Οι κριτικές του κοινού

Προμηθέας Δεσμώτης

Τραγωδία του Αισχύλου
Διαρκεια : 80 '

Σκηνοθ.:Άρης Μπινιάρης
Από το Θέατρο Πορεία σε συμπαραγωγή με το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης. Ερμηνεύουν: Γ. Στάνκογλου, Άρης Μπινιάρης, Κ. Γεωργαλής, Δ. Μαλτέζε, Αλ. Συσσοβίτης, Ηρώ Μπέζου, Ιωάν. Παπαζήσης. Μουσικός επί σκηνής: Ν. Παπαϊωάννου (βιολοντσέλο, effects). Σκην.: Μ. Αυγερινού. Κοστ.: Β. Σύρμα. Μουσ.: Φ. Σιώτας. Φωτ.: Αλ. Αναστασίου.

Πληροφορίες Πληροφορίες για τη παράσταση

Οι κριτικές του κοινού

Προσθέστε στο blog ή στο site σας τα αστεράκια των χρηστών του αθηνόραμα για αυτή την παράσταση κάνοντας copy – paste τον παρακάτω html κώδικα

Μορφοποίηση
Επιλέξτε πλάτος



px
Επιλέξτε μέγεθος κειμένου



Εμφάνιση τίτλου

Επιλέξτε χρώμα

banner
  • J_an πριν από 25 ημέρες

    5 αστεράκΑ Η καλύτερη παράσταση αρχαίου δράματος που έχω δει στη ζωή μου!

  • Μιχάλης Ταμπούκας πριν από 27 ημέρες

    5 αστεράκΑ Συζητώντας με έναν φίλο πριν από την παράσταση (στο Ηρώδειο) μού ήρθε στη μνήμη για άλλη μία φορά ο Μάνος Κατράκης ως «Οιδίπους Τύραννος» σε σκηνοθεσία Τάκη Μουζενίδη το 1974. Στη συνέχεια ο Γιάννης Στάνκογλου έδωσε μία τιτάνια ερμηνεία ως ο «Προμηθέας Δεσμώτης» που ευχόμουν πάντα να δω. Οι δύο μεγαλύτερες ανδρικές ερμηνείες σε παραστάσεις τραγωδίας που έχω δει. Η σύλληψη και η ερμηνεία της (δι)α–χρονικότητας του τραγικού λόγου του Αισχύλου στο παλλόμενο σώμα της σκηνικής πράξης όπως το εμψύχωσε ο Άρης Μπινιάρης απέδωσε οργανικά τους πιο γόνιμους καρπούς. Οι ηθοποιοί συνέθεσαν ένα μοναδικό σύνολο μονάδων με εξαίσια ακρίβεια αρμονίας επιπέδου: ο Άρης Μπινιάρης (Κράτος), ο Κωνσταντίνος Γεωργαλής (Βία), ο Δαυίδ Μαλτέζε (Ήφαιστος), ο Αλέκος Συσσοβίτης (Ωκεανός), ο Ιωάννης Παπαζήσης (Ερμής) και η μαγική Ηρώ Μπέζου σε ένα απαράμιλλο αμάλγαμα σπαραγμού και λυρισμού κλάσεως ως Ιώ, όπως και ο Χορός των Ωκεανίδων που ενσάρκωσαν επίσης εκπληκτικά οι Αντριάνα Αντρέοβιτς, Δήμητρα Βήτα, Φιόνα Γεωργιάδη, Κατερίνα Δημάτη, Γρηγορία Μεθενίτη, Νάνσυ Μπούκλη, Δώρα Ξαγοράρη, Λεωνή Ξεροβάσιλα και Αλεξία Σαπρανίδου. Μία σπάνια παράσταση που καταρχάς οφείλει τουλάχιστο να επαναληφθεί (επί της παρούσης η παράσταση στις 26 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο του Τεχνολoγικού Πάρκου Λαυρίου με ταυτόχρονη παρουσίαση και σε live streaming προσφέρει μία τέτοια ευκαιρία) καθώς αξίζει τεράστιας προσοχής και περαιτέρω διεθνούς προβολής και ανταπόκρισης ούσα αν μη τι άλλο η καλύτερη σκηνική απόδοση τραγωδίας που έχω δει.

  • Vicky_ πριν από 28 ημέρες

    4,5 αστεράκΑ Παράσταση που αξίζει να παρακολουθήσει κανείς! Η Ηρώ Μπέζου ήταν η αποκάλυψη της βραδιάς, δίνοντας μια δυνατή ερμηνεία (η οποία ήταν ίσως και η μόνη που μπορούσε να σταθεί άξια απέναντι στον πρωταγωνιστή). Ο Στάνκογλου ως Προμηθέας ήταν εξαιρετικός! Πήρε στις πλάτες του σχεδόν όλη την παράσταση. Είναι απίστευτο το πώς καταφέρνει σε κάθε θεατρικό έργο που συμμετέχει να θέτει τον πήχη ακόμα πιο ψηλά. Στα αρνητικά, ο Συσσοβίτης και ο Παπαζήσης ήταν αρκετά αδύναμοι στους ρόλους τους. Η μουσική σε αρκετά σημεία ήταν άτοπη και κουραστική. Όσο για τον χορό είναι λογικό ότι σε ορισμένα σημεία προσπαθεί να περάσει στο κοινό την πίεση και την εξόντωση του Προμηθέα αλλά θεωρώ ότι έγινε σε μεγαλύτερη κλίμακα απ' ότι θα έπρεπε.

  • Ρανια Σιδηροπουλου πριν από 1 μήνες

    4,5 αστεράκΑ ΚΑΘΗΛΩΤΙΚΟΣ Ο "ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ" -ΠΑΝΩ ΣΕ ΔΥΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΙΚΑ ΜΟΝΟ- ΕΔΩΣΕ ΡΕΣΙΤΑΛ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ, ΣΥΝΕΠΕΙΣ ΣΤΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥΣ ΟΛΟΙ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ,ΕΝΩ Η "ΙΩ" ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΗ ΜΑΖΙ.. ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΣ Ο ΧΟΡΟΣ , ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΥΝΗΓΟΡΟΥΣΑΝ ΣΕ ΕΝΑ ΘΕΑΜΑ ΑΠΟΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΜΑΓΙΚΟ ..ΤΟ ΜΟΝΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΙΣΩΣ ΗΘΕΛΕ ΠΙΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΚΟΡΥΦΩΣΗ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ....

  • areti πριν από 1 μήνες

    5 αστεράκΑ Εξαιρετική!!!!!!! Παράσταση άρτια σε όλα! Μην τη χάσετε......

  • Marili πριν από 1 μήνες

    4,5 αστεράκΑ Εξαιρετική παράσταση!

  • Rania Pappa_ πριν από 2 μήνες

    3 αστεράκΑ Ενδιαφέρουσα παράσταση χωρίς εκπλήξεις εφόσον κινείται στην ίδια γραμμή με τις υπόλοιπες του ίδιου σκηνοθέτη. Ο Στανκογλου ήταν υπερβολικα στομφωδης αν και υπηρέτησε με πίστη τον ρόλο του και η Ηρώ Μπέζου μας πρόσφερε μια δυνατή ερμηνεια. Τα υψηλής αισθητικής σκηνικά, κοστούμια και φώτα αλλά και η υπέροχη μουσική στάθηκαν στο ύψος των απαιτήσεων του χώρου. Δεν μπόρεσα να αντιληφθώ τη σκηνοθετική κατεύθυνση παρα από την φιλότιμη προσπάθεια της κινησιολόγου να στηρίξει το όλο εγχείρημα

  • kaznesia πριν από 2 μήνες

    2,5 αστεράκΑ Στην παράσταση που παρακολουθήσαμε στην Επίδαυρο απολαύσαμε ένα εξαιρετικό κείμενο που απέδιδε με δυναμισμό τη φιλοσοφία του έργου,το οποίο δυστυχώς δεν αποδόθηκε κατά τα προσδοκώμενα από τους ερμηνευτές της παράστασης.Η ερμηνεία του κ.Στανκογλου ήταν υπερβολική και δυστυχώς δεν μας επέτρεψε να συγκινηθούμε με τα πάθη του Τιτάνα και του ανθρώπινου γένους,αν και οφείλει κανείς να αναγνωρίσει την καταπόνηση του ηθοποιού λόγω της σκηνικής του θέσης.Το πιο αρνητικό στοιχείο όμως στη συνολική εντύπωση ήταν ο κακής ποιότητας ήχος που δημιουργούσε δυσφορία στα σημεία όπου η ένταση αυξανόταν.Το θέατρο Πορεία σίγουρα μας έχει συνηθίσει σε πιο προσεγμένες παραστάσεις.

  • Ioannis M. πριν από 2 μήνες

    4 αστεράκΑ Μια από τις 4-5 καλύτερες παραστάσεις που έχω δει τελευταία χρόνια στην Επίδαυρο. Θετικά: 1) Εξαιρετικά κοστούμια, σκηνικά, μακιγιάζ, φωτισμοί, παραγωγή.... 10/10. 2) Ο Στάνκογλου, εντυπωσιακός, ένας ηθοποιός διεθνούς διαμετρήματος, βγάζει ακόμα μια σπουδαία ερμηνεία. 3) Στα θετικά και ο χορός, από τους καλύτερα σκηνοθετημένους σε δυο ντουζίνες τραγωδίες που έχω δει. Αρνητικά. 1) Κάποιες μέτριες, επιφανειακές ερμηνείες από τους υπόλοιπους ηθοποιούς, παίζανε περισσότερο με την φωνή τους και τα μικρόφωνα ψείρες, παρά με την ψυχή τους. 2) Η μουσική, απαράδεκτη παραφωνία και κακοφωνία σε μια καλή παράσταση. Αντί να δίνει την ατμόσφαιρα, αφαιρούσε, την έκανε μονότονη και λειτουργουσε σαν τρικλοποδιά στον άθλο του Στάνκογλου. Καλύτερα χωρίς ίχνος μουσικής παρά αυτό το πράγμα - ή έστω, αυτή η μουσική να υπήρχε στο 1/5 της διάρκεια που τελικά την υποστήκαμε. 3) Η μουσική. Ξανά. Κρίμα.

  • Elena Zekou πριν από 2 μήνες

    5 αστεράκΑ Είχα την τύχη να δω την παράσταση στην πρεμιέρα της Επιδαύρου. Ήταν μια εξαιρετική και διαφορετική παράσταση από όσες έχω δει. Ο Στανκογλου έδωσε τον καλύτερο εαυτό του, ο Παπαζήσης,ο Συσσοβίτης και ο Μπινιάρης ήταν συναρπαστικοί, ενώ μια μεγάλη έκπληξη της βραδιάς ήταν η Ηρώ Μπέζου η οποία έδωσε φοβερή ερμηνεία ως Ιώ μέσα σε ένα εντυπωσιακό κοστούμι ένδυμα με ξυλοποδαρα άγριου ζώου, η είσοδος της ήταν ανατριχιαστική! Όλοι οι ηθοποιοί ήταν ενωμένοι. Αξίζει να τονιστεί η μουσική που έδινε ένα δυνατό ρυθμό και ήταν live, το απόκοσμο σκηνικό και η υπέροχη αισθητική των κοστουμιών! Πολλά μπράβο. Ο κόσμος στο τέλος με ένα πολυ παρατεταμένο χειροκρότημα ήταν ακρως συγκινητικός..

  • dimitris25 πριν από 2 μήνες

    5 αστεράκΑ Ένα αριστούργημα! Ίσως η ωραιότερη παράσταση που έχω δει. Ο Στάνκογλου ήταν καθηλωτικός σε έναν πάρα πολύ δύσκολο ρόλο αλλά επίσης και οι υπόλοιποι ηθοποιοί ήταν εξαιρετικοί. Η σκηνοθεσία, η μουσική, η σκηνογραφία και γενικότερα η όλη η ατμόσφαιρα ήταν μαγική. Το ανεπανάληπτο αυτό έργο του Αισχύλου δεν θα μπορούσε να αποδοθεί καλύτερα, αποδεικνύοντας το πόσο επίκαιρο παραμένει ακόμα και σήμερα ύστερα από τόσα χρόνια.

  • ΝΜ 001 πριν από 2 μήνες

    5 αστεράκΑ Παρακολούθησα, στα τέλη Ιουλίου, την θεατρική παράσταση στον "Φρύνιχο" των Δελφών. Πάνω στο απλό και λιτό σκηνικό της Μαγδαληνής Αυγερινού, με τους τρεις επιβλητικούς βράχους, εξελίσσεται -υπό την αιγίδα του Άρη Μπινιάρη- η διδαχή ενός τρομερού εφιάλτη· η ιστορία που κάθε άνθρωπος και κοινωνία αναγιγνώσκει σε οιαδήποτε δυσχερή, κρίσιμη στιγμή, ήτοι ο μύθος του δεσμίου Τιτάνος. Τα λιτά σκηνικά έρχεται να συμπληρώσει η εκπληκτική μουσική σύνθεση του Φώτη Σιώτα, (εξαίρετος και ο βιολονοτσελίστας Νίκος Παπαϊωάννου που κατάθεσε την μουσική του, επί σκηνής) ήτινα -κυριολεκτικώς- προσωποποιείται· κατέχει έναν ακόμη ρόλο στο, όλο, θεατρικό πόνημα. Ερχόμενος, τώρα, στις ερμηνείες· ο Γιάννης Στάνκογλου, σε έναν ρόλο ζωής, στέκει σταθερός και στιβαρός πάνω στον βράχο του Μαρτυρίου. Συγκινητικός και απόκοσμος, αλλά, παράλληλα, βαθειά ανθρώπινος και, σε στιγμές, βροντερός και δογματικός, κραυγάζει "άνωθεν του βράχου" τον λογικό συλλογισμό, ενώ, ακόμη, καταργείται τις άδικες βουλές του Διός. Οι μονόλογοί του υπήρξαν καθηλωτικοί, όπως και η ερμηνεία του στο σύνολό της. Η "Βία" του Κωνσταντίνου Γεωργαλή σέρνει βιαίως, σαν άγριο θηρίο, το "ανυπότακτο θρασίμι" στον "Σταυρό" του, ενώ ο σκηνοθέτης Άρης Μπινιάρης παρακολουθεί, ως "Κράτος", με βλέμμα παγερό, όμοιο φιδιού, τον Προμηθέα να υποφέρει ενόσο ο χολός Ήφαιστος καρφώνει, υπό βόγκων, τον Μαρτύρα Τιτάνα στην κορυφή της καυκασίου σκοπέλου. Η ερμηνεία και τριών "υποκριτών" φανερώνει το επιθυμητό, κατά περιπτώσει, πρόσωπο και ήθος. Ο Κωνσταντίνος Γεωργαλής υπήρξε θρασύς και υποταγμένος στον Δία ως "Βία", ο Άρης Μπινιάρης ερμηνεύει ένα "Κράτος" απαθές και κυνικό που αρέσκεται να παρακολουθεί, από απόσταση ασφαλείας, την δυστυχία και την αμάθεια των ανθρώπων, ενώ ο Ήφαιστος του Δαυίδ Μαλτέζε φανερώνεται ως η μοναδική ανθρώπινη μορφή του δράματος, πέραν του Προμηθέως· μια μορφή που με Ερινύες και τύψεις "δεσμεύει" τον Τιτάνα φοβούμενος την θεϊκή οργή. Η διδαχή του δράματος προχωρά και κορυφώνεται με την εμφάνιση της νόθης θυγατρός του Διός, Ιούς. Η σπαρακτική ερμηνεία της Ηρούς Μπέζου -κυριολεκτικώς- καθηλώνει και συναρπάζει· μέσα στο εντυπωσιακό κοστούμι της Βασιλικής Σύρμα, πάνω στα εκκεντρικά ξυλοπόδαρα προκειμένου να αποδοθεί η "ηραϊκή" μορφή της αγελάδος, η "υποκρίτρια" γεννιέται και πεθαίνει επί σκηνής σέρνοντας το, σμιλευμένο από τον οίστρο, κορμί της από άκρη σε άκρη της Γης έως και τον βράχο του Προμηθέως. Σφαδάζει στο πλευρό του και περνά σε κομμό όταν μαθαίνει, από τα χείλη του, την φρικιαστική της μοίρα. Πρόκειται, εν τέλει, για μία προσωπική, πέραν από συλλογική, επιτυχία της ηθοποιού. Ο "Ωκεανός" του Αλέκου Συσσοβίτη εμφανίζεται, συνοδεία δυο ζωηρών ειδωλίων "Θεοφαγίας" που άγονται και φέρονται σύμφωνα με τα δικά του "κύματα", ως δαίμων, ένα πλάσμα αποτρόπαιο, απεχθές και γλοιώδες που, σχεδόν, απολαμβάνει το Μαρτύριον του δεσμίου Τιτάνος. Ο Ιωάννης Παπαζήσης βαστά με μαεστρία τον σύντομο ρόλο του διαμεσολαβητή Ερμή, σέρνοντας πίσω του τα, λιγότερο ζωηρά τούτη την φορά, ειδώλια που συνοδεύουν τον ερχομό του πυρός, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία. Η ερμηνεία του διαθέτει ένταση, λυρισμό και μυστήριο, ενώ, για πρώτη φορά, ηχεί η φωνή της λογικής που προτρέπει τον Χορό του δράματος να εγκαταλείψει τον Προμηθέα στην ζοφερή του μοίρα. Στο σημείο αυτό, οφείλει, τίς, να αναφερθεί στις θυγατέρες του "Ωκεανού", "Ωκεανίδες", οι οποίες, εν τέλει, θα δεχθούν -έπειτα από συμπαράσταση καθ´ όλη την διάρκεια του δράματος- να ακολουθήσουν τον Τιτάνα στην διαδρομή του προς τον "Τάρταρο βυθό". Ο Χορός, λοιπόν, άρτια καθοδηγούμενος από τον σκηνοθέτη καταφέρνει να συναρπάσει και να συγκινήσει. Οι θυγατέρες του "Ωκεανού" (Αντριάνα Ανδρέοβιτς, Δήμητρα Βήττα, Φιόνα Γεωργιάδη, Κατερίνα Δημάτη, Γρηγορία Μεθενίτη, Νάνσυ Μπούκλη, Δώρα Ξαγοράρη, Λεωνή Ξεροβάσιλα, Αλεξία Σαπρανίδου), κάτω από τα μεταλλικά προσωπεία και τα λεύκα τους φορέματα, καταθέτουν την ψυχή τους στην σκηνή, ενώ η φωνή και η κίνησή τους αναδεικνύει και τιμά το αρχαίο ελληνικό δράμα. Εν κατακλείδι, ο Άρης Μπινιάρης σκηνοθετεί μιαν, ιδιαίτερα, αξιόλογη παράσταση που σε συνδυασμό με την ορθή και κατανοητή νεοελληνική απόδοση του Γιώργου Μπλάνα και τις σπαρακτικές ερμηνείες απάντων των πρωταγωνιστών να αποδώσει τροφή για σκέψη, ενώ ο αισχύλειος λόγος δεν χάνεται μέσα από το κείμενο, τις ερμηνείες και την σκηνοθεσία. Η τραγωδία τελειώνει και τελικά "ο άνθρωπος θα περπατήσει στην έρημο του χρόνου, στη μέση της απεραντοσύνης, μέχρι που να βρεθεί όρθιος" "ψέλνει" ο Προμηθεύς και επαναλαμβάνει ο Χορός. Τα συμπεράσματα ανήκουν σε άπαντες τους θεατές εξ´ ημών. Συνιστώ, ενθέρμως, την, περί ης ο λόγος, διδαχή του "Προμηθέως Δεσμώτου" !