Νέα

Χορεύοντας το «Mojo Risin» των Doors

Από -

Τον περασμένο Ιούλιο συμπληρώθηκαν πενήντα χρόνια από τον θάνατο του σαμάνου της ροκ Τζιμ Μόρισον, ψυχής και φωνής των Doors. Πεθαίνοντας στα 27 του, έγινε θρύλος, είδωλο και σύμβολο του σεξ και του ελεύθερου πνεύματος. «Ο μυστικισμός των σαμάνων ενέπνευσε τον Μόρισον στα αριστουργήματά του, στη σκηνική του παρουσία και στην προσωπική του μυθολογία», υπογραμμίζει στο σημείωμά της η ομάδα Per Theatre Formance, που ανεβάζει την εμπνευσμένη από το έργο και τη ζωή του χοροθεατρική περφόρμανς «Mojo Risin» (η φράση αυτή είναι από τις χαρακτηριστικότερες του τραγουδιού «L.A. Woman», καθώς επαναλαμβάνεται στη γέφυρα του τραγουδιού). Η παράσταση έρχεται σε συνέχεια της πολυετούς έρευνας του σκηνοθέτη Δημήτρη Τσιάμη και της χορογράφου Ελένης Χατζηγεωργίου πάνω στη σχέση τελετουργίας και παραστατικών τεχνών στη σκηνή του Bios από 25/11. Τα κοστούμια και τα σκηνικά είναι της Νίκης Ψυχογιού, η σύνθεση μουσικής - sound design του Βασίλειου Οικονομίδη, ο σχεδιασμός φωτισμού είναι της Εβίνας Βασιλακοπούλου. Βοηθοί σκηνοθέτη είναι η Δήμητρα Λουκίνα και η Σταυριάνα Στάθη. Οι φωτογραφίες είναι του Κωστή Καλλιβρετάκη. Ερμηνεύουν οι: Πένυ Ελευθεριάδου, Φαίδρα Σούτου, Γιώργος Σταυριανός, Δημήτρης Τσιάμης.

Η πορεία και η φιλοσοφία της Ομάδας Per Theater Formance

Η εταιρία θεάτρου Per Theater Formance ιδρύθηκε το 2004 και έκτοτε έχει παρουσιάσει 13 θεατρικές παραγωγές στην Ελλάδα, με πολλές από τις παραστάσεις της να έχουν λάβει μέρος με επιτυχία σε διεθνή φεστιβάλ του εξωτερικού (Ν. Κορέα, Μογγολία, Ιταλία, Γερμανία, Τουρκία κ.α.). Έχει ξεχωρίσει για τον ερευνητικό της χαρακτήρα και συγκαταλέχθηκε, για τις πρώτες παραστάσεις της, ανάμεσα στις σημαντικότερες ομάδες Devised Theatre στην Ελλάδα. («Ωραίοι σαν Bερολινέζοι», «Η γενιά των Κόστια», «Στους Dada Θα Άρεσε Μια Νύχτα Σαν Κι Αυτή», "T.R.as.H.-Think Rubbish As Hope", «Το χορικό του Χρόνου» κ.α.). Από το 2010 η Per Theater Formance στράφηκε προς τη σχέση τελετουργίας και θεάτρου, εγκαινιάζοντας μια περίοδο έρευνας και πρακτικής πάνω σε αυτό το θέμα, με παραστάσεις που διερευνούν τον τελετουργικό χαρακτήρα των παραστατικών τεχνών, όπως επίσης και τη μεταφορά ποιητικών κειμένων στη σκηνή ( «Το Κλέφτικο-Μία Τελετουργία»-του Γ. Πρεβεδουράκη, «Οι Γάμοι του Ουρανού και της Κόλασης»-του William Blake, «In A Gadda Da Vida-Επτά Ημέρες Δημιουργίας»-του Δ.Τσιάμη, «Τέχνη»-του Δ. Δημητριάδη, «Ο Θεός Κυρίλοφ» -του Φ. Ντοστογιέφσκι, «Μότσαρτ & Σαλιέρι-Το Ρέκβιεμ» του Α. Πούσκιν, κ.ά.).

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό θεάτρου