H «Δέηση» και άλλοι 4 arty λόγοι για να σαλπάρεις 05/08/2020

Από το 1978, περίπου στο μέσον της καριέρας του, όταν ο Κώστας Τσόκλης αντίκρισε ένα αγαπημένο του δέντρο που μόλις είχε κοπεί στα δύο, ανακάλυψε την ομορφιά αυτής της απρόσμενης πληγής, πως κάτω από το πυκνό φύλλωμα κρύβεται η αξία της φύσης, γεγονός που τροφοδότησε έκτοτε τη δημιουργία του με αμέτρητους κομμένους κορμούς, άλλοτε σε μνημειώδη δημόσια έργα και άλλοτε σε πίνακες που ξεπερνούσαν τη δυσδιάστατη υπόστασή τους. Ο ίδιος δέντρινος πρωταγωνιστής αναδεικνύεται στην έκθεση «Δέηση» με την οποία επαναλειτουργεί το ομώνυμο με τον καλλιτέχνη μουσείο στην Τήνο (Κάμπος, 2283051009) μετά το lockdown. Έργα προηγούμενων χρόνων συναντούν τις τελευταίες του παραγωγές, σαφώς επηρεασμένες από την πίεση του εγκλεισμού και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Συγκεκριμένα, μια σειρά από δώδεκα μαύρες φιγούρες, τόσο ανθρωπόμορφες όσο και δεντρόμορφες, στέκουν περιμετρικά στην πρώτη αίθουσα, εν είδει κυκλικού χορού, ενώ στο κέντρο βρίσκεται ένα ανθισμένο δέντρο και μια περισυλλεγμένη ράγα τρένου. Η όλη εγκατάσταση, δε, αντανακλάται σε καθρέφτη, προσκαλώντας έτσι τον επισκέπτη να βρει τις σκιές και τα νοήματα ανάλογα με το σημείο θέασης.

#1 «Sleeping with a tiger»

Δανειζόμενη τον τίτλο από τον πίνακα της Μαρία Λάσνιγκ, στον οποίον απεικονίζεται να παλεύει με μια τίγρη, η φετινή έκθεση της K-Gold Temporary Gallery (Λέσβος, 6942202222) εστιάζει στη σχέση μεταξύ των κοινωνιών που φτιάχνουν άνθρωποι και ζώα, μέσω διεθνών αλλά κι εγχώριων καλλιτεχνών.

#2 «I know what you did last summer»

Σε συνέχεια του περσινού project, που ξεκίνησε από τη Νίσυρο με προορισμό το Καστελόριζο –5 καλλιτέχνες συνέλεξαν υλικά ώστε να τα μετατρέψουν στη συνέχεια σε έργα τέχνης–, το φετινό sequel μιλάει για το πώς έφτασαν οι καλλιτέχνες στη Νίσυρο. (από 3/8, σε διάφορα σημεία).

#3 «A drop of time»

Δύο καλλιτέχνες που προσέφεραν την ενέργεια και την έμπνευσή τους στις καλοκαιρινές εκθέσεις του Πύργου Μπαζαίου (2285031402) στη Νάξο, ο Κωστής Αντωνιάδης και ο Ίνγκμπερτ Μπρουνκ, παρουσιάζουν νέες παραγωγές: εκφραστικά βιντεο-πορτρέτα σε οθόνες HD ο πρώτος και υπαρξιακά γλυπτά ο δεύτερος.

#4 «199»

Στην ανάθεση του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ για την επέτειο διακοσίων χρόνων από την Επανάσταση του 1821, ο Κωστής Βελώνης απάντησε με μια τολμηρή εγκατάσταση στα σφαγεία της Ύδρας: οκτώ νεκρικά προσωπεία αγωνιστών ανατρέπουν τις συμβατικές εθνικές αφηγήσεις, επανεξετάζοντας τη σχέση μας με την Ιστορία και τη συλλογική μνήμη.

Άγγελος Κλάδης