στις ανοιχτόχρωμες μπίρες, lager, pilsner και weiss. Οι "ξανθιές", εκτός από τη φρεσκάδα, έχουν ένα επιπλέον ατού: κάνουν εύκολα ζευγάρια με τις summer γευστικές συνήθειες. Για να ξέρουμε τι θα επίλεξουμε ανάλογα την περίσταση και να στήσουμε ένα γρήγορο summer σκηνικό, αναλύουμε τα χαρακτηριστικά της κάθε μιας, μιλάμε με τον ειδικό Νικολά Ραδίση, δημιουργό του Βeerbartender και του Βeerlab για τους ιδανικούς γευστικούς συνδυασμούς και προτείνουμε τις κατάλληλες  συνταγές για την υλοποίηση ενός συναρπαστικού beer summer project.

Lager… η πιο διάσημη ξανθιά

Ταυτότητα. Η πρώτη μπίρα σε πωλήσεις παγκοσμίως είναι η γλυκόπιοτη ξανθιά lager. Για πρώτη φορά έκανε την εμφάνιση της στην Βαυαρία το 1400 και από τότε σταθερά σερβίρεται σε όλον τον κόσμο. Για την παραγωγή της επιλέγονται τα τέσσερα βασικά συστατικά, λυκίσκος, μαγιά, ζύμες και νερό και η ζύμωση πραγματοποιείται σε χαμηλές θερμοκρασίες, περίπου στους 4-13 βαθμούς. Μια σημαντική διαφοροποίηση στην παρασκευή της είναι το είδος των ζυμών που χρησιμοποιούνται και ανήκουν στο είδος των βυθοζύμων, αυτών δηλαδή που λειτουργούν στον πάτο της δεξαμενής.
Στο ποτήρι. Πηγαίνοντας στα οργανοληπτικά της χαρακτηριστικά, χωρίς να ανακινήσουμε το ποτήρι, πλησιάζουμε τη μύτη και αναγνωρίζουμε φρέσκα αρώματα εσπεριδοειδών, μαζί με ευδιάκριτες νότες μαγιάς και δημητριακών, σε ένα ελαφρύ φόντο μπαχαρικών και καρυκευμάτων. Το στόμα είναι συνήθως ελαφρύ, γλυκόπιοτο, αρκετά δροσερό και φρέσκο. Για να την απολαύσουμε σωστά θα πρέπει να τη σερβίρουμε κρύα στους 3 με 4 βαθμούς.

Γευστικά ταίρια. Στην περίπτωση των συνδυασμών, η thai, assian και mexican κουζίνες της πάνε γάντι. Ο γλυκόπιοτος χαρακτήρας της ισορροπεί με τις πικάντικες νότες και φρεσκάρει τον ουρανίσκο. Σαν υλικό, η lager είναι η μπίρα που θα βάζαμε σε ένα κουρκούτι για μπακαλιάρο. Καλό ταίρι είναι στα λιπαρά ψάρια, σαν τον σολομό, στα όστρακα, σε θαλασσινά σαν τις γαρίδες (χωρίς βαριές σάλτσες και κρέμες) και τα καβούρια και όσον αφορά τη στεριά, στο κοτόπουλο, ειδικά όταν συνοδεύεται από γλυκόξινη σάλτσα. Από τα τυριά, προτιμά τα κίτρινα με ήπια γεύση. Σύμφωνα με τη γνώμη του Νικολά Ραδίση ένα ιδανικό πάντρεμα γίνεται με fish & chips. Γενικά της πηγαίνουν ελαφριά πιάτα και σνακ σαν τα νάτσος.

Στο τέλος του κειμένου θα βρείτε τις συνταγές: σολομός με γλάσο σόγιας, γλυκόξινα σουβλάκια κοτόπουλου και μπακαλιάρος τηγανιτός με κουρκούτι μπίρας.


Pilsner… με σημαία τον λυκίσκο

Ταυτότητα. Οι οπαδοί αυτής της ξανθιάς ιδιαίτερης μπίρας είναι πολυάριθμοι. Η διαφορετικότητά της οφείλεται στο είδος του λυκίσκου, που προστίθεται. Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, για πρώτη φορά η μπίρα pilsner ζυμώθηκε στην Πράγα, το 1842. Η συνταγή ανήκει στον ευρηματικό ζυθοποιό Josef Grol, o οποίος πήγε κόντρα στο ρεύμα της εποχής -που ήθελε τις βαριές, σκουρόχρωμες μπίρες- και πρότεινε μια ανοιχτόχρωμη, κομψή μπίρα. Στη μυστική της αναλογία συγκεντρώνονται αρωματικό κριθάρι, λυκίσκος από την περιοχή Saaz, κρυστάλλινο νερό και βυθοζύμες.

Στο ποτήρι. Το αποτέλεσμα είναι μια φινετσάτη μπίρα, που γαργαλάει τον ουρανίσκο με ένα χαρακτηριστικό άρωμα βοτάνων, εμπλουτισμένο με ανθικές και φυτικές νότες. Σε πολλές περιπτώσεις, μπορούμε να εντοπίσουμε επίσης νότες εσπεριδοειδών και βύνης. Στην ενότητα στόμα, η ευχάριστη και γαργαλιστική πίκρα στο τέλος αποτελεί το σήμα κατατεθέν της. Δεν είναι όμως το μοναδικό της πλεονέκτημα. Καθώς τσεκάρουμε μια pilsner, απολαμβάνουμε τον τραγανό και δροσερό χαρακτήρα της. Σημαντικό tip είναι να την σερβίρουμε στους 7 με 10 βαθμούς, ώστε να βοηθήσουμε τα λεπτά της αρώματα να αναπτυχθούν. Μια δεύτερη συμβουλή αφορά το σωστό ποτήρι. Η pilsner έχει το δικό της, που θυμίζει σχήμα V, ξεκινάει δηλαδή στενά και ανοίγει στο επάνω μέρος. Αυτό το σχήμα ενισχύει τις φυσαλίδες της και αφήνει τις αρωματικές νότες της να ταξιδέψουν μέχρι τη μύτη μας.
Γευστικά ταίρια. Στην περίπτωση των γευστικών ντουέτων, κάνει καλή παρέα με καθημερινά, casual πιάτα, όπως είναι η pizza και τα burgers, με μεξικάνικα burritos, αλλά και με spicy thai και βιτναμέζικα πιάτα. Μπορεί εξίσου εύκολα να ταιριάξει με μύδια αχνιστά και να τα "ανεβάσει" με τις όξινες πινελιές της. Ακόμα, θεωρείται μια από τις πιο κατάλληλες μπίρες για σούσι. Ο Νικολά Ραδίσης μας την προτείνει, επίσης, με σνίτσελ αλλά και μακαρονάδες με άσπρη σάλτσα.

Στο τέλος του κειμένου θα βρείτε τις συνταγές: χάμπουργκερ με μείγμα μπαχαρικών και μπουρίτος με μοσχάρι.


Weiss… η συννεφένια φρουτώδης

Ταυτότητα. Για όσους επιζητούν μπίρες με πιο έντονο αρωματικό ταμπεραμέντο, η Weiss είναι η επιλογή τους. Η ανοιχτόχρωμη θολή ξανθιά, όπως και πολλές ακόμα, κατάγεται από τη Βαυαρία. Το 19ο αιώνα, η νομοθεσία όριζε ως weiss ("λευκή") τη μπίρα που προέρχεται από σιτάρι. Σήμερα, κάθε γερμανικό ζυθοποιείο παράγει τουλάχιστον μια τύπου weiss μπίρα, ακολουθώντας τις αρχές παραγωγής. Στην περίπτωση της weiss, η διαφοροποίηση από τις προηγούμενες ξανθιές έρχεται μετά το τέλος της ζύμωσης. Συγκεκριμένα, αυτή η μπίρα δεν φιλτράρεται, αλλά εμφιαλώνεται μαζί με τις ζύμες.
Στο ποτήρι. Το αποτέλεσμα είναι να έχει φουλ αρώματα και να εμφανίζει ιδιαιτερότητες ως προς το σερβίρισμα. Στο πρώτο σκέλος, το μπουκέτο της φλερτάρει με εξωτικές νότες μπανάνας, ανανά, πεπονιού, που εμπλουτίζονται με ωραίες νύξεις ανθέων και βοτάνων. Το στόμα είναι πολύ ευχάριστο, γεμάτο, τροπικό και θα μπορούσαμε να πούμε γλυκόξινο. Στο κεφάλαιο σερβίρισμα, η weiss θέλει τον τρόπο της. Αρχικά, επιλέγουμε το κατάλληλο ποτήρι με καμπύλες και στη συνέχεια βάζουμε τα ¾ της φιάλης με μια κλίση περίπου 35 μοιρών. Αφήνουμε για λίγο την υπόλοιπη μπίρα μέσα στο μπουκάλι, την ανακινούμε ελαφρά, γιατί στο κάτω μέρος είναι συγκεντρωμένη η μαγιά και προσθέτουμε και το υπόλοιπο στο ποτήρι. Η καλύτερη θερμοκρασία να την απολαύσουμε είναι στους 4 με 6 βαθμούς
Γευστικά ταιριάσματα. Δίπλα της στέκονται πολύ καλά τα λουκάνικα και τα ψητά κρεατικά, είναι η μπίρα του barbeque. Ακόμα, τα τηγανιτά ψάρια και καλαμαράκια. Στα τυριά, αγαπάει τα φρέσκα κατσικίσια και τη φέτα. Είναι η μπίρα που θα ταιριάξετε με μια σαλάτα ντομάτα-μοτσαρέλα-βασιλικό ή και μια ελληνική χωριάτικη. Την συνηθίζουν επίσης στη βόρεια Ευρώπη με μύδια mariniere που έχουν αχνιστεί με την ίδια μπίρα.  O Nικολά Ραδίσης την προτείνει ιδιαίτερα με λουκάνικο Φρανκφούρτης ή λευκό Μονάχου με γλυκιά μουστάρδα.

Στο τέλος του κειμένου θα βρείτε τις συνταγές: σουβλάκια με λουκάνικα, κοτόπουλο, μανιτάρια και πιπεριές και μύδια τηγανιτά με κουρκούτι μπίρας.

 

Updated: 2/6/2017
Ημερομηνία α' δημοσίευσης: 2/6/2016





Συνταγές
Γράψε την άποψή σου
Φαγητό

Στο τραπέζι

Τα βασικά

Πρώτες ύλες και υλικά συνταγών

Επιλέξτε πρώτη ύλη ή υλικό...

Αναζήτηση συνταγών με φίλτρα

Αναζήτηση συνταγής

Αναζήτηση
Αναζητήστε συνταγές από το αρχείο του αθηνόραμαUmami δίνοντας μέρος του ονόματος

Ανά χώρα

Τρόπος μαγειρέματος

Εποχές

Ειδικές κατηγορίες

Γιορτές και περιστάσεις

Βιολογικά / Delicatessen