Βραστό, μάτι, ποσέ, ζαμπαγιόν, ομελέτα, αβγολέμονο... Πέρα από το κόκκινο, φετίχ χρώμα του, το αβγό οδηγεί με χίλιους τρόπους τον ουρανίσκο σε ανάσταση. Το ΕΥ ανοίγει διάπλατα το τσόφλι του και με τη βοήθεια του σεφ Χρήστου Τζιέρα μετατρέπει κλασικές ιδέες σε πασχαλινά «πυροτεχνήματα» .

Μικροί, τις διακοπές του Πάσχα μετακομίζαμε στο οικογενειακό εξοχικό. Στο αστικό, παιδικό μας βιογραφικό, η αναγέννηση της φύσης, το φούντωμα της ζωής, προκαλούσε, εκτός από αλλεργίες, μια ασύνειδη, παράξενη ταραχή. Με δέος ανείπωτο, κάθε χρόνο μαζεύαμε τα τσόφλια από τα τσουγκρισμένα κόκκινα αβγά και τα θάβαμε κάτω από τις πέτρες της αυλής. Για να τα ξαναβρούμε το επόμενο Πάσχα. Για να δούμε αν θα τα ξαναβρούμε. Παρότι ολόκληρο το καλοκαίρι τα παιχνίδια μας διαδραματίζονταν γύρω από τις πέτρες-νεκροταφεία τα τσόφλια τα θυμόμασταν μόνον το επόμενο Πάσχα. Ενίοτε, με τρελή έξαψη, ανακαλύπταμε κάποια απομεινάρια. Λεπτά θραύσματα από κελύφη, αποχρωματισμένα από τους χυμούς των καιρικών φαινομένων. Κατακερματισμένα. Εύθραυστα. Ευάλωτα. Κανείς δεν μας είχε ενημερώσει ότι σε κάποια χωριά του χριστιανισμού, το πρωί της Καθαράς Δευτέρας, άντρες με χρωματιστές σερβέτες στο κεφάλι έβραζαν ένα αβγό, το κρεμούσαν σε ένα σπάγκο και ψάλλοντας, μοιρολογώντας και κλαίγοντας, λες και πήγαιναν πεθαμένο, το έθαβαν στη γη. Στη Δεύτερη Ανάσταση πήγαιναν και το ξεπαράχωναν και ύστερα διασκέδαζαν με χορό και κρασί. Το θάψιμο του αβγού, n ταφή του Χριστού. Το ξεπαράχωμα, n Ανάσταση. Εμείς, από κάποιο προαιώνιο ένστικτο, ρωτούσαμε το αβγό να μας απαντήσει. Πάνω του εναποθέταμε την τεράστια αγωνία των μυστηρίων του κόσμου: τη φθορά της ύλης. Τη διατήρηση. Το θάνατο. Πού πάνε τα πράγματα όταν δεν τα βλέπουμε πια; Εικονογραφούσαμε το αποτρόπαιο τέλος της δικής μας φθαρτότητας. Από ένστικτο. Μερικά ασβεστούχα θραύσματα κάτω από μια πέτρα. Το μέλλον της ενηλικίωσης μας. Μια στιγμιαία συνάντηση του θανάτου με την Κοσμογονία του Ησίοδου. Κυκλική, σαν αβγό.

Στην αρχή, λέει, στον απέραντο χώρο υπήρχε ένα τεράστιο αβγό. Μια μέρα το αβγό άρχισε να ραγίζει, αποκαλύπτοντας το περιεχόμενο του. Πρώτα βγήκε ο φτερωτός Έρωτας. Όχι όμως ο σκανταλιάρης θεός, ο γιος της Αφροδίτης με τις αστόχαστες σαϊτιές του. Αλλά μια δύναμη σαρωτική και έντονη, αυτή που οδήγησε τα στοιχεία στις ενώσεις και τις συνθέσεις τους. Η αιτία της αγάπης και της δημιουργίας, αυτή που διασφαλίζει στους αιώνες των αιώνων τη φθαρτή, έστω, ύπαρξη μας. Ο Έρωτας, που βοήθησε τις άλλες δύο οντότητες, τη Γαία και το Χάος, να βγουν έξω από το αβγό.

Οι Στωικοί, προσπαθώντας να κατασκευάσουν μια ορθολογική εικόνα του κόσμου, πίστεψαν πως το αβγό μοιάζει με τη φιλοσοφία, ή αλλιώς, πως n φιλοσοφία μοιάζει με το αβγό. Το κέλυφος, n λογική. Το ασπράδι, n φυσική. Ο κρόκος, n ηθική. Πάνω απ όλα n ηθική, αυτή που οδηγεί στη σοφία. Το συναίσθημα, μια εσφαλμένη κρίση που επιδέχεται διόρθωση. Το σχήμα του αβγού είναι τέλειο. Το σφάλμα, όμως, τι είναι;

Το σύμβολο των Ορφικών μυστηρίων, ένα φίδι τυλιγμένο γύρω από ένα αβγό. Ο κόσμος που περιβάλλεται από το Δημιουργικό πνεύμα. Στο επίπεδο της μύησης και της φιλοσοφίας, συμβόλιζε το νεόφυτο που σπάει το κέλυφος της άγνοιας για να γεννηθεί ένας καινούργιος, πνευματικός άνθρωπος. Η λέξη ΩΟΝ, αναγραμματισμένη μας δίνει τη λέξη Ο-ΩΝ, αλλά και ΝΩΟ, γράμματα που υπάρχουν και στο φωτοστέφανο του Χριστού. Το σύμβολο επίσης του Ρ μέσα στο Χ, που για τους χριστιανούς συμβολίζει τον Ιησού, για τους αρχαίους Έλληνες ήταν το σύμβολο του Κρόνου-Χρόνου. Χρόνος ταυτόσημος με την πρώτη κίνηση προς τη δημιουργία, κατά τους ορφικούς.

Το αβγό ανέκαθεν ασκούσε ένα ιδιαίτερο δέος στις πεποιθήσεις του λαού. Σπέρμα ζωντανό, σύμβολο της γονιμότητας των αγρών, ο αγρότης το θάβει στο χωράφι του για να ξορκίσει την κακοτυχία, να χει καλή σοδειά. Αβγό θαυματουργό! Κάποτε έπαιρναν το πρώτο αβγό που θα γεννιόταν από μαύρη κότα τη Μεγάλη Πέμπτη, το έβαζαν στο εικονοστάσι και το άφηναν τρία χρόνια. Ύστερα, το διναν στις μέλλουσες μητέρες να το κρατούν πάνω τους. Για να γεννήσουν ομαλά, φυσιολογικά. Να αποκλείσουν τη κατάρα της αποβολής. Αβγό «κρατητήριο».

Κάποτε, ένας Εβραίος τοποθέτησε τα αβγά που κρατούσε σε έναν κουβά, από εκείνους που περιείχαν το αίμα του αρνιού με το οποίο σημάδευαν τις πόρτες των εβραϊκών σπιτιών το Πάσχα, για να διώξουν τα κακά πνεύματα. Όταν πήγε να τα πάρει από κει για να τα βράσει, τα αβγά είχαν βαφτεί κόκκινα. Κι έτσι, από ένα τυχαίο περιστατικό, γεννήθηκε το έθιμο τη Μεγάλης Πέμπτης, αν και άλλοι πιστεύουν ότι το έθιμο έχει τις ρίζες του στην αρχαία Περσία. Μαρτυρία του θριάμβου, της χαράς της Ανάστασης. Οι εκχριστιανισμένοι Εβραίοι συνέχισαν τη βαφή των κόκκινων αβγών, τη διέδωσαν στους χριστιανούς του κόσμου όλου. Χριστός Ανέστη! Όπως ανασταίνεται με την επώαση n κρυμμένη στο κέλυφος ζωή. Το τσούγκρισμα, n απελευθέρωση του ταφέντος Ιησού από το μνήμα, n έξοδος, το φως, n Ανάσταση. Κόκκινο το αίμα της θυσίας του.

Αβγά κόκκινα, σοκολατένια, ζωγραφισμένα, με χαλκομανίες, με αποτυπώματα φυτών, πολύτιμα αβγά Φαμπερζέ, αβγά βαμμένα με «ριζάρη, κιννάβαρι και όξος». Αβγά τροφή αποενοχοποιημένη. Που προστατεύει από τον καρκίνο του μαστού. Κάποιο λιπίδιο που περιέχουν μειώνει την απορρόφηση της χοληστερόλης. Λάθος μάς τα έλεγαν παλιά.
Βραστό, σφιχτό, μελάτο, ποσέ, ομελέτα, scrambled, τηγανητό, ζαμπαγιόν, στραπατσάδα, αβγολέμονο... Χίλιοι τρόποι να κοινωνήσετε τη Δημιουργία, την Ανάσταση, τη φιλοσοφική λίθο, τη σοφία της ζωής μέσα στο κέλυφος, να ενωθείς μέσω της πεπτικής οδού με τα μυστήρια της κοσμογονίας. Να γίνεις Ζωή. Αναστάσιμη έλξη. Κομμάτι των πλανητών. Αθάνατος.

Ο σεφ του Cosmos Χρήστος Τζιέρας φέρνει τα πάνω κάτω στο αβγό, υπογράφοντας μερικές πραγματικά ρηξικέλευθες βερσιόν του.

Ο σεφ του Cosmos Χρήστος Τζιέρας φέρνει τα πάνω κάτω στο αβγό, υπογράφοντας μερικές πραγματικά ρηξικέλευθες βερσιόν του.

Ο σεφ του «Cosmos» Χρήστος Τζιέρας μας προτείνει ένα ρεπερτόριο εδεσμάτων που ανανεώνουν ριζοσπαστικά μερικές από τις κλασικές βερσιόν του αβγού.




Συνταγές
Γράψε την άποψή σου
Φαγητό

Στο τραπέζι

Τα βασικά

Πρώτες ύλες και υλικά συνταγών

Επιλέξτε πρώτη ύλη ή υλικό...

Αναζήτηση συνταγών με φίλτρα

Αναζήτηση συνταγής

Αναζήτηση
Αναζητήστε συνταγές από το αρχείο του αθηνόραμαUmami δίνοντας μέρος του ονόματος

Ανά χώρα

Τρόπος μαγειρέματος

Εποχές

Ειδικές κατηγορίες

Γιορτές και περιστάσεις

Βιολογικά / Delicatessen