Review

Ο Στιβ ΜακΚουίν και το «Lovers Rock» λικνίζουν ρομαντικά την τηλεόραση

Στα αγγλικά '70s δεν ήταν μόνο το πανκ που βούιζε στους δρόμους και τα διαμερίσματα της χώρας. Ανάμεσα στα μουσικά ρεύματα που άνθισαν τότε ήταν και το lovers rock, είδος κάτω από τη ρέγκε ομπρέλα, το οποίο εκτός από διαφορετική αισθητική ανέπτυξε και μια εναλλακτική κουλτούρα εντός του είδους που ακουγόταν φανατικά στις κοινότητες των μεταναστών από τις Δυτικές Ινδίες ανά την επικράτεια.

Σε αντίθεση με την «παραδοσιακή» ρέγκε των ρασταφάρι, οι μουσικοί που ανέπτυξαν το lovers rock στην καρδιά του Λονδίνου σμίλεψαν ένα καμβά ήχων που συνδύαζε το rocksteady, τη soul και τις μειλίχιες μπασογραμμές της ρέγκε, ενώ οι στίχοι των τραγουδιών ήταν αφιερωμένοι πρωτίστως σε... ζητήματα της καρδιάς. Ακόμα πιο σημαντικό όμως, το lovers rock ήταν η μουσική των νεαρών γυναικών οι οποίες βέβαια όσο τραγουδούσαν για τον έρωτα άλλο τόσο αποθέωναν την πολιτισμική ταυτότητά τους. Πλάι σε κομμάτια - ύμνους όπως το «Silly Games» της Τζάνετ Κέι, υπήρχαν πάντα τραγούδια σαν το «Black Is Our Colour» της Βίβιαν Τζάκσον. Το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης στην αγάπη ερχόταν χέρι - χέρι με την πλήρη συνειδητοποίηση του τι σήμαινε για εκείνες να ζουν ως μαύρες γυναίκες στην Αγγλία, η οποία τότε έβλεπε τους νεοναζί του Εθνικού Μετώπου να αυξάνουν τη δημοφιλία και την παρουσία τους στους δρόμους.

Έτσι λοιπόν η ματιά που υιοθετεί ο Στιβ ΜακΚουίν στο «Lovers Rock» είναι αμιγώς γυναίκεια, μιας και το δεύτερο αυτοτελές επεισόδιο του «Small Axe» δανείζεται τον τίτλο του από τη συγκεκριμένη μουσική στην οποία είναι και αφιερωμένο. Από το δυτικό Λονδίνο και τα μέλη της κοινότητας των Δυτικών Ινδιών του «Mangrove», μεταφερόμαστε στη νότια μεριά της βρετανικής πρωτεύουσας όπου ξεκίνησε το lovers rock. Ακόμη, ο ΜακΚουίν αλλάζει εξ ολοκλήρου το ύφος του, καθώς η πυρακτωμένη οργή του πρώτου επεισοδίου δίνει τη θέση της στη ζεστή ατμόσφαιρα ενός ολονύκτιου πάρτι. Εκεί καταφτάνουν στα κρυφά δύο νεαρές φίλες, οι οποίες παραδίδονται στη γλυκιά χαλάρωση του αλκοόλ και των τσιγάρων.

Στην πράξη ένα σαγηνευτικό mood piece, το «Lovers Rock» μπορεί να μην προσφέρει πολλά σε επίπεδο δράσης όμως αποζημιώνει σε συναισθήματα και άρρητα σχόλια. Ένα προφανές αφορά την αντίθεση ανάμεσα στη δημόσια και την ιδιωτική μαύρη διασκέδαση. Στο «Mangrove» τα όργανα της τάξης τιμωρούν βίαια απλούς πολίτες που απολαμβάνουν ένα πιάτο φαί, γιατί το εστιατόριο όπου βρίσκονται γίνεται σημείο αναφοράς, ορατότητας κι αποκτά ζωτική σημασία για την κοινότητα. Στο «Lovers Rock» το μόνο ασφαλές μέρος συνεύρεσης κι απελευθέρωσης είναι τα σπίτια, όπου μακριά από το άγρυπνο λευκό βλέμμα μπορούν να διασκεδάσουν ελεύθερα, δίχως την απειλή της απρόκλητης αστυνομικής εισβολής. Ο δρόμος, ειδικά τη νύχτα, ισοβαθμεί με άμεσο κίνδυνο.

Ο ΜακΚουίν εμπνέεται από προσωπικές αναμνήσεις για να φωτίσει μια ακόμα αφανή πτυχή της μαύρης εμπειρίας στην Αγγλία και να σκαρφιστεί μια πλάγια οδό καταγγελίας της ρατσιστικής καταπίεσης. Το ίδιο το πάρτι, από την προετοιμασία των sound systems μέχρι την αυτοδιαχειριζόμενη κουζίνα και μπαρ, αποκτά διαστάσεις διαδήλωσης, με τα ρέγκε κομμάτια να παίρνουν τη θέση πολιτικών ομιλιών. Η ίδια η κουλτούρα έχει ουσιαστικά πρωταγωνιστικό ρόλο• μέσω της μόδας, της DIY προσέγγισης στο παραμικρό, του αχνιστού φαγητού και της μουσικής ως κορωνίδα, η οποία πέρα από οτιδήποτε άλλο αποτελεί οξυγόνο.

Η γιορτή του «Lovers Rock» αποτελεί ανάσα ελευθερίας για τους πρωταγωνιστές του, το Σαββατόβραδο για το οποίο μοχθούν όλη τη βδομάδα κι όπου όλα μπορούν να συμβούν. Κάπως έτσι κυλά και το εν λόγω βράδυ, την ώρα που ο ΜακΚουίν αφήνει την κάμερα να λικνιστεί μαζί με τους ήρωες που φλερτάρουν, ενώ άλλοι αποθεώνουν τον DJ σαν ιερέα, όταν βάζει για τρίτη σερί φορά το «Kunta Kinte Dub» των Revolutionaries. Ενδιάμεσα ο σκηνοθέτης φροντίζει να θίξει ευθαρσώς το πρόβλημα των τοξικών αντρών της μαύρης κοινότητας, ιδιαίτερα όταν κάποιοι... δεν παίρνουν το μήνυμα. Τίποτα όμως δεν ρίχνει την αυθεντικά μεθυστική ατμόσφαιρα του επεισοδίου, η οποία αναδύει ένα γοητευτικό σεξ απίλ συνοδεία νοσταλγικής θαλπωρής και κορυφώνεται, όταν όλοι ξεσπούν τραγουδώντας α καπέλα το «Silly Games» σε μια στιγμή απροσδόκητης ομορφιάς, αυστηρώς ακατάλληλη για όσους νοσταλγούν τις ξάγρυπνες νύχτες στα μπαρ...

iΤο «Lovers Rock», το δεύτερο επεισόδιο του «Small Axe», είναι διαθέσιμο στη δωρεάν on demand υπηρεσία COSMOΤΕ TV PLUS, στην οποία θα προσθέτονται και τα υπόλοιπα επεισόδια κάθε Δευτέρα από τις 23/11.

Σχετικά Θέματα

Ο Στιβ ΜακΚουίν σκαρφίζεται το τέλειο φινάλε για το «Small Axe»

14/12/2020

Ο Στιβ ΜακΚουίν σκαρφίζεται το τέλειο φινάλε για το «Small Axe»

Ολοκληρώνεται με τον καλύτερο τρόπο η ανθολογία του Βρετανού σκηνοθέτη η οποία μας προτρέπει να μορφωθούμε χωρίς να ξεχνάμε την πολιτική και ταξική συνείδησή μας.

Η ρέγκε σώζει ζωές στο νέο επεισόδιο του «Small Axe»

07/12/2020

Η ρέγκε σώζει ζωές στο νέο επεισόδιο του «Small Axe»

Ο Στιβ ΜακΚουίν λίγο πριν το φινάλε σειράς σερβίρει γερές δόσεις εφηβικού ενθουσιασμού και κοφτερών κοινωνικών σχολίων.

Υπάρχει άραγε καλός μπάτσος στο «Small Axe» του Στιβ ΜακΚουίν;

30/11/2020

Υπάρχει άραγε καλός μπάτσος στο «Small Axe» του Στιβ ΜακΚουίν;

Το δραματικό τρίτο επεισόδιο της σειράς του βραβευμένου σκηνοθέτη θέτει μια σειρά από δύσκολα πλην επίκαιρα ερωτήματα.

To «Mangrove» του Στιβ ΜακΚουίν είναι μια επίκαιρη γροθιά στον ρατσισμό

18/11/2020

To «Mangrove» του Στιβ ΜακΚουίν είναι μια επίκαιρη γροθιά στον ρατσισμό

Στην πρώτη ταινία της τηλεοπτικής ανθολογίας του με τίτλο «Small Axe», o οσκαρικός σκηνοθέτης φωτίζει θριαμβευτικά μία από τις πιο σκοτεινές αλλά και δυνατές σελίδες στην ιστορία της Βρετανίας.

Γιατί έχουμε ανάγκη το σινεμά του Στιβ ΜακΚουίν

22/11/2018

Γιατί έχουμε ανάγκη το σινεμά του Στιβ ΜακΚουίν

Με μόλις τρεις μεγάλου μήκους ταινίες και ένα Όσκαρ στην τσέπη του, ο Βρετανός σκηνοθέτης θέλει να προσθέσει με τις «Χήρες» άλλο ένα διαμάντι στην εκλεκτή φιλμογραφία του.