Αρκαδία 01/03/2012

Eπιστρέψαμε από το Μαίναλο γεμάτοι εμπειρίες

«Πέλαγος μέσα σε δρυμό; Στου ονείρου μου το στέκι στη Βλαχέρνα; Ψαρόσουπα στη Βυτίνα; Στρούντελ με μήλα Πιλαφά»; Αυτό ήταν το αινιγματικό κείμενο που συνόδευε το «Save the date», ένα τριήμερο στην Αρκαδία που οργάνωσε ο Δήμος Τρίπολης. Όταν βρέθηκα εκεί, κατάλαβα ότι το αίνιγμα ήταν σκέτη απόλαυση.

Tο λικεράκι στη ρεσεψιόν του «Αρχοντικού Καλ-τεζιώτη» ήταν βάλσαμο. Πήραμε τα ποτήρια από το δίσκο και σταματήσαμε μπροστά στο μεγάλο τζάκι, που σαν να θέριεψε μόλις μας είδε. Φτάσαμε στην Κάψια Παρασκευή βράδυ, με πολύ κρύο και βροχή, κουρασμένοι από τη δουλειά όλης της εβδομάδας. Αυτό το ζεστό καλωσόρισμα όμως λειτούργησε σαν μαγικό φίλτρο. Το κάλεσμα της δημοσιογραφικής παρέας έκανε ο δήμαρχος Τρίπολης Γιάννης Σμυρνιώτης. Η νέα δημοτική αρχή είναι αποφασισμένη να δημιουργήσει έναν ενιαίο φορέα, υπό την ομπρέλα του οποίου θα μπουν όλα τα τουριστικά ενδιαφέροντα της περιοχής, από το χιονοδρομικό του Μαινάλου και τα αξιοθέατα μέχρι τους χώρους πολιτισμού. «Το μόνο που δεν έχουμε είναι θάλασσα», αναφώνησε ο δήμαρχος και μας προκάλεσε να δούμε, να γευτούμε και να ζήσουμε την ορεινή Αρκαδία με τα μάτια και την καρδιά των ντόπιων. 

Μάθαμε ότι ετοιμάζονται και νέα ξενοδοχεία, περίπου 300 κλίνες θα προστεθούν τόσο στην πόλη όσο και στη γύρω περιοχή. Ο νέος καλλικρατικός δήμος περιλαμβάνει ούτε λίγο ούτε πολύ 150 χωριά, μεταξύ αυτών βέβαια πολλά από τα πιο διάσημα ολόκληρης της χώρας. Η Κάψια, ας πούμε, είναι θέμα χρόνου να γίνει μεγάλη φίρμα, αφού συνεχώς εξελίσσεται κι εύκολα θα την υιοθετούσε κάποιος σαν «το δικό του χωριό». Για χρόνια ήταν απλώς ένα αδιάφορο πέρασμα στο δρόμο προς την κοσμοπολίτικη Βύτινα. Όμως από το 2004 που άνοιξε τις βαριές ξύλινες πόρτες του το «Αρχοντικό Καλτεζιώτη», το Οινοποιείο Καλόγρη έγινε προορισμός για τους ξυλογλύπτες, το παλιό σχολειό και πολλά σπίτια αναστυλώθηκαν και το σπήλαιο της περιοχής έγινε επισκέψιμο το χωριό απέκτησε και αποκτά συνεχώς πολλούς φανατικούς. 
Στην περιοχή της Τεγέας, της σημαντικότερης πόλης της Αρκαδίας στην αρχαιότητα, επισκεφθήκαμε το πάρκο με τον υπέροχο βυζαντινό ναό της Επισκοπής και το ιδιαίτερα αξιόλογο λαογραφικό μουσείο, μια «ζωντανή» αναπαράσταση της αλλοτινής ζωής της περιοχής. Εκεί, στο εύφορο οροπέδιο της Μαντίνειας, γευτήκαμε τα πολυβραβευμένα κρασιά του Οινοποιείου Σπυρόπουλου στον όμορφο και ζεστό επισκέψιμο χώρο αλλά και τα εξαιρετικής ποιότητας τυριά της Oικοφάρμας. Όσο για τα διάσημα κρέατα της Τρίπολης, τα απολαύσαμε ζουμερά, άφθονα και άριστα ψημένα «Στου Φάνη», μια ψησταριά στην Κάψια βγαλμένη από παλιά ελληνική ταινία.

Η σπάνια μαύρη ελάτη στόλιζε τα υπέροχα γύρω βουνά, λυγίζοντας από το βάρος του χιονιού που έπεσε πλούσιο φέτος το χειμώνα. Οι δρόμοι ήταν καθαροί μέχρι το χιονοδρομικό του Μαινάλου, το οποίο φέτος ανέλαβαν ο δήμος και ο ορειβατικός σύλλογος. Πάθος, μεράκι και κέφι διέκρινες στα πρόσωπα όσων μας υποδέχτηκαν εκεί, με ζεστό καφέ, κονιάκ και snowmobiles με αναμμένες μηχανές για μια βόλτα στις πλαγιές του. Είναι ένα μικρό, όμορφο χιονοδρομικό, ιδανικό για οικογένειες, αφού δεν κρύβει εκπλήξεις, με την ψηλότερη κορυφή να φτάνει στα 1.910 μ. 
Διαθέτει ωραίο σαλέ για ξεκούραση και διασκέδαση, οργανωμένο καταφύγιο και η τιμή της ημερήσιας κάρτας είναι € 10. Αν σκεφτεί κάποιος ότι το προηγούμενο βράδυ είχαμε πάρει πάλι τα βουνά για να πάμε στο μικρό χωριό Βλαχέρνα, όπου διασκεδάσαμε μέχρι πολύ αργά, θα απορήσει πως μερικοί τόλμησαν να βάλουν χιονοπέδιλα. Δείπνο με διπλοπενιές «Στου ονείρου μου το Στέκι» στη Βλαχέρνα, ένα μικρό ταβερνείο με ξύλινα τραπέζια και πάγκους, με παλιές φωτογραφίες, δίσκους βινιλίου και μουσικά όργανα να στολίζουν τους τοίχους. Η «μουσική» οικογένεια του Νίκου Καραχάλιου μαγειρεύει, σερβίρει και στη συνέχεια ανεβαίνει στο μικρό πάλκο για να τραγουδήσει, χωρίς μικρόφωνα, όλο το βράδυ. Φάγαμε μοσχομυριστή χορτόπιτα με άγρια χόρτα, απίθανη ρεβιθάδα με κάστανα και μπούκοβο, σαγανάκι παστουρμά με φέτα και τηγανητά αβγά, και ίσως το καλύτερο τουρσί που έχω φάει ποτέ.

ΜUST SEE & DO

Εστιατόριο «Χρυσαλλίς», Βυτίνα 
Και αυθημερόν θα πήγαινα στη Βυτίνα για να φάω την ψαρόσουπα, τις ψητές σαρδέλες και τη γαριδομακαρονάδα της Χρύσας (προτού σερβίρουν μοιράζουν παιδικές σαλιάρες). Οι γεύσεις του θα έκαναν πολλές διάσημες ψαροταβέρνες να κοκκινίσουν. (2795022676)

Αγία Φωτεινή
Η πιο παράξενη εκκλησία ίσως σε ολόκληρο τον κόσμο είναι η Αγία Φωτεινή στον κάμπο της Μαντίνειας. Ο αρχιτέκτονας Κώστας Παπαθεοδώρου «πάντρεψε» τη χριστιανοσύνη με την ελληνική μυθολογία κι έφτιαξε ένα ναό που συγκεντρώνει πάνω του όλους τους ρυθμούς των εκκλησιών του κόσμου! 

«Αρχοντικό Καλτεζιώτη», Κάψια 
Ο Νίκος και η Μαριάννα Καλτεζιώτη δεν είναι απλώς οι ξενοδόχοι που πάντα θα ήθελες να συναντήσεις αλλά αποδεικνύονται κι εξαιρετικοί φίλοι. Το υπέροχο mountain resort άλλαξε φέτος το καφέ της υποδοχής, σε τόνους άσπρο-μαύρο. (2710235822-3, www.kalteziotis.gr)

>Οινοποιείο Καλόγρη, Κάψια 
Με σκηνικό θεάτρου μοιάζει το Οινοποιείο Καλόγρη! Το παλιό κατώι του σπιτιού φιλοξενεί, εκτός από τα βαρέλια, ένα εργαστήρι ξυλογλυπτικής, μια μεγάλη μαμαδίστικη κουζίνα κι έναν απίθανο χώρο για γευσιγνωσία με πολλές αντίκες. (2710222290, 
www.ktimakalogri.gr)

>«Μεγάλο Καφενείο», Τρίπολη 
Τούρκικος μερακλίδικος καφές, καρυδόπιτα, μπουγάτσα, μαρμάρινα τραπεζάκια και ατμόσφαιρα εποχής στο «Μεγάλο Καφενείο», στην καρδιά της Τρίπολης. Πάλαι ποτέ στέκι αριστοκρατών, το καφενείο διατηρεί την αίγλη και το πολυσυλλεκτικό κοινό του.

Σπήλαιο Κάψιας 
Το σπήλαιο της Κάψιας ξεχωρίζει για την ομορφιά και την ιστορία του. Μας ξενάγησε εκεί ο καθηγητής Ζαφείρης Καροτσιέρης, εξηγώντας μας τους απίστευτους σχηματισμούς των σταλακτιτών και των σταλαγμιτών, ενώ από κρυφά ηχεία ακούγονταν υπέροχες μουσικές.